Ferdowsi - Shahnameh - Ferdowsi - 1590

Een aantrekkelijke, verlichte manuscriptpagina, gemaakt op handgeschept papier bestrooid met goud, uit een zestiende-eeuwse kopie van het Shahnameh (Boek der Koningen), waarschijnlijk in Kasjmir geschreven en in hoogwaardig 'nasta'liq' geschreven. Het folio bestaat uit vier gelijke kolommen met tekst. Een enkele verlichte decoratieve 'Sura' geschreven in Thuluth-script (wit) binnen een gouden cartouche, met arabeske bloemdecoratie, snijdt door de middelste twee kolommen. Bloemen-bijschriften aan de randen in hemelsblauw en goud en een kader in blauw omringen de Sura.

De scheidingslijnen tussen de kolommen bestaan uit eenvoudige patronen van rode en witte ruitvormen die met dunne zwarte lijnen op goud zijn verbonden. Het geheel wordt omgeven door een uitzonderlijk groot aantal lineaire kolommen in meerdere kleuren, waaronder rood, blauw, groen en goudtinten. Dit, samen met het feit dat de hele pagina licht bestrooid is met goud, duidt erop dat dit van belang was.

De passage in dit folio lijkt te behoren tot een van de koninklijke verhalende cycli rondom een koning genaamd Bahram en behandelt een boodschap of missie aan of van de koning, een middel dat vaak wordt gebruikt om de plot in het verhaal tussen heersers, generaals en boodschappers vooruit te helpen.

Het Shahnameh, Boek der Koningen, is een heldendicht samengesteld door de Iraanse dichter Hakim Abul-Qasim Mansur (latere bekend als Ferdowsi Tusi). In zijn oorspronkelijke vorm bevat The Shahnameh 62 verhalen, verteld in 990 hoofdstukken met 50.000 rijmende coupletten. Het is verdeeld in drie delen: de mythische, heroïsche en historische tijden. De ad hoc bewerking door latere schrijvers, evenals fouten, heeft ertoe geleid dat elk bestaand handschrift verschilt in inhoud en lengte — lengtes variërend van minder dan 50.000 tot zo’n 60.000 verzen.

Ferdowsi begon de compositie in 977 CE, toen Oost-Iran onder Samanidische heerschappij stond. Het duurde dertigendrie jaar om zijn epos te voltooien (1010 CE), tegen die tijd was de heerschappij over Oost-Iran overgegaan naar de Turkoman Ghaznaviden. Het Shahnameh werd geschreven in klassiek Perzisch toen de taal zich bevrijdde uit zijn Middelperzische Pahlavi-stam en in een tijd waarin Arabisch de geliefde taal van de literatuur was. Zo wordt Ferdowsi gezien als een nationaal Iraans held die de trots op Iraanse cultuur en literatuur nieuw leven inblies en die de Perzische taal vestigde als taal van schoonheid en verfijning. Ferdowsi schreef: