Tijs Dragtsma (1992) - Bruce Lee Cut From the Beam

Bruce Lee Cut From the Beam houdt hem vast in het moment net voor de slag, vuisten geheven, gewicht laag, het hele lichaam opgerold in een houding die geen bijschrift nodig heeft om herkend te worden. Niets aan de krijger wordt expliciet gemaakt. Het gezicht blijft puur donker, de kenmerken achtergehouden, en het is enkel de houding, de paraatheid in de schouders en de stand van de benen, die laat zien wie hij is.

Boven hem valt een enkele straal licht door het donker en die balk is waar het werk gebeurt. Een veld van individuele markeringen is gekrast in dieprood gekleurd spiegelglas, dicht waar het licht het sterkst is, dunner wordend wanneer het de vloer bereikt, zodat de balk zelf lijkt te bestaan uit aangestoken lucifers in plaats van verf. De figuur eronder blijft in bijna volledig zwart, een silhouet dat stand houdt in het licht eerder dan erin op te lossen.

Rood draagt hier zijn eigen lading met zich mee. Het is de kleur van bloed en van gevecht, van een lichaam dat tot het uiterste wordt geduwd, en tegen dit verschijnen de bleke krassen als vonken die door contact worden geslagen. Het beeld wordt niet op de oppervlakte aangebracht. Het bestaat omdat materiaal is weggenomen, een gecontroleerde veld van oppervlaktebeschadiging die de ogen vangt precies waar het licht in het bronafbeelding zou zijn gevallen.

Omdat het oppervlak gespiegeld is, betreedt de kamer het werk. Schildersmuren, andere lijsten, de eigen contouren van de kijker vestigen zich in het rood rondom de krijger en drijven over de gepolijste vloer onder hem, zodat iemand die voor het werk staat deel van zijn podium wordt. De balk met krassen blijft vastzitten ongeacht wie kijkt, aanwezig in het daglicht net zo goed als onder een schijnwerper.

Licht creëert het beeld hier niet. Het verscherpt het, verdiept het contrast tussen de gloeiende balk en het zwarte gewicht van het lichaam totdat de hele houding zo bruist. Draai je weg en de krijger blijft precies waar hij was, vastgevangen in een privé-schijnwerper.

Bruce Lee Cut From the Beam zet de Art on Mirror-reeks voort van Tijs Dragtsma, waarin krastbeelden in gekleurd spiegelglas worden geplaatst en de kijker deel van het werk wordt. Een visuele taal waarin schade geen vernietiging is, maar structuur, en waarin de spiegel kijken doet vergeten deelnemen. Dit werk is uniek.

"Stillness held at the edge of a strike, lit from above, cut from red."

Over Art on Mirror – Red

Art on Mirror is een oeuvre waarin het beeld in gekleurd spiegelglas is gekrast, en de wereld voor het werk wordt er onderdeel van. Elke lijn is gesneden in een diepe rode spiegelende oppervlakte van acrylglas. De krassen zijn altijd aanwezig, fel tegen de kleur, terwijl het oppervlak eromheen de kamer, het daglicht en de kijker blijft reflecteren.

Van een afstand leest het beeld helder en compleet, een bleke figuur vastgehouden in een veld van rood. Komt men dichterbij dan opent het werk zich in een delicate draad van individuele markeringen, fijn en doelbewust, elk essentieel voor het geheel. Achter en tussen hen doet de spiegel wat een spiegel doet. Het draagt de kamer en de kijker in de compositie, zodat de omgeving in het werk verandert met de plek waar het hangt, terwijl het beeld zelf stevig op zijn plaats blijft.

Licht creëert het beeld niet. Het verscherpt het. Het rode battleground absorbeert en reflecteert, de gekrast lijnen raken en vasthouden, en onder een gefocuste schijnwerper verdiept het contrast zodat de figuur een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit krijgt. Bij zachter licht komt de kleur naar voren en nestelt het werk zich in een rustiger register, zonder ooit zijn onderwerp te verliezen.

Rood is de kleur van bloed, van vuur en van alles waar we niet kalm over kunnen blijven. Dat is de emotionele ondergrond waartegen elke werken in deze serie is geplaatst, en de onderwerpen zijn gekozen om erbij te horen.

Art on Mirror vervolgt de gekrastte beeldtaal van Art with Scratch van Tijs Dragtsma op een nieuw oppervlak. Waar de zwarte werken hun kracht halen uit afwezigheid, halen deze die uit reflectie. De kijker kijkt niet langer alleen naar het werk. De kijker is erin.

Over de Kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar gedreven door een constante drang om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik beschouw kunst niet als een vaste stijl, maar als een evoluerend ontdekkingsveld waarin materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de basis van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elk oeuvre gezien als een eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere komen voort uit afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen bindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, duidelijkheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open staat voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld creëren, maar een werk maken dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich in de loop der tijd blijft ontvouwen.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, intentioneel en levend aanvoelt.