Glas - Beykoz - Late Ottomaanse periode

Aguamanil(Ibrik) of Jarra Turkish en vidrio otomano de Beykoz del siglo XIX

Het hoofdlichaam, het emaille en het vergulden verkeren in over het algemeen goede staat. De punt van de goot/borstelhals is gebroken (het bovenste gedeelte van de punt ontbreekt). Bovenste stop met lichte normale slijtage voor zijn leeftijd. Geen scheuren of haren in het lichaam van opaalglas of in het handvat.

Magnifiek en zeldzaam aguamanil of traditionele spuit (ibrik) van opaalglas, geproduceerd in de beroemde Beykoz-werkplaatsen (Istanboel) tijdens de 19e eeuw onder het Ottomaanse Rijk. Het stuk, met een hoogte van 27 cm, is vervaardigd uit wit opaalglas met een semi-opaquele textuur die fijne porselein nabootst. Het heeft een verfijnde handgeschilderde emaille decoratie met bloemmotieven geïnspireerd door plantkunde en een centrale vogel in een intense cobaltblauwe tint. De bladnering, de bloemranden en de lijntjes van de structuur worden prachtig geaccentueerd met bladgoud. De ronde basis toont een perimeter patroon van rode/oranje stippen in contrast, karakteristiek voor het Ottomaanse palet van die tijd. Notitie over de staat: Zoals te zien is op de afbeeldingen is het uiteinde van de lange tuit aan de bovenkant gebroken. Desalniettemin behoudt het stuk zijn volledige emaille schoonheid en zijn grote historische waarde, waardoor het een zeer gewild verzamelobject is.

Het geglazuurde en vergulde Ottomaanse glas uit de Beykoz-fabriek heeft een prominente vertegenwoordiging in verschillende belangrijke musea wereldwijd. Vanwege de extreme breekbaarheid van het witte opaalglas (Laleli) worden identieke stukken aan jouw aguamanil (ibrik) of spuit beschouwd als verzameljuwelen. De belangrijkste musea waar je vergelijkbare voorbeelden rechtstreeks kunt vinden voor jouw catalogisering zijn:
1. Beykoz Glass and Crystal Museum (Istanboel)
Gevestigd in de eigen wijk waar jouw stuk werd gemaakt, is het Beykoz Glass and Crystal Museum (beheerd door de Directorate of National Palaces of Turkey) de belangrijkste referentie wereldwijd. Collectie: Ongeveer 1.500 glazen historische artefacten, met hele zalen gewijd aan Beykoz-productie uit de 19e eeuw. Parallelisme: Er zijn meerdere ibriks en rozenwaterflessen in wit opaalglas tentoongesteld met hetzelfde botanische patroon in cobaltblauw en bladgoud als jouw stuk.
2. Museum of Turkish and Islamic Arts (Istanboel)
Het Türk ve İslam Eserleri Müzesi bewaart een van de beste staatscollecties van hofserviezen uit de Ottomaanse rechtbank. Het heeft exclusieve vitrines voor glas geproduceerd in de keizerlijke fabrieken van İncirköy (Beykoz). De inventarissen tonen ceremoniële kannen en aguamanils met een identieke palet, inclusief de karakteristieke rode/oranje stippen op de basis.
3. Victoria and Albert Museum (Londen)
Het prestigieuze Victoria and Albert Museum (V&A) in het Verenigd Koninkrijk beschikt over een rijke islamitische kunstsectie waar diverse Beykoz-glasvoorbeelden worden bewaard (Beykoz işi) aangekocht eind 19e en begin 20e eeuw. Online registers tonen opaalglas Turks glaswerk versierd met emaille en vergulding die uitstekende basis vormen om gidsen te controleren over de blaasspanning en bladgoud-toepassing.
4. Louvre Museum (Parijs)
Binnen de afdeling Islamitische Kunst exposeert het Louvre stukken Ottomaans glasblazen. Net als jouw stuk hebben verschillende Beykoz-kragen en -flesjes die bewaard zijn gebleven historische ongevallen in hun lange zuilen of handgrepen door gebruik in hoven en de thermische breekbaarheid van opaalglas, waardoor sommige met oude restauraties van metaal of hars worden getoond.

Bibliografie:
Küçükerman, Önder (1985). The Art of Glass and Traditional Turkish Glassware. Ankara: Sümerbank. Waarom citeren: De professor Küçükerman is de hoogste academische autoriteit in de Turkse glasindustrie. Dit boek documenteert de evolutie van de keizerlijke werkplaatsen opgericht in Beykoz en beschrijft de techniek van emailleren met goud op wit opaalglas (Laleli).
Küçükerman, Önder (1998). Türk Cam Sanayii ve Şişecam (De Turkse glasindustrie en Şişecam). Istanbul: Türkiye Şişe ve Cam Fabrikaları A.Ş.. Waarom citeren: Bevat formele analyses en catalogus die Beykoz-glas vergelijken met Europese invloeden (zoals Murano- of Boheems glas) uit de 19e eeuw.
Musea- en Collectie-katalogi
Moraitou, Mina (ed.) (2013). Of Coloured Glass - The Mando & Londos Oeconomides Collection. Athene: Benaki Museum (8th Supplement). Waarom citeren: Deze catalogue van het Benaki Museum in Athene is grotendeels gewijd aan glas gemaakt in de ateliers van Istanbul en Beykoz tijdens de 19e eeuw. Het is een van de beste internationale visuele referenties voor opaalglas met vergulding.
Bayramoğlu, Fuat (1974). Turkish Glass Art and Beykoz Glass / Türk Cam Sanatı ve Beykoz Camları. Istanbul: Yapı ve Kredi Bankası Yayınları. Waarom citeren: Een klassieke, uitverkochte en onmisbare referentie om de vormen van ceremoniële spuiters en aguamanils uit het Ottomaanse hof te identificeren, met uitleg over het palet van cobaltblauwe emaille onder glazuur.

Procedente de colección particular