Tijs Dragtsma (1992) - A Torso Bowed in Embers

Een Torsos Buiging in Gloeiende Embers houdt een enkele figuur vast die halverwege een gebaar staat, hoofd gebogen, schouders naar binnen gekeerd, alsof hij naar iets in zichzelf luistert in plaats van naar de kamer. Er is geen gezicht om te lezen, geen naam om aan te hangen, slechts het eenvoudige feit van een lichaam dat gewicht draagt. Die afwezigheid is het onderwerp. Zonder een gezicht stopt de torso met iemand zijn en wordt het iemand, een studie in wat een lichaam doet wanneer het nergens meer is om zich te verbergen.

Hier is niets geschilderd of gedrukt. Het beeld wordt opgebouwd door verwijderen, een veld van afzonderlijke tekens dat in het oppervlak werkt totdat spieren, schaduw en de val van licht uit wat is weggenomen naar voren komen in plaats van wat is toegevoegd. Van over een kamer gezien lijkt de figuur één heldere, monumentale vorm. Dichterbij komend lost die vorm op in een veld van fijne krassen, elk deel van het geheel en geen enkele op zichzelf het geheel is.

Het glas zelf is rood, een diepe, gegoten rood die nooit naar de randen van het kader uitloopt. Rood draagt hier zijn eigen lading, de kleur van wat net onder de huid ligt, van blootstelling en hitte, passend bij een figuur die tot op zijn naakte structuur is teruggebracht en toch overeind staat. Embers ontvlammen niet, ze houden warmte zachtjes vast, en dat is de registerkeuze van dit werk.

De krassen zijn er altijd, zowel bij weinig als fel licht zichtbaar. Licht creëert dit beeld niet; het scherpt het aan. Onder een directe lichtbron vangen en tillen de tekenen op, verdiept het contrast en wint de figuur aan gewicht en diepte, maar het beeld zelf verschijnt of verdwijnt nooit. Verandert met de kamer enkel de reflectie die rondom de figuur beweegt, nooit de figuur zelf.

Omdat het oppervlak gespiegeld is, de muur achter je, het licht in je kamer, je eigen omtrek, allen positioneren zich in het rode veld rond het gekrabde lichaam. Je kijkt niet op een veilige afstand naar het werk; je bent erin gevouwen, staande in hetzelfde rode veld als de figuur die voor je buigt.

A Torso Bowed in Embers zet de Art on Mirror-serie voort door Tijs Dragtsma, waarin gekrabt beeldmateriaal in gekleurd spiegellakglas wordt gezet en de kijker deel van het werk wordt. Een visuele taal waarin schade geen vernietiging is, maar structuur, en waar de spiegel kijken verandert in deelnemen.

"Wat weggenomen wordt, blijft staan."

Over Art on Mirror – Red

Art on Mirror is een geheel van werken waarin het beeld in gekleurd spiegellakglas is gekrast, en de wereld voor het werk wordt een onderdeel ervan. Elke lijn is uitgesneden in een diepe rode gespiegelde oppervlakted van acrylglas. De krassen zijn er altijd, helder tegen de kleur, terwijl het oppervlak eromheen blijft reflecteren op de kamer, het daglicht en de persoon die kijkt.

Van een afstand leest het beeld duidelijk en compleet, een bleke figuur vastgehouden in een veld van rood. Kom dichterbij en het werk opent zich in een delicate web van individuele tekens, fijn en doelbewust, elk essentieel voor het geheel. Achter en tussen hen doet de spiegel wat een spiegel doet. Hij neemt de ruimte en de kijker mee in de compositie, zodat de omgevingen in het werk veranderen met de plek waar het hangt, terwijl het beeld zelf stevig op zijn plaats blijft.

Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Het rode vlak absorbeert en reflecteert, de gekrabte lijnen grijpen en houden vast, en onder een gerichte spots wordt het contrast verdiept totdat de figuur een beeldhouwkundige, bijna lumineuze kwaliteit krijgt. Bij zachter licht komt de kleur naar voren en nestelt het werk zich in een rustigere registers, zonder ooit zijn onderwerp te verliezen.

Rood is de kleur van bloed, van vuur en van alles waar we niet kalm over kunnen blijven. Dat is de emotionele ondergrond tegenover welke elk werk in deze serie staat, en de onderwerpen zijn gekozen om erbij te horen.

Art on Mirror zet de gekrabt beeldmateriaal voort van Art with Scratch door Tijs Dragtsma op een nieuwe ondergrond. Waar de zwarte werken hun kracht halen uit afwezigheid, halen deze kracht uit reflectie. De kijker kijkt niet langer alleen naar het werk. De kijker is erin.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constant verlangen om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaste stijl, maar als een evoluerend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt ten grondslag aan alles wat ik creëer.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elk oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere komen voort uit afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en voelen. Tussen wat zichtbaar is en wat open blijft voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken aanzet en zich in de loop van de tijd blijft ontvouwen.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat distinctief, intentioneel en levendig aanvoelt.