Anton Kaestner - #473 - L - " Radiate ".

#473 - L - "Radiate".
Uniek stuk, originele oeuvre van Anton Kaestner, rechtstreeks uit de Parijse atelier.

Spuitverf op plexiglasplaat van 3 mm (UV-bestendig).
Dit schilderij is geen afdruk. Het betreft een origineel geschilderd werk waarvan de glanzende, glossy afwerking die doet denken aan het aanbrengen van een hars uniek is.
Let op: de kleine blauwe rand is bij de foto afgesneden, maar maakt wel deel uit van het schilderij. De kleuren zijn prachtig.

Afmetingen: 61,5 x 44 x 0,3 cm zonder lijst. Inches 24,2 x 17,3 x 0,12.
Dit schilderij wordt zonder lijst geleverd.
Kwaliteitslijst van het Duitse merk Nielsen in aluminium (Inches 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) aanbevolen en beschikbaar bij verzending tegen een meerprijs van €120.

Het werk is handmatig ondertekend op de achterkant.
Een certificaat van echtheid gaat ermee mee.
De levering is gedekt door een verzekering.

Anton Kaestner is een schilder, beeldhouwer en auteur uit Zwitserland, gevestigd in Parijs. Zijn werken zijn tentoon gesteld door heel Europa, in Zwitserland en in Dubai. Meer informatie en keuzes op www.antonkaestner.com.

Volgend solo-tentoonstelling - Genève, januari 2027.

"Biografie"

Geboren in Genève, Zwitserland, groeide ik op temidden van de natuurlijke schoonheid en culturele rijkdom van mijn homeland. Creativiteit werd in mijn familie gewaardeerd, en het was mijn overleden grootvader, een vakman en kunstenaar, wiens invloed het zaadje plantte voor wat uiteindelijk mijn levenslange passie zou worden.
In 1993 begon ik privé te schilderen, experimenteerde met talloze acrylverven in A4- en daarna A3-notitieboeken. Aanvankelijk trok abstracte schilderkunst en non-figuratieve expressie mij aan. In de loop der tijd, en hoewel ik mezelf atheïst beschouw, ontwikkelde ik ook een voorliefde voor spirituele materialen, aangezien zij resoneerden met mijn verkenning van het menselijk bestaan, melancolie en de diepere waarheden van natuur en leven.
Het pad om echt kunstenaar te worden was echter niet direct.
Gedurende meer dan drie decennia heb ik een internationale carrière in het bedrijfsleven gevoerd die me over de hele wereld bracht, van de Verenigde Staten tot Marokko, België, Azië en Frankrijk. Mijn reizen hebben mijn perspectief verrijkt en me blootgesteld aan een breed scala aan culturele invloeden. Waar ik ook ging, dompelde ik mezelf onder in de lokale kunstscene en werkte ik mee aan de creatieve energie van elke plek.
Ondanks de focus op mijn zakelijke carrière was kunst altijd een onderdeel van mij, zachtjes sudderend onder de oppervlakte. Al bijna 30 jaar werd schilderen een vorm van geheime meditatie voor mij — een manier om los te komen van de wereld en me te concentreren op mijn innerlijke zelf.
Ik heb altijd immense voldoening gevonden in schilderen. Elk nieuw werk is een reis waarin ik mijn creativiteit kan testen, nieuwe technieken kan verkennen en echte ervaringen kan beleven. Door mijn kunst hoopte ik anderen altijd een oprechte ontmoeting met schoonheid te bieden, een kans om de wereld vanuit een ander perspectief te zien en na te denken over hun eigen leven.
In 2021, na mijn pensionering uit mijn zakelijke carrière, wijdde ik me volledig aan schilderen. Ik vestigde mijn studio in Parijs en begon me volledig aan mijn kunst te wijden. Aan het eind van 2023 lanceerde ik mijn publieke artistieke carrière en tot mijn verrassing kreeg mijn werk snel erkenning, met werken in particuliere collecties door heel Europa, met name in Frankrijk, Portugal, Duitsland en Nederland.

Artistiek CV

Mijn eerste solotentoonstelling, "Échos", gehouden in Parijs eind 2024, toonde een onderscheidende benadering van kunst, weg van traditionele schildertechnieken: ik schilder met acrylverf, metaalpigmenten en spuitverf op de achterzijde van gerecycled extruderen plexiglas, een lichte, soepele, glanzende en soms fragiele oppervlakte.
Dit proces voorkomt dat ik het werk zie terwijl het zich ontwikkelt. Ik heb tijdens het proces geen visuele feedback of controle — iets wat ik verwelkom. Ik laat ‘toevallige experimenten’ — alles kan om rede te kortsluiten! — me leiden bij het resultaat, de lagen & spiegelingen die ik creëer, en laat ruimte voor openbaring en ontdekking wanneer het stuk uiteindelijk wordt tentoongesteld. Deze benadering die resoneert met het onthullings-/fixatieproces van fotografie is uitdagend en bevrijdend. De waarden van de compositie worden verrijkt door lagen en transparanties, maar geven elk werk een ascetische eigenschap: ik ben blij wanneer ik ‘onafbreekbare noden’ herken, d.w.z. wat we waarschijnlijk zullen ontdekken wanneer we stil en licht stoppen.
Ik houd mijn aanpak doelbewust eenvoudig. Niet ‘emotie’ noch ‘theoretische conceptie’ maar ervaring van zijn. Niet ‘snelle consumptie’ noch ‘intellectualisering / intellectueel bezit’, maar verbreding van het bewustzijn en exploratie van de realiteit, van zijn zichtbare en onzichtbare verhalen, mijn kunst is een zoektocht naar ‘leven in het hart van het leven’, le vif zoals de Franse SF-meester Alain Damasio het zou zeggen.
Hoewel mijn werk soms de transparantie en luminositeit van gebrandschilderd glas oproept, blijft het bijna volledig abstract. Daarnaast verleent plexiglas de schilderkunst een glinsterende huid waar men iemands silhouet kan zien, telkens anders voor elke nieuwe kijker. Elk werk fungeert als een discreet spiegel: het leeft, het verandert, het ziet.
De wisselwerking van licht, kleur en textuur, van de ontbrekende delen ook, vereist slechts empathie. Hopelijk zal de spanning tussen details voor het dichtbij zien en afstand voor het geheel de kijkers aanmoedigen om hun eigen introspectieve reizen te beginnen.
Ik bewering niet dat ik alle antwoorden heb en wil bescheiden blijven over wat bereikt kan worden. Gewoonlijk vind ik voldoening in het voortdurende proces van vragen en groeien. Elk nieuw schepping is een confrontatie met mijn grenzen, die me dwingt mijn vaardigheden te verfijnen en verder te verkennen wat ik kan bereiken. Schilderen is voor mij een dagelijks ambacht, een verkenning, een manier om zinvolle gesprekken op gang te brengen.

Zoals Jean Bazaine zou zeggen: "De dagelijkse praktijk vergroot het verlangen om te zien."

Anton Kaestner