Paolo Fedeli - Omaggio Floreale

PAOLO FEDELI is geboren in Toscane in 1957. Hij heeft de kunstacademie in Siena bezocht en het diploma Meester in Kunst behaald. Hij heeft talloze solo-exposities georganiseerd in Italië en in het buitenland. Onder andere Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele anderen. Hij is vertegenwoordigd in verschillende Permanente Tentoonstellingen. Zijn werken zijn opgenomen in vele openbare en private collecties. Zijn activiteit is gerecenseerd in nationale en internationale tijdschriften en kranten. Hij heeft deelgenomen aan de belangrijkste nationale groepstentoonstellingen en behaalde belangrijke citaten en kritische erkenningen. Van 1979 tot nu wint hij maar liefst honderzesenzeventise Prima Prijzen bij schilderwedstrijden. Paolo Fedeli is een heimelijke bezinger van de natuur.

DIZIO DI LUI:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van vragen zonder antwoord. Zijn wandel tussen Toscane en de anonieme metropool van een hedendaags Westen, waar alle architectonische panorama’s op elkaar lijken in de absurditeit van globalisering, kan ons ook verrassen. Net zoals de verandering van zijn taal. Toch zien we een fijne connecting tussen de boerderijen, de heuvels, de klare luchten, de nachtlampen, de glanzende natte straten, de doorgangsmiddag van smog: er zijn nooit levende wezens, alsof de mensen, het dagelijkse leven, het werk, de liefde, de haat, de competitie, de waakzaamheid, de slaap de verbeelding van de kunstenaar hebben omzeild, die in zijn poëse alle sociale verwijzingen of beter gezegd realisme heeft uitgesloten. Waarschijnlijk zou de Franse dichter Paul Verlaine het hiermee eens zijn, met de nodige afstand tussen woorden en kleuren:
Het is nodig dat jij jouw woorden niet kiest
zonder enige fout:
niets is vriendschappelijker dan het grijs lied
waar het onzekere zich met het precieze verenigt.
Ga zo ver mogelijk weg van de moorddadige scherpzinnigheid
van het wrede geest en van de vuile lach;
die de ogen van het azuur doen huilen!
Neem de welsprekendheid en wring eraan zijn nek!
Hier is dus de sleutel tot Paola Fedeli: de zelfreferentialiteit en het verbazingwekkende, heeft hij vervangen door de vaagheid van het onzekere. De retoriek van het dagelijks leven en het geroezemoes van stemmen die niet stimmen, heeft hij vervangen door de hangende stilte van het afwezig zijn. De afbeelden van het herkenbare heeft hij vervangen door de sublimatie van visuele poëzie.

Paolo Levi