Mateu (XX) - La casa de los arcos

Pictura Subastas presenteert dit prachtige kunstwerk behorend tot Mateu, dat een oud stenen huis met grote bogen, bloemrijke balkons en groene jaloezieën afbeeldt, gezien vanaf een smalle straat omgeven door een monumentale architectonische structuur. De schilderij onderscheidt zich door een uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het overbrengt.

· Afmetingen met lijst: 49,5x44x6 cm.
· Afmetingen zonder lijst: 27x22 cm.
· Olieverf op doek, met handtekening van de kunstenaar rechtsonder.
· Het stuk verkeert in goede staat van conservatie.
· Het werk wordt verkocht met fraaie lijst (inclusief bij de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke notitie: de opgenomen fotomaten vormen een integraal onderdeel van de beschrijving van de lot.

Het schilderij zal professioneel worden ingepakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met hoogwaardige materialen om optimale bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending zal plaatsvinden via Correos, GLS of NACEX met tracking. Internationaal verzenden is mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een intieme hoek van een oude nederzetting die is opgebouwd rondom een stenen huis met grote bogen, kleine balkons en ramen beschermd door groene jaloezieën. De blik dwars gaat een smalle, stille straat in, begrensd aan de rechterkant door een monumentale structuur van blokstenen die krachtig op de kijker lijkt af te komen. De vervallen gevels, de bloemrijke begroeiing, de diepe schaduwen en een smalle vleugje blauwe lucht creëren een serene, historische en sterk evocatieve atmosfeer.

De hoofdwoning neemt het linker- en middendeel in. De onregelmatige gevel rijst op in meerdere niveaus en heeft een robuuste uitstraling die door de tijd is getekend. De muren combineren grijstinten, bruintinten, paarse, oker en kleine roze reflecties die de verscheidenheid van het gesteente en de veranderende lichtval suggereren.

De verdeling van de openingen volgt een traditionele en weinig symmetrische architectuur. Ramen, deuren en balkons passen zich aan de verschillende niveaus van de gevel aan. Deze onregelmatigheid geeft authenticiteit aan het gebouw en laat de veronderstelling toe van opeenvolgende veranderingen die in de loop der jaren zijn doorgevoerd.

Op de benedenverdieping vallen twee grote stenen bogen op. De eerste, links, heeft een brede en volledig schaduwrijke opening. Zijn afgeronde vorm rust op stevige muren en lijkt naar een interieur, een doorgang of een oud bijgebouw te leiden.

De donkerheid van de boog contrasteert met de lichte stenen die de rand vormen. Grijstinten, wit, groen en paarse tinten definëren de boog zorgvuldig. Deze tegenstelling tussen licht en schaduw geeft diepte en wekt nieuwsgierigheid op naar wat er achter schuilt.

In de binnenkant van de linkerboog valt een grote houten deur op. De bruine, roderige en zwarte tinten onthullen zijn verticale structuur. De deur lijkt oud en robuust, bedoeld om een opslagruimte, een woning of een ruimte voor ambachtelijke werkzaamheden af te sluiten.

Boven de boog bevindt zich een smalle balkon met een ijzeren balustrade. Zijn verticale en horizontale lijnen creëren een geometrische structuur die contrasteert met de onregelmatigheid van de muren. De balustrade werpt kleine schaduwen op de gevel en geeft fijne accenten.

Achter deze balkon verschijnt een deur of raam bedekt met een groene jaloezie. De intense smaragdgroene kleur springt uit tegen de grijzen en bruin van de steen. Een witte omlijsting omlijst de opening en vergroot de helderheid in dit gebied.

De jaloezie lijkt volledig gesloten, wat de indruk van stilte versterkt. Men kan zich voorstellen dat deze de binnenkant tegen de zon beschermt of dat de woning tijdelijk leeg is. Dit kleine alledaagse teken voegt intimiteit toe aan de architectuur.

Op een hoger niveau is er een tweede balkon met kleinere afmetingen. De opening is ook in een witte omlijsting geplaatst en toont roodachtige en donkere tinten in zijn binnenkant. Zijn verhoogde positie leidt de blik naar het dak.

Naast dit balkon bevindt zich een klein smal venster. Zijn verticale vorm en bijna zwarte binnenkant onderbreken het muurvlak. Deze vensters, in verschillende afmetingen, creëren een grillig en schilderachtig ritme.

Het dak strekt zich uit in een lichte diagonal en bestaat uit rode, oranje en bruine dakpannen. De onregelmatige rand snijdt zich af tegen de blauwe hemel. De warme tinten van de dakbedekking balanceren de koele kleuren van de schaduwen en jaloezieën.

Sommige delen van het dak lijken versleten en ongelijk. Deze verschijning benadrukt de ouderdom van het gebouw en suggereert een architectuur die generatieslang is bewaard. Het dak beschermt de gevel met een kleine, donkere overstek.

In het centrale rechtergedeelte verschijnt een tweede boog, smaller en dieper. De opening is donker en deels verborgen door de grote structuur van de voorgrond. Deze overlaps geeft meer diepte en laat de voortzetting van de straat of de binnendeuren verbeelden.

Boven de tweede boog staat een balkon met bloemen. De balustrade in donker bevat meerdere potten of planten in groen, roodachtig, roze en wit. Deze ornamentatie voegt een vleugje leven en fijnheid toe temidden van de soberheid van de steen.

Achter de bloemen verschijnt een nieuw groen jaloezie, omlijst door een witte rand. De kleur sluit aan bij de planten op het balkon en bij de begroeiing op de voorgrond. De herhaling van dit element draagt bij aan het samenbrengen van de gevel.

De bloemen lijken wat te buigen over de rand. Hun warme kleine vormen contrasteren met de lichte muur en suggereren het zorgen van de bewoners. Although er geen mensen te zien zijn, verraadt de aanwezigheid van de potten dat het huis nog steeds verbonden is met het dagelijks leven.

Aan de voet van het gebouw zijn kleine planten te zien die tussen de stenen groeien. De donkergroene, gele en witte tinten verzachten de ontmoetingen tussen muur en grond. Deze spontane begroeiing laat zien hoe de natuur elke beschikbare hoek inneemt.

Het grote element rechts kan overeenkomen met de zuil van een boog, een monumentale deur of een stenen structuur die de straat omlijst. Zijn nabijheid neemt bijna de volledige hoogte in beslag en geeft een krachtig gevoel van diepte.

De blokzuilen waaruit deze zuil bestaat zijn duidelijk onderscheiden. Hun oppervlakken combineren crème, geel, oker, grijs en kleine roze schutkleuren. De donkere voegen tussen de stenen versterken de stevigheid en de ouderdom van de constructie.

Elk blok vertoont lichte tonaliteits- en formaatverschillen. Sommige zones lijken verlicht, terwijl andere in schaduw liggen met paarse en bruine tinten. Deze variatie voorkomt dat de zuil als een star oppervlak wordt waargenomen.

Naast de blokzuilen gaat een zeer donkere verticale strook open. Die kan overeenkomen met de binnenkant van een grote boog, een deur, of een doorgang in de voorgrond. De diepte van deze schaduw contrasteert sterk met de verlichte delen van de gevel.

Aan de bovenzijde rechts strekt zich een brede, donkergrijs-zwarte massa uit die mogelijk behoort tot de onderkant van de boog of tot een nabije constructie. Zijn horizontale lijnen suggereren steen, balken of architectonische elementen onder schaduw.

De aanwezigheid van deze grote schaduw fungeert als een kader dat het achtergelegen huis omringt. De kijker lijkt onder een boog te staan of naast een monumentale deur en bekijkt de gevel aan de overkant. Dit gezichtspunt maakt van de scène een meeslepende ervaring.

Aan de bovenlinkerkant verschijnt een kleine strook helderblauwe lucht. Zijn helderheid contrasteert met de donkere architectuur en brengt verfrissing. De lucht laat zien hoe smal de straat is, want ze blijft beperkt tot een opening tussen de gebouwen.

Het licht lijkt van de linkerbovenhoek naar beneden te komen en bepaalde delen van de gevel te raken. De witte kozijnen, de okeren stenen en de groene jaloezieën krijgen helderheid, terwijl de bogen en de grote zuil in schaduw blijven.

Deze belichting creëert een sfeer van een frisse, beschutte straat. Het kan een rustige ochtend zijn of een middag waarin de zon slechts delen van de gebouwen bereikt. De wisselende lichtval brengt mysterie en diepte.

De vloer beslaat de onderkant en wordt gepresenteerd in oker, bruin, grijs en kleine paarse reflecties. De diagonale lijnen leiden naar de deuren en bogen. Het oppervlak lijkt licht onregelmatig, zoals een oude straat.

Sommige lichte delen van de vloer suggereren verlichte stenen of een wandelpad dat slijt door de tijd. De schaduwen concentreren zich nabij de muren. Deze overgang laat zien hoe de architectuur in het terrein opgaat.

In de meest rechtsonderhoek verschijnt een groep planten en bloemen. Hun groene, gele en blauwere tinten vermengen zich met kleine roze accenten. De begroeiing brengt beweging en verzacht de aanwezigheid van de grote zuil.

De bloemen op de voorgrond lijken zich te verbinden met de potten op het balkon. Deze herhaling creëert een chromatisch traject van beneden naar de gevel. De natuur vergezelt zo de hele architectuur en voegt warmte toe.

Het kleurenspectrum wordt gedomineerd door grijzen, bruintinten, oker en zwart. De groen van jaloezieën en planten brengen frisheid, terwijl de roze en rode tinten kleine warme accenten toevoegen. De blauwe lucht voltooide het geheel.

De compositie is georganiseerd via een sterke frame-gevoel. De donkere structuur aan de rechterkant en de zijkanten leiden de aandacht naar het centrale huis. De kijker lijkt de plek te observeren vanuit een beschutte ruimte of vanuit het binnengedeelte van een andere constructie.

De verticale lijnen van de gevels en de zuil balanceren met de boogvormen. De diagonalen van daken en vloer brengen beweging. Deze geometrische variëteit maakt de scène dynamisch ondanks zijn rust.

Het ontbreken van menselijke figuren vergroot het belang van de architectuur. De deuren, ramen, balkons en bloemen fungeren als tekens van een onzichtbare aanwezigheid. De straat lijkt bewoond, maar doorkruist door een moment van volledige stilte.

De gevel behoudt sporen van dagelijks leven. De jaloezieën sluiten de interieurs af, planten versieren het balkon en deuren bewaken privéruimtes. Deze details laten toe de bewoners in te beelden zonder hen te hoeven weergeven.

De bogen geven een historische en monumentale dimensie. Hun grote openingen herinneren aan oude landelijke huizen, middeleeuwse gebouwen of constructies aangepast aan de behoeften van een traditionele bevolking. De steen wordt een getuige van de herinnering aan de plek.

De scène geeft het gevoel van het ontdekken van een verborgen hoek. Het nabijheids-standpunt, de schaduw en de krappe ruimte verhinderen om het hele dorp te zien. Deze beperking vergroot de nieuwsgierigheid en suggereert dat de straat verder gaat voorbij de bogen.

Het werk kan worden geïnterpreteerd als een reflectie op de tijdsgeest. De muren blijven, hoewel ze tekenen van slijtage vertonen; deuren blijven zich elke dag afsluiten; en de bloemen vernieuwen van kleur met de seizoenen. Architectuur en natuur bestaan naast elkaar in verschillende ritmes.

Het huis symboliseert onderdak, continuïteit en verbondenheid. Zijn robuuste aanblik straalt zekerheid uit, terwijl balkons en bloemen intimiteit introduceren. Het gebouw verschijnt niet als een afstandelijk monument, maar als een nabij en diep menselijk plek.

Het contrast tussen donkere schaduwen en kleine verlichte delen creëert een mysterieuze maar warme sfeer. De duisternis nodigt uit tot het voorstellen van interieurs en gangen, terwijl het licht de dagelijkse details van de gevel onthult.

Gezamenlijk biedt dit prachtige schilderij een intieme en diep evocatieve visie van een oud stenen huis gelegen in een smalle historische straat, met grote bogen, houten deuren, kleine balkons, groene jaloezieën en bloemen die de gevel tot leven brengen. De monumentale structuur van blokstenen in de voorgrond, de diepe schaduwen en het kleine openingetje van heldere blauwe lucht bouwen een buitengewone gevoel van diepte. Het werk zendt stilte, herinnering en de tijdloze charme van een architectuur die de onzichtbare aanwezigheid van hele generaties bewaard."