Lluís Domingo Abelló (1917) - Soledad en la llanura

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk behorend tot Domingo Abelló, dat een eenzame figuur met hoed weergeeft die voortstapt tussen uitgestrekte groene en gouden velden onder een brede, heldere lucht. Het schilderij valt op door zijn uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

· Afmetingen van het werk: 46x55x1 cm.
· Olieverf op papier, met handtekening van de kunstenaar rechtsboven, Domingo Abelló.
· Het werk verkeert in goede staat.

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke opmerking: de opgenomen fotografische afbeeldingen maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot. Digitale weergave in een mockup; er kunnen verschillen bestaan ten opzichte van het werk in kleur, schaal en details.

Het schilderij zal professioneel worden ingepakt door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om optimale bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het eigen transport.
De verzending verloopt via Correos, GLS of NACEX met traceerfunctie. Internationaal verzonden.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij presenteert een uitgestrekt landbouwlandschap, verlicht door een heldere en zachte gloed, waarin een eenzame figuur van achteren gezien tussen de velden voortbewandelt. De ruimtelijkheid van het terrein en de lage horizon geven de hemel een grote protagoniteit, terwijl de menselijke aanwezigheid, op de voorgrond, een intieme en verhalende dimensie introduceert. De scène straalt een gevoel uit van een rustige dag op het platteland, gemarkeerd door stilte, arbeid en een directe verbinding met de aarde.

De figuur verschijnt rechtsonder en draagt een brede hoed in bruintinten, oker en rosé. Het lichaam is gedeeltelijk verborgen door het groen, zodat men lijkt te wandelen tussen hoge kruiden of even stopt om het landschap te observeren. Het ontbreken van gezichtskenmerken laat zijn of haar identiteit en verhaal vrij interpretabel.

Het hoed vorm is een van de opvallendste elementen van de compositie. Zijn ronde vorm en aardse kleur contrasteren met de gele en groene tinten van het landschap, waardoor het een direct referentiepunt wordt. Naast het beschermen van de figuur tegen het licht, versterkt de hoed de relatie van het personage met het landelijke milieu en suggereert een leven dat gebonden is aan de ritmes van de natuur, de seizoenen en het werk van het land.

De kleding van de figuur integreert met de kleuren van het terrein door middel van bruin, roodachtig, oker en geel. Deze cromatische nabijheid laat het personage als onderdeel van het landschap lijken, alsof het uit dezelfde aarde oprijst. Zijn of haar aanwezigheid onderbreekt de sereniteit van het platteland niet, maar vult deze aan, en geeft een menselijke schaal aan de uitgestrekte natuurlijke ruimte.

Het voorgrond wordt bedekt door overvloedig groen, helderse gele tinten, bruin en kleine rode accenten. Het gras groeit schijnbaar vrij en bereikt een hoogte die de figuur gedeeltelijk kan verbergen. De variatie in kleuren suggereert een vruchtbaar veld in een overgangsperiode, mogelijk aan het eind van de lente of de eerste dagen van de zomer.

In het middendeel strekken zich verschillende stroken land uit die horizontaal door de compositie lopen. Sommige worden gekenmerkt door gouden geel en heldergroen, terwijl andere bruin, roodachtig en donkerdere schaduwen bevatten. Deze opeenvolgende kleurbanden creëren diepte en laten paden, perceelsgrenzen of teeltzones naar de horizon doorgaan dromen.

De horizonlijn wordt gevormd door een onregelmatig geheel van bomen, struiken en kleine vormen die mogelijk op landelijk gebouwt zijn. Deze elementen lijken verspreid te zijn, zonder zich op te leggen aan de uitgestrektheid van het landschap. Hun donkere silhouetten vormen een delicate scheiding tussen het veld en de hemel, en geven stabiliteit en afstand aan de compositie.

De lucht neemt een heel belangrijke plek in het werk in en wordt gepresenteerd in heldere tinten groen, roomkleur, grijs en zachtblauw. Zijn/haar helderheid creëert een warme en licht mistige sfeer, zoals op een kalde ochtend of een middag waarin het licht begint te verzachten. De uitgestrektheid van de lucht versterkt het gevoel van vrijheid en laat het landschap ademen.

De compositie is georganiseerd door een interessant contrast tussen de horizontaliteit van de velden en de ronde aanwezigheid van de figuur op de voorgrond. Het kijken begint bij het personage en beweegt vervolgens langs de verschillende stroken begroeiing tot aan de horizon. Deze visuele reis maakt van de kijker een stille metgezel van de figuur, die samen met hem de contemplatie van de vlakte deelt.

Het werk heeft een diep evocatieve aard. Verder dan een landschapsweergave van het agrarische, lijkt het te spreken over de dagelijkse inspanning, de gekozen eenzaamheid en de oudste relatie tussen mens en natuur. De figuur verschijnt niet als eigenaar van de omgeving, maar als een integraal deel ervan, klein tegenover de enormiteit van het veld en de hemel.

In totaliteit stelt dit schilderij een eenzame figuur voor die een uitgestrekt vlakte met gouden en groene vegetatie bewandelt of bekijkt. De ruimtelijkheid van het landschap, de sereniteit van de hemel en de integratie van het personage met de aarde creëren een intieme en poëtische scène. Het is een werk dat rust, nederigheid en respect voor het landelijke leven uitstraalt, en de kijker uitnodigt om zich het pad en de gedachten van degene die stilletjes tussen de velden voortgaat voor te stellen.