Mario Testino, Kate Moss, Brad Pitt - Mario Testino - 2009

PRAKTISCH, ZEER INDRUKWEKKEND, GROTE DUITSE MAGAZINE "STERN", PORTFOLIO NUMMER 53.

Al throughout met foto’s van de beroemde Peruaanse fotograaf Mario (Eduardo) Testino (Silva), "s 'werelds meest productieve magazine- en modefotograaf" (Aaron Hicklin, The Observer).

Met foto's van Kate Moss, Brad Pitt en anderen.

Het werk van Mario Testino is internationaal verschenen in tijdschriften zoals Vogue, V Magazine, Vanity Fair en GQ. Hij heeft ook beelden gecreëerd voor merken als Gucci, Burberry, Versace, Michael Kors, Chanel, Stuart Weitzman, Carolina Herrera en Estée Lauder. Naast zijn werk als fotograaf heeft Testino ook gewerkt als creatief directeur, gastredacteur, oprichter van een museum, kunstverzamelaar en samenwerkingspartner, en ondernemer.

UITSTEKEND, ZEER FRISSE EN FLAWLESS STOELGEEFTIGE TOESTAND.
COLLECTORS-EXEMPLAAR.

Gruner und Jahr, Hamburg. 2009. EERSTE editie, eerste druk.

Illustrated hardcover (zoals uitgegeven). 275 x 365 mm. 96 pagina’s. Foto’s: Mario Testino. Tekst in Engels en Duits.

Toestand:
Binnen- en buitenkant als nieuw en ongebruikt; fris en vlekkeloos, schoon met geen merktekens van een vorige eigenaar en zonder waterschade. Marginale gebruikssporen. Algeheel bijna mint, bijna perfecte staat.

Prachtig fotoboek van Mario Testino - in heerlijke frisse conditie.

"Mario Testino is geboren en opgegroeid in Lima in een welgestelde rooms-katholieke familie. Hij was de oudste van zes kinderen en heeft Spaanse, Italiaanse en Ierse afkomst. Hij zat op een katholieke school, Santa Maria Marianistas. Als kind wilde hij priester worden.
Testino studeerde economie aan de Universidad del Pacífico, gevolgd door de Pontificia Universidad Catolica del Peru en de University of San Diego.
In 1976 ging hij naar Londen om fotografie te studeren nadat hij zijn economiestudies had verlaten. Tijdens stages in de studios van John Vickers en Paul Nugent deed hij zijn eerste pogingen als fotograaf. Woond in een bescheiden gedeeld huis dat was omgebouwd van een ziekenhuis, zonder veel geld, betaalde hij zichzelf door als ober te werken. Hij liet zijn haar roze verven, wat hem hielp op te vallen als fotograaf en liet zich inspireren door de Britse beroemdheidsmodefotograaf Cecil Beaton. Londen was de stad die hem in staat stelde expressief te floreren zonder de beperkingen die hij in Peru van invloed vond.
Zijn werk verscheen voor het eerst in Vogue in 1983.
In de vroege jaren negentig zocht Testino voor inspiratie terug naar zijn jeugd in Peru en zijn tienerkampen in Brazilië, wat hem hielp zijn fotografische taal vorm te geven.
Testino is uitgegroeid tot een van ‘s werelds bekendste en meest gevierde modefotografen. Hij heeft onderwerpen vastgelegd variërend van A- lijststerren, muzikanten, supermodellen en kunstenaars tot onderwerpen die hij tijdens zijn reizen ontmoette. Zijn werk werd gepubliceerd in tijdschriften zoals Vogue, V Magazine, Vanity Fair, GQ, LOVE, Allure en VMan. Achttien tentoonstellingen en meer dan 16 boeken over zijn werk zijn uitgebracht. Suzy Menkes, de International Editor van Vogue, verklaart: "Testino's vaardigheid is vooral om het moment vast te leggen en de menselijkheid in zijn onderwerpen naar voren te brengen".
Een van Testino’s meest herkenbare werken komt voort uit zijn portretten van royals, het beroemdste is zijn serie met Diana, Princess of Wales in 1997. Voor Vanity Fair gezegd hij: "[Diana] opende een deur voor mij omdat ik toen de koninklijke families van Europa uitgebreid begon te fotograferen ... dit laat mijn liefde voor traditie zien, voor een manier om familie en de duurzaamheid van mensen te tonen". Testino was ook de officiële fotograaf voor portretten van de hertog en hertogin van Cambridge bij hun verloving in december 2010.
In juli 2015 nam hij de officiële foto’s van de Britse koninklijke familie nadat prinses Charlotte van Cambridge gedoopt werd op Sandringham Estate. Hij heeft vele andere koninklijke families op vergelijkbare wijze gefotografeerd.
Testino's samenwerking met Tom Ford en mode stylist Carine Roitfeld aan uitdagende advertentiecampagnes in het midden van de jaren negentig wordt algemeen toegeschreven aan het herstel van Gucci als een belangrijke modehuis.
Anna Wintour, hoofdredacteur van American Vogue, verklaarde dat "Modefotografie dit ongemakkelijke mengsel van kunst en commercie is en ik denk dat niemand dit beter begrijpt dan Mario".
Testino begon de ‘Towel Series’ op zijn Instagram-account in 2013, met invloedrijke personen, waaronder musici, acteurs en modellen die alleen handdoeken droegen. De serie werd breed gerepliceerd door zijn volgers op het sociale platform en werd zeer gevraagd onder beroemdheden.
Testino werd door Terence Pepper, fotografiecurator bij de National Portrait Gallery in Londen, de "John Singer Sargent van onze tijd" genoemd. De tentoonstelling Portraits in 2002 trok meer bezoekers dan elke andere show in de geschiedenis van het museum tot dat moment. Gedurende tien jaar had het de hoogste opkomst ooit bij een tentoonstelling daar. In de komende vier jaar toerde de tentoonstelling wereldwijd. Het werk van Testino is tentoongesteld in musea over de hele wereld, waaronder het Helmut Newton Foundation in Berlijn (Undressed, 2017), het Shanghai Art Museum (Private View, 2012) en de National Portrait Gallery in Londen (Portraits, 2002).
Meer dan 17 boeken met zijn fotografie zijn gepubliceerd, waaronder Ciao, Sir, MA RIO DE JANEIRO Testino, en Kate Moss by Mario Testino, allen gepubliceerd door TASCHEN; evenals Alta Moda en Pasito a Paso, gepubliceerd door Museo MATE.
Testino's persoonlijke kunstcollectie is onderwerp geweest van twee tentoonstellingen. De eerste, Somos Libres in 2013, was bij MATE – Museo Mario Testino – in Lima, Peru. De tweede installatie in 2014, Somos Libres II, vond plaats in de Pinacoteca Giovanni e Marella Agnelli in Turijn, Italië. Zijn relatie met de beeldende kunst ontwikkelde zich door frequente bezoeken aan galeries en kunstenaarsstudio's, en hij heeft samengewerkt om werken te creëren met kunstenaars zoals Keith Haring, Vik Muniz, John Currin en Julian Schnabel.
Testino werd op 14 januari 2014 een eretitel OBE toegekend door de Britse cultuurminister Ed Vaizey ter erkenning van zijn carrière en liefdadigheidswerk.
In 2011 ontving hij een Honorary Fellowship van The Royal Photographic Society. Deze worden toegekend aan eminente personen die door hun positie of verwezenlijkingen nauwe verwantschap hebben met de wetenschap of beeldende kunst van fotografie of de toepassing daarvan. In ditzelfde jaar kende GQ Testino ook de Man of the Year Inspiration Award toe.
In Latijns-Amerika werd hij bekroond met The Grand Cross-rangorde van de Orden van Verdienste voor Voorbeeldige Dienst in Peru (25 mei 2010) en de Tiradentes-medaille in Brazilië (2007).
Binnen de mode- en entertainmentindustrie kreeg hij de Walpole Ward voor diensten aan de luxebelindustrie (2009), de Rodeo Drive Walk of Style Award (2005) en de British Style Award (2003).
In januari 2018 publiceerde The New York Times een artikel waarin Testino werd beschuldigd door 13 mannelijke assistenten en modellen die met hem werkten van seksueel wangedrag, uitbuiting en aanranding. Modellen Roman Barrett, Jason Fedele en Ryan Locke klaagden over zijn gedrag tijdens campagnes in de jaren negentig. Nadat de beschuldigingen (die zich uitbreidden tot het gedrag van fotograaf Bruce Weber) Condé Nast aankondigden dat ze "geen nieuw werk met hen zullen maken voor de nabije toekomst".
Verder werden er op 3 maart 2018 nog meer beschuldigingen gemeld door The New York Times tegen Testino. Vier van de vijf nieuwe beschuldigingen beschreven incidenten die plaatsvonden tijdens of na 2010. Testino heeft alle beschuldigingen ontkend. Het totaal aantal mensen dat Testino beschuldigt van seksuele aanranding groeide tot 18.
In 2024 beweerde de acteur Alan Ritchson dat hij, terwijl hij naast Testino zat tijdens een Paris Fashion Week Atelier Versace VIP-diner in januari 2014, "hij zijn handen niet van me af kon houden". Ritchson vertelde aan The Hollywood Reporter: "De hele tijd zaten we aan tafel; hij probeerde mijn kruis onder tafel te strelen. Ik zei: 'Laat je handen van me af, man. Ik leef dat leven met mensen zoals jij waar je het gevoel hebt dat je iedereen kunt hebben. Ik ben geen voorwerp voor jou. Ik ben daar nu veel voorbij, vriend.' Maar hij vond het vermakelijk. Hij dacht dat het het grappigste was." Ritchson zegt, voegend dat Testino tot zo'n punt ging dat hij hem een omslag van Vogue aanbood als hij die avond met hem zou slapen.
Testino is onderscheiden voor zijn bijdragen aan tal van non-profitdoelen en liefdadigheidsorganisaties door middel van diverse prijzen en erkenningen. In 2010 werd hij benoemd tot een van de hoogste onderscheidingen in zijn geboorteland, De Grote Kruisorde van Verdienstdienst in Peru, en werd in 2014 president van de Raad van World Monuments Fund Peru.
In zijn rol als Save the Children-ambassadeur hielp hij fondsen werven voor de bouw van de El Salvador Clinic in de Pueblo Nuevo-buurt, Chincha in Peru. De kliniek werd gebouwd voor kinderen met tuberculose in het gebied zwaar getroffen door de verwoestende aardbeving, die de kust van Peru trof in augustus 2007. De El Salvador Clinic werd volledig gefinancierd uit de verkoop van een enkele afdruk uit zijn portretten van prinses Diana, geveild voor £100.000.
Hij hielp fondsen werven voor Natalia Vodianova's Naked Heart Foundation om een speeltuin te bouwen in een Moscow kinderhospitaal dat gespecialiseerd is in kanker. Het is een zaak die hem na aan het hart ligt, aangezien zijn broer op 10-jarige leeftijd aan de ziekte overleed.
In 2012 opende Testino zijn eerste non-profitorganisatie in Lima, Asociación Mario Testino (MATE).
Museo Mario Testino werd opgericht om als een dynamisch platform voor Peruaanse kunst te dienen door de bevordering en promotie van cultuur en erfgoed."