Paolo Fedeli - Times Square

PAOLO FEDELI is geboren in Toscane in 1957. Hij heeft de kunstacademie van Siena bezocht en het diploma Meester 'Arte' behaald. Heeft talrijke solotentoonstellingen in Italië en het buitenland georganiseerd. Onder anderen Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele anderen. Is aanwezig in verschillende Permanente TENTOONSTELLINGEN. Zijn werken bevinden zich in veel openbare en privécollecties. Zijn activiteit is besproken in tijdschriften en kranten, nationaal en internationaal. Hij nam deel aan de grootste nationale groepsrassen van kunst en kreeg belangrijke citaties en kritische erkenningen. Van 1979 tot heden heeft hij maar liefst honderdzesenzeventig eerste prijzen bij schilderwedstrijden gewonnen. Paolo Fedeli is een geheimzinnige zanger van de natuur.

DIZENO DI LUI:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van onbeantwoorde vragen.
Zijn rondzwerven door de Toscane en de anonieme metropool van een hedendaags westen, waar alle architectonische panorama’s op elkaar lijken in de absurditeit van globalisering, kan ons ook verrassen. Net zo goed verandert zijn taalgebruik. Toch zien we een subtiele verbinding tussen de hoeven, de heuvels, de heldere luchten, de nachtelijke lichten, de glanzende natte straten, de stroperige atmosfeer van smog: er zijn nooit levende wezens, alsof mensen, het dagelijks leven, het werk, de liefde, de haat, de competitie, de waak, de slaap het imaginaire van de kunstenaar hebben ontweken, die in zijn poëtiek elke verwijzing naar het sociale of beter gezegd, naar het realisme heeft uitgesloten. Waarschijnlijk was de Franse dichter Paul Verlaine het met hem eens, nadat de nodige afstand was genomen tussen woorden en kleuren:
Het is noodzakelijk dan dat jij je woorden niet kiest zonder enige fout:
niets is kostbaarder dan het grijze lied waarin het onzekere samenkomt met het precieze.
Ga zo ver mogelijk weg van de moorddadige spitsvondigheid, van de wrede geest en van het onzuivere lachen; die de ogen van het azuur doen huilen!
Neem de welsprekendheid en verdraai haar nek!
Hier is dus de sleutel tot de interpretatie voor Paolo Fedeli: zelfreferentialiteit en het verbazingwekkende heeft hij vervangen door de vaagheid van het onbekende. De retoriek van het dagelijks leven en het lawaai van dissonante stemmen heeft hij vervangen door het in stilte hangende afwezigheidsgevoel. De voorstelling van het herkenbare heeft hij vervangen door de sublimatie van de visuele poëzie.

Paolo Levi