Roald Dahl - James and the Giant Peach - 1961

"James en de reuze-perzik" door Roald Dahl, geïllustreerd door Nancy Ekholm Burkert - Alfred A. Knopf, 1961 eerste Amerikaanse editie, tweede oplage (met vierregelige Book Press-colofon en oorspronkelijke ongescheurde $3,95-stofomslag) - 20 cm x 15 cm - conditie: boek in goede staat, met alle illustraties aanwezig, wat wrijving, in originele prijs-gescheurde stofomslag met wat slijtage aan de randen.

James en de reuze-perzik is een kinderboek uit 1961 van de Britse auteur Roald Dahl. De eerste editie, uitgegeven door Alfred Knopf, bevatte illustraties van Nancy Ekholm Burkert. In de loop der jaren zijn er herillustratieve edities verschenen, getekend door Michael Simeon (voor de eerste Britse editie), Emma Chichester Clark, Lane Smith en Quentin Blake. Het werd in 1996 verfilmd onder dezelfde titel (waar Smith een conceptuele ontwerper was) geregisseerd door Henry Selick, en in 2010 een musical.

het verhaal draait om een weesjongen die een gigantische, magische perzik binnentreedt en een wilde en surrealistische avontuur beleeft met zeven magisch aangepaste tuinvlooige insecten die hij ontmoet. Dahl was van plan over een gigantische kers te schrijven, maar veranderde het in James en de reuze-perzik omdat een perzik „mooier, groter en vleziger is dan een kers”.[1][2] Vanwege de occasionele macabere en mogelijk angstaanjagende inhoud van het verhaal is het een regelmatig doelwit van censoren geworden.[3][4]

Dahl wijdde het boek aan zijn zesjarige dochter Olivia en vierjarige dochter Tessa[a]; Olivia is slechts een jaar na de publicatie van het boek overleden aan mazelen.

De Amerikaanse romanschrijver Bret Easton Ellis noemt James en de reuze-perzik als zijn favoriete kinderboek:

“Het heeft mijn leven veranderd. Mijn tante heeft het voorgelezen aan mij, aan mijn zussen en aan mijn drie neven en nichten tijdens twee zittingen op vakantie in een vakantiehuis aan het strand toen ik zo’n zes was. Het idee dat de wereld harder, wreder, absurder en fantastischer was dan wat prentenboeken tot dan hadden laten zien, maakte echt indruk. Dat was het moment dat ik als lezer niet meer terug kon.”