M. Vaccaro (1959) - Le Tre Grazie

Le Tre Grazie, geschilderd in 2010, biedt een hedendaagse interpretatie van een van de meest tijdloze onderwerpen in de westerse kunst. De drie figuren zijn gerangschikt in een nauw verweven compositie, die doet denken aan de traditionele voorstelling van de Drie Graces, terwijl hij deze transformeert met een duidelijk expressieve en gebaarachtige taal.

Te plaatsen tegen een vrijwel volledig zwarte ondergrond, ontstaan de figuren uit een opvallend palet van bleekpaars, verzacht groen, warm oranje en accenten van wit. De onregelmatige toepassing van verf blijft zichtbaar over het oppervlak, waardoor het werk een sterk tactiele kwaliteit krijgt en waardoor de fysieke beweging van de kunstenaar deel uitmaakt van het beeld.

In plaats van te streven naar klassieke idealisering presenteert Vaccaro de figuren met een immediacy die de compositie zowel monumentaal als instinctief laat aanvoelen. Hun lichamen overlappen en verweven zich, waardoor een gevoel van beweging en eenheid ontstaat, terwijl de gebroken kleurvlakken een spanning creëren tussen het herkenbare klassieke onderwerp en de vrijheid van de hedendaagse schilderkunst.

Het resultaat is een persoonlijke herinterpretatie van een kunsthistorisch motief, waarbij mythologie een voertuig wordt om kleur, gebaar, vorm en de expressieve mogelijkheden van het geschilderde oppervlak te verkennen.

-

M. Vaccaro is een Siciliaanse schilder wiens oeuvre diep geworteld is in de visuele erfenis van de Middellandse Zee. Geïnspireerd door klassieke beeldhouwkunst, archeologie en de grote tradities van de Italiaanse schilderkunst, maakt hij werken die oudheid en heden overspannen door een verfijnde taal van realisme en sfeer.

Zijn schilderijen verkennen thema's als geheugen, mythologie en culturele identiteit, vaak met fragmenten van oude standbeelden en architectonische vormen die tijdloze meditaties over schoonheid en blijvendheid worden. Gekenmerkt door subtiele tonale harmonieën, dramatisch licht en minutieuze waarneming, nodigt Vaccaro's werk de kijkers uit om de blijvende relevantie van de klassieke wereld binnen de hedendaagse kunst opnieuw te ontdekken.

Voornamelijk werkzaam in olieverf op doek, zet hij de rijke artistieke erfenis van Sicilië voort terwijl hij een duidelijk persoonlijke visie ontwikkelt die de geschiedenis eert zonder nostalgisch te worden.