Tijs Dragtsma (1992) - Ember Dots on a Sleeping Cheek

Ze houdt haar ogen gesloten. In Ember Dots on a Sleeping Cheek, een heldin ontleend aan de taal van romantiek en oorlogsstrips uit de jaren zestig, draait ze haar gezicht van het verhaal af en rust ze gewoon, en het is die rust, niet het drama van het paneel waaruit ze komt, die overleeft in het spiegelglas.

Hier wordt niets toegevoegd. Geen verf, geen afdruk, geen inkt werd op dit oppervlak aangebracht. Het beeld bestaat alleen daar waar het oppervlak is weggenomen: een veld van individuele tekens gekrast in diep rood gekleurd spiegelaanzicht, achtergelaten om het licht van de kamer op te vangen zoals huid een lamp vangt. De zware contour van haar pet, de halftone-dots die als vonken over haar wang en kaak verspreid liggen, het zachte gewicht van haar gesloten ogen, alles wordt getekend door afwezigheid, door wat is verwijderd in plaats van wat erop is aangebracht.

Rood draagt hier het gevoel. Het is de kleur van warmte die net onder de huid blijft, van een blush, van iets laag opgeborgen en gloeiend in plaats van brandend, weerspiegeld in de ember-dots die lijken te drijven en neer te dalen over haar slapende gezicht. De kleur schminkt het beeld niet; het is de temperatuur van het moment zelf, privé, warm, onbeschermd.

Van dichtbij lost het gezicht op in een veld van krassen, ruwe gepunte texturen en dikke contourlijnen die gescheiden worden door brede zwarte randen en een diepe, onbelichte leegte rondom haar. Trekt men terug, dan verschijnt ze weer als één kalm profiel, monumentaal tegenover het rood. Het werk vraagt om beide afstanden, de intimiteit van de markering en de helderheid van het geheel.

De spiegel laat je nooit buiten het beeld staan. Rond haar stilgehouden gezicht verschijnt de kamer waarin je staat, de verlichtingsarmaturen, de muren, de passerende figuren, in het onaangetast glas, zodat je eigen reflectie naast die van haar neerstrijkt. Ze slaapt, jij kijkt, en even worden ze allebei vastgehouden in hetzelfde rode oppervlak.

Het licht schept dit gezicht niet. Het scherpt het aan, verdiept de gloed van de ember-dots en de bleke lijn van haar wang, terwijl de reflectie eromheen met de kamer meebeweegt, het beeld zelf beweegt nooit. Dit werk maakt deel uit van de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma, waarin gekrast beeld wordt gezet in gekleurd spiegelaanzicht en de kijker deel wordt van het werk. Dit werk is uniek.

"Zelfs slaapt ze nog dicht bij de kamer en trekt ze deze in haar licht."

Over Art on Mirror – Red

Art on Mirror is een verzameling werk waarin het beeld in gekleurd spiegelaanzicht is gekrast, en de wereld voor het werk wordt er deel van. Elke lijn wordt gekerfd in een diepe rode spiegelende oppervlakte van acryylglas. De krassen zijn er altijd, fel tegen de kleur, terwijl het oppervlak eromheen de kamer, het daglicht en de kijker blijft weerspiegelen.

Van een afstand leest het beeld helder en volledig, een bleke figuur gevangen in een veld van rood. Kom dichterbij en het werk opent zich in een delicate web van individuele tekens, fijn en doelbewust, elk essentieel voor het geheel. Achter en tussen hen doet de spiegel wat een spiegel doet. Het draagt de kamer en de kijker de compositie in, zodat de omgevingen in het werk veranderen met de plek waar het hangt, terwijl het beeld zelf stevig op zijn plaats blijft.

Het licht schept het beeld niet. Het scherpt het aan. Het rode veld absorbeert en reflecteert, de gekraste lijnen vangen en houden vast, en onder een gericht spotlicht verdiept het contrast totdat de figuur een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit krijgt. Bij zacht licht komt de kleur naar voren en rust het werk in een stillere register, zonder ooit zijn onderwerp te verliezen.

Rood is de kleur van bloed, van vuur en van alles waar we niet kalm over kunnen blijven. Dat is de emotionele basis waartegen elke werken in deze serie is geplaatst, en de onderwerpen zijn gekozen om daartoe te behoren.

Art on Mirror zet voort wat Art with Scratch deed door Tijs Dragtsma op een nieuw veld. Waar de zwarte werken hun kracht halen uit afwezigheid, halen deze kracht uit reflectie. De kijker kijkt niet langer alleen naar het werk. De kijker bevindt zich erin.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constante wens om nieuwe visuele talen te onderzoeken. Ik zie kunst niet als een vaststaande stijl, maar als een evoluerend gebied van ontdekking waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de kern van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elk oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbind is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen beheersing en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat openstaat voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zichzelf blijft ontvouwen naarmate de tijd verstrijkt.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een atelier, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat als onderscheidend, intentioneel en levendig aanvoelt.