Janesch Albert (1889-1973) - Andalusische Landschaft

Albert Janesch (* 12 juni 1889 in Wenen; † 10 mei 1973 aldaar) was een Oostenrijks portret- en genre-schilder.

Leven
Janesch studeerde in de jaren van 1904 tot 1912 aan de Weense Akademie der bildenden Künste, zijn leraren waren Siegmund L’Allemand en Franz Rumpler.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Janesch op 20 oktober 1915 als oorlogsenschilder opgenomen in de Kunstigroep van het k.u.k. Kriegspressequartiers. Hij werkte aanvankelijk in Belgrado, toen Trieste en vervolgens, tot herfst 1916, aan verschillende secties van de Isonzofront. Van december 1917 tot juni 1918 was hij aan het Turkse front.[1] In 1916 ontving hij de eerste prijs van de Kriegerdenkmalkonkurrenz. Hij stond tot november 1918 ingeschreven in de standenlijsten van het Kriegspressequartier.[2]

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Janesch opnieuw als oorlogs-schilder ingezet, werkte aan de zuid- en westkust van Frankrijk, in Rusland en Griekenland.[3] In een brief aan de hoofdredacteur van de NSDAP-tijdschrift Der Hoheitsträger[4] lichtte hij in 1941 zijn schilderijontwerp Der illegale Kämpfer toe en berichtte uitvoerig wat hem in 1932 heeft bewogen om een toelatingsverzoek tot de NSDAP te doen ("de zuivering van het Weense kunstleven van de Joodse en vrijmetselaarsgeest"). De facto trad hij pas op 18 februari 1933 toe tot de partij (lidnummer 1.600.275).[5][6] Janesch was onder meer in 1937, 1938, 1940 en 1941 vertegenwoordigd op de Große Deutsche Kunstausstellung in München. Hij toonde daar vooral schilderijen met oorlogsscènes van de Wehrmacht en in 1941 portretten van de nazi-militairen Karl Eibl en Friedrich Siebert. Twee van de schilderijen werden door Hitler aangekocht.

Na de oorlog kreeg Janesch de opdracht om de „Eisensaal“ van de nieuw opgetrokken Artilleriehal (Arsenal Objekt 2) van het Heeresgeschichtlichen Museum te freskeren. Zo voerde hij in 1952/53 het Fresko „Die Artillerie Kaiser Maximilians I.“ uit, waarbij hem een schilderij van Jörg Kölderers als Vorlage diente. De fresco's waren op 25 maart 1954 voltooid.[7]

Afmetingen:
Zonder lijst: Breedte: 80 cm x Hoogte: 90 cm, met lijst: Breedte: 95 cm x Hoogte 105 cm