Tijs Dragtsma (1992) - Two Made Whole

Two Made Whole laat een paar geliefden zien, in elkaar gevouwen, hun hoofden gewikkeld in lichtgevend wit doek, omhoog gehouden in een veld van totale duisternis. Geen gezichten, alleen de omtrek van een kaak, de boog van een hand, de zachte geometrie van stof die het licht vangt. Wat blijft is intimiteit ontkoppeld van identiteit, zo’n nabijheid die zo volledig is dat individuele kenmerken er niet meer toe doen.

Het beeld verschijnt niet door verf of afdruk. Het ontstaat door gecontroleerde krassen die in acrylglas zijn gekerfd, een oppervlak dat verstoord is in plaats van versierd. Waar de stof plooit, verzamelen de krassen zich en tillen ze op naar helderheid. Waar de duisternis vasthoudt, blijft het oppervlak onaangeroerd, bijna stil. Het beeld bestaat omdat er iets werd weggenomen, niet toegevoegd.

Gezien vanaf de andere kant van een ruimte lezen de twee figuren als één monumentale vorm, een stille sculptuur van samenzijn. Kom dichterbij en die vorm lost op in een dicht veld van tekens, elk teken vangt het licht anders op naarmate je van positie verandert. De geliefden scherpen en verzachten afhankelijk van waar je staat, alsof intimiteit zelf weigert stil te blijven.

De omwikkelde koppen suggereren overgave, vertrouwen, zelfs een soort blindheid die geliefden accepteren wanneer ze iemand anders hun hele gezichtsveld laten worden. Two Made Whole spreekt over die overgave, over het idee dat heel dicht bij een ander zijn betekent dat een beetje van jezelf wegvalt in het proces, en alleen leesbaar wordt door hen.

Dit werk gaat verder in de serie Art with Scratch van Tijs Dragtsma, waarin beeldtaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaksschade in plaats van pigment of afdruk. Een visuele taal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Twee lichamen, één licht, en de ruimte daartussen waar liefde stilletjes leeft."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een verzameling werken waarin het beeld niet getekend wordt, maar losgelaten. Uitgehakt regel voor regel in een diepe zwarte ondergrond, verschijnt elk werk door talloze precieze krassen die het licht vangen en vorm uit het donker brengen.

Vanaf een afstand lijkt het beeld bijna photographisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Maar van dichtbij lost het werk op in een dicht veld van individuele sporen. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat solid leek, blijkt een delicate web van lijnen te zijn, elk een weloverwogen gebaar, elk essentieel voor het geheel.

Het licht schept het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekraste lijnen reflecteren. Naarmate het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Uit de ene hoek staat de figuur duidelijk en gedefinieerd. Uit een andere hoek verzacht het en zakt het terug naar de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gerichte spot verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.

Wat dit medium zo boeiend maakt, is zijn stille spanning. De handeling van krassen is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. Toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmosferisch en vol beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals deze portret, is de figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en sfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp verder naar voren te treden uit het zwart. Op andere momenten zakt het terug in de stilte. Het is juist in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.

Net als alle materialen die door de tijd zijn aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras houdt een moment vast, een adem, een gebaar. Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar aanwezigheid, een aanwezigheid die zichzelf blijft openbaren bij elke verandering van licht.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar gedreven door een constante drang om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaste stijl, maar als een evoluerend veld van ontdekking waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie oproepen. Die zoektocht ligt aan de basis van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke groep werk als zijn eigen wereld benaderd, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt is een gedeelde toewijding aan originaliteit, duidelijkheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat openstaat voor interpretatie. Mijn doel is niet louter een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich in de loop der tijd blijft openbaren.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een zich ontwikkelend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, intentioneel en levendig aanvoelt.