Lucía Laurent - XL - Renacer

Lucía Lauren (LILI) is een Cubaanse artieste met een plastische opleiding die in wezen autodidactisch is, afgestudeerd in Communicatie aan de Universiteit van Havana.

Haar relatie met beeld begon lang voordat ze zich professioneel met schilderen ging bezig houden. Fotografie vormde haar eerste creatieve territorium: hierdoor ontwikkelde ze een bijzondere gevoeligheid voor compositie, visueel evenwicht, gebaar en de voorstelling van het menselijk figuur. Vervolgens dook ze jarenlang in de wereld van tatoeage, een fase die bepalend was om het belang te begrijpen dat lijnen, silhouetten, vereenvoudiging van vormen en grafische helderheid in haar huidige schilderkunst hebben verworven.

Uiteindelijk vond ze in de plastische kunsten een veel ruimere uitdrukkingsruimte. Schilderkunst stelde haar in staat om die eerdere ervaringen bijeen te brengen en om te zetten in een intieem en herkenbaar universum, voornamelijk opgebouwd met acryl op doek.

Het werk van Lucía Lauren draait met name om de vrouw, de natuur, bloemen en dieren, met een terugkerende aanwezigheid van de kat als stille metgezel van haar protagonisten. Het zijn scènes die zelden extraordinarische gebeurtenissen proberen te vertellen. Integendeel, de kunstenaar lijkt zich te interesseren voor de kleine momenten van kalmte: een vrouw die haar kat vasthoudt, een figuur omgeven door bloemen, een glas wijn, een geïmagineerde tuin of simpelweg een moment van contemplatie.

Haar schilderkunst gaat uit van een sterke visuele synthese. Lucía laat een groot deel van de secundaire informatie weg om uitsluitend datgene te behouden wat zij als essentieel beschouwt. Serene gezichten, grote vlakken kleur, gedefinieerde contouren en platte vormen bouwen beelden die direct leesbaar zijn, maar toch geladen met gevoeligheid.

In haar taal vinden we echo’s van hedendaagse illustratie en naïeve schilderkunst, samen met decoratieve verwijzingen die dicht bij art déco en art nouveau liggen. Deze elementen worden echter geïnterpreteerd vanuit een eigen gevoelswereld, warmer, alledaagser en vrouwelijker.

Een van de meest interessante aspecten van haar werk is het gebruik van kleur. Roze poeder, okerkleuren, okers, mosterdtinten en romige tonen wisselen af met diepe zwarttinten, groen-achtig blauw, intense roodtinten en heel schone witten. In sommige composities is het palet subtiel en bijna huiselijk; in andere krijgt het chromatische contrast een duidelijk grafische intensiteit.

De vrouw neemt het centrale in vrijwel heel haar picturale universum in beslag. Ze verschijnt niet als een heroic of afstandelijk personage, maar vanuit een rustige, elegante en introspectieve vrouwelijkheid. Het zijn figuren met sereuze blikken, rustige houdingen en ingetogen gebaren. Er is glamour, maar het is een intieme en stille glamour.

Katten spelen een bijzonder interessante rol. Ze dienen niet alleen als decoratieve elementen, maar fungeren als symbolen van gezelschap, onafhankelijkheid, tederheid en emotionele onderdak. In werken waar vrouw en dier elkaar omhelzen, verschmelzen de krommingen van het menselijke lichaam en de vormen van de kat bijna, waardoor de compositie een representatie van genegenheid wordt.

Bloemen en vegetatie vervullen een vergelijkbare functie. Ze omringen de hoofdpersonen, verschijnen in hun jurken of integreren zich in de achtergronden tot soms de grens tussen figuur en natuur verdwijnt. Op die manier komen vrouw, natuur en de dierenwereld samen tot éénzelfde gevoeligheid.

In werken zoals de figuur die de kat omhelst tegen een rode achtergrond reduceert Lucía het palet radicaal om het beeld te construeren door het contrast tussen zwart, wit en rood. De strepen van de jurk zijn niet langer slechts een patroon maar worden het belangrijkste compositieve middel: ze omringen beide personages en concentreren de hele scène op het omhelzen. Het resultaat straalt bescherming, intimiteit en stilte uit.

In andere stukken, zoals de vrouw die naast de kat zit en een glas wijn heeft, ontwikkelt de kunstenaar een samenstelling die dichter bij hedendaags ontwerp ligt. Het terracotta van de jurk dialogueert met zachte rozen, beige en blauwgroen, wat een verfijnd beeld oplevert zonder kil te zijn. De protagonist onderneemt geen specifieke handeling; ze bestaat simpelweg in haar eigen ruimte. Juist die afwezigheid van drama vormt een groot deel van de charme van het werk.

Op deze manier ontwikkelt Lucía Lauren een ogenschijnlijk eenvoudige maar zorgvuldig gebouwde schilderkunst. Haar taal hangt niet af van praalzuchtig technisch virtuositeit, maar van het vermogen om een scène te reduceren tot de emotie die ze essentieel maakt.

Haar universum is vrouwelijk, botanisch, huiselijk en affectief. Het bevat alledaagse schoonheid, de relatie met dieren, zorg, contemplatie en de natuur als toevlucht. Haar schilderijen bezitten een bijzondere aantrekkingskracht: ze kunnen op het eerste gezicht decoratief lijken, maar achter die schoonheid schuilt een voortdurende zoektocht naar harmonie, gevoeligheid en sereniteit.

In een hedendaags landschap waar veel beelden aandacht proberen te trekken door middel van overdaad, kiest Lucía Lauren voor de tegengestelde weg: ze vereenvoudigt. En juist in die eenvoud ligt een groot deel van de persoonlijkheid van haar werk.

Werk van de kunstenaar Lucía Laurent uitgevoerd in acrylverf op canvas, professioneel van hoge kwaliteit.
- Afmeting 90 x 120 cm. (schilderij)
- Originele editie.
- Verzending geschiedt via United Parcel Service (UPS) voor Spanje en Europa, en via FedEx voor de rest van de wereld.
- Het werk wordt opgerold verzonden en beschermd met meerdere lagen verpakkingsmateriaal, bubbly folie en geplaatst in een stevige buis.
- Nadat het werk is betaald, is er drie dagen nodig voor het verpakkings- en leveringsproces aan het verzendbedrijf.
- Het stuk zal aankomen na tien dagen, afhankelijk van het land van bestemming.
- “Deze partij bevat visualisaties gemaakt met AI. Raadpleeg de originele foto's om de werkelijke staat van het werk te controleren.”



Deze emotionele acrylschilderij op doek is een figuratieve stukken vol symboliek en poëtische gevoeligheid, ingebed in een esthetiek van heldere contouren en gestileerde vormen. De compositie toont een vrouw met het hoofd gebogen en de ogen gesloten, waarvan tranen wit uit haar gezicht vallen en rechtstreeks op een aardewerken potje terechtkomen die ze met zorg vasthoudt, waardoor kleine groene scheutjes ontkiemen. Naast haar, op de achtergrond, laat een witte duif zaden in een kleine vaas vallen, wat de vertelling van hergeboorte, emotionele voeding en hoop door pijn versterkt. Het kleurenpalet, gedomineerd door diepe blauwtinten in de kleding en achtergrond, contrasterend met warme aardebruine tinten van de aarde en gouden accenten van de lineaire bogen achter de figuur, schept een atmosfeer van serene contemplatie, melancholie en spirituele veerkracht.