Junius - Junus, stat Nominis Umbra (rare first edition first issue) - 1772

"Junus, stat Nominis Umbra" - Henry Sampson Woodfall, Londen - 1772 eerste UK-editie (zeldzaam eerste uitgave zonder de Inhoudsopgave en Index) - 2 banden - 14cmx12cm - toestand: in leren band, met scheuren aan de kaft, loszittende delen, wat vlekken op de pagina’s, volledig.

Letters of Junius (of Junius: Stat nominis umbra) is een verzameling private en openbare brieven die kritisch zijn ten opzichte van de regering van koning George III van een anonieme polemist (Junius), door sommigen toegeschreven aan Philip Francis (hoewel Junius’ echte identiteit nooit is geverifieerd), evenals andere brieven uit de “antwoord”-brieven van mensen aan wie Junius tussen 1769 en 1772 had geschreven. De verzameling werd in twee banden gepubliceerd in 1772 door Henry Sampson Woodfall, de eigenaar en redacteur van een Londense krant, de Public Advertiser.[1][2] De collectie omvat 69 brieven, 29 aan de drukker van de Public Advertiser die oorspronkelijk voor openbaar lezen bedoeld waren, terwijl de overige 40 aan individuen waren en daarna openbaar werden gemaakt. Het bevatte brieven geschreven door Philo Junius, die sommigen zeggen Junius zelf was. Verschillende onbeperkte edities werden vóór 1772 gepubliceerd en vele daarna. De 1772 Woodfall-editie werd echter geloofd door Junius te zijn geregeld, en bevat de openingsdedicatie aan de Engelse natie waarin Junius zijn verlangen uitdrukt om het publiek te onderrichten en hen dankt voor hun steun. In de “Inleiding” verleent hij Woodfall het eigendom en de auteursrechten op de brieven. Woodfall werd in 1770 voor drukwerk van de Letters berecht door Lord Mansfield; de stelling van de Attorney-General, de Grey, was dat het een opruiende laster betrof. Het jury oordeelde “schuldig aan drukken en publiceren alleen.” Woodfall werd verdedigd door Serjeant Glynn en mr. Lee; de Solicitor-General was Thurlow. Mansfield besliste ten gunste van een mistrial, en Woodfall ging vrij. John Almon, een boekenkoopman,[4] en John Miller, een drukker van de London Evening Post,[5] werden gelijktijdig berecht, waarbij Miller echter onschuldig werd bevonden; Almon werd veroordeeld, maar lijkt geen straf te hebben gehad. Aparte rechtszaken werden tegen alle drie gevoerd. Het volgende jaar beval de Spreker van het Huis de aanhouding van John Wheble wegens beschuldigingen van publicatie van de debatten in het Parlement, maar de charges werden door John Wilkes in zijn hoedanigheid als wethouder/magistrate afgewezen. Miller werd vervolgens weer vervolgd voor deze overtreding, maar de Lord Mayor of London, Brass Crosby, veegde de aanklachten van tafel, naar het voorbeeld van Wilkes."