Antonio Boix (1945) - El viejo cobertizo

Pictura Subastas presenteert dit prachtige kunstwerk van Antonio Boix, dat een oude landelijke woning voorstelt met verweerde muren en roodgele teggenspanten, gelegen aan kalme wateren en omgeven door bomen, een houten omheining en lichte heuvels. De schilderkunst valt op door zijn uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die wordt overgebracht.

· Dimensies inclusief lijst: 78x87x6 cm.
· Dimensies zonder lijst: 50x61 cm.
· Olieverf op canvas, handgesigneerd door de kunstenaar linksonder.
· Het werk verkeert in goede staat van conservation.
· Het werk wordt verkocht met een prachtige lijst (inclusief bij de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privéscollectie in Girona.

Belangrijke noot: de bijgevoegde foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.

Het schilderij zal professioneel worden ingepakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om de bescherming te garanderen. De prijs van verzending dekt zowel de kosten van professionele verpakking als het transport zelf.
Verzending zal gebeuren via Correos, GLS of NACEX met tracking. Internationale verzending mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een serene landelijke stenen constructie gelegen naast een kalte wateroppervlak, omgeven door bomen, vegetatie en een open landschap dat zich uitstrekt naar zachte heuvels. Het huis neemt een groot deel van de linkermiddenzijde in beslag en onderscheidt zich door zijn verweerde muren, donkere kleine vensters en de rode-oker teggels die in verschillende hoogten afhellen. Aan de rechterkant vergezelt een grote boom, door de zon verlicht, een eenvoudige houten omheining, terwijl de blauwe lucht en lichte wolken ruimte en helderheid aan de scène geven.

De bebouwing vormt het belangrijkste element van de compositie. Zijn robuuste en stille aanwezigheid beheerst het landschap zonder zich volledig aan de natuur op te leggen. De onregelmatige opstelling van de verschillende bouwonderdelen suggereert dat het huis in de loop der tijd is uitgebreid of aangepast aan de behoeften van de bewoners.

Het hoofdgebouw rijst op in de bovenlinkerhoek en heeft een gevel in tinten bruin, grijs, oker en groenachtig. Deze kleurschakeringen geven het verlies van de materialen en de wisselende lichtinval op de steen weer. Sommige zones lijken verlicht, andere bevinden zich in koele schaduw.

De zijmuur loopt in een duidelijke diagonale lijn van de linkerbovenhoek naar het midden. Deze neergaande lijn volgt de helling van de daken en leidt de blik naar het lagere lichaam van deConstructie. Dankzij deze opstelling krijgt de architectuur dynamiek en integreert ze natuurlijk in het terrein.

Aan de bovenkant van de gevel bevinden zich verschillende kleine en smalle vensters. Hun donkere interieurs contrasteren met de lichtere tinten van de muren en geven diepte. De afwezigheid van sterke reflecties in het glas laat zich een koele en stille kamers voorstellen, beschermd tegen de zon van buitenaf.

Een van de vensters bevindt zich dicht bij de top en blijft gedeeltelijk bedekt door de schaduwen van de overstek. Drie andere openingen zijn onregelmatig verdeeld langs de muur. Dit gebrek aan symmetrie geeft authenticiteit aan de constructie en versterkt haar traditionele uitstraling.

De vensterkozijnen hebben groenachtige grijstinten en verbleekte tinten die in relatie staan tot de begroeiing van de omgeving. Sommige randen krijgen een zwakke lichtinval, terwijl de binnenzones bijna zwart blijven. Dit contrast laat de openingen functioneren als kleine plekken van mysterie in de gevel.

De daken zijn bedekt met tegels in roodtinten, oranje, oker en bruin. Hun warme kleur staat in contrast met de grijze muren en de blauwe lucht. De dakbedekkingen vormen een opeenvolging van diagonalen die visueel de verschillende volumes van het gebouw organiseren.

Het bovenste dak volgt de hele hoofdconstructie en werpt schaduw die diep op de muur valt. De ongelijke rand suggereert de ouderdom van de tegels en de tijd die verstrijkt. Het licht concentreert zich op sommige roodgekleurde zones, waardoor bepaalde fragmenten extra opvallen.

In het midden verschijnt een tweede dak dat naar voren in de scène afdaalt. Zijn brede en warme oppervlak bedekt een lagere constructie, mogelijk bedoeld voor landbouwwerk of opslag. De helling van dit dak creëert een aantrekkelijke overgang tussen het hoofdlichaam en de kleine bijgebouwtje rechts.

Onder dit dak strekt zich een donkere muur uit, die contrasteert met de helderheid van de buitenlucht. In het midden opent zich een brede opening volledig in de schaduw. Deze opening lijkt op een schuur, opslagruimte of werkplek verbonden met het landelijke leven.

De duisternis van de toegang geeft diepte en prikkelt de verbeelding. De kijker kan een ruime en frisse binnenruimte vermoeden, mogelijk bedoeld voor het bewaren van gereedschap, hout, karren of landbouwwaren. Het ontbreken van zichtbare details versterkt het stilte en mysterie van dit gebied.

Aan de linkerzijde van de ingang bevinden zich meerdere houten deuren. Een daarvan, hoger en donkerder, bevindt zich aan het uiteinde van de façade en bestaat uit verticale planken. Het oppervlak combineert bruintinten, vergrijsde groenen en zwarte schaduwen, wat een robuuste en verweerde uitstraling geeft.

Rond het midden vindt men een andere houten deur of paneel met een oranje tint. De rechthoekige vorm valt duidelijk op tegen de grijze muur. Een smalle, donkere opening verschijnt naast de deur, wat contrasteert en suggereert dat dit toegang biedt tot een kleine opslagruimte of bijgebouw.

De houten elementen geven warmte aan de architectuur. Hun brown, oker en roodgele tinten harmonieren met de tegels en de lichtreflecties van het terrein. Tegelijkertijd versterken de onregelmatige oppervlakken van de deuren het functionele en dagelijkse karakter van het huis.

Het kleine bijgebouw in het middengebied heeft een lichte muur en een schuin dak. Zijn gevel vangt het licht en maakt verschillende crème, grijze en geelachtige tinten zichtbaar. Deze constructie helpt het geheel af te sluiten en biedt een overgang naar de begroeiing.

De verlichte hoek van het bijgebouw valt op tegen de diepe schaduw van de schuur. Deze tegenstelling tussen helderheid en donkerte geeft volume en laat de volgorde van de verschillende bouwlichamen zien. Het gebouw lijkt naar de toeschouwer toe te komen en daarna terug te trekken richting de boom.

Voorgrond strekt zich uit in een horizontale strook licht aardtint langs het water. De beige, witte, oker en roze tinten suggereren een pad of een verlichte oever. Deze zone scheidt de constructie van de donkere reflectie en biedt een lichte basis voor de hele architectuur.

Het oppervlak van het water beslaat het onderste gedeelte en wordt gedomineerd door diepe groenen, grijstinten en blauwige reflecties. Zijn kalmte laat het licht en de schaduwen van de omgeving zachtweg projecteren. Er zijn geen grote golven te zien, maar er heerst een rust die de sereniteit van het geheel versterkt.

Op sommige plaatsen van het water verschijnen helderdere reflecties, vooral in het midden en rechts. Deze grijze en groenachtige tinten kunnen overeenkomen met hemel, pad en verlichte muren. De overgang tussen donkere en lichte zones geeft diepte en voorkomt dat de voorgrond eentonig wordt.

Het grote donkere massief van het water vormt een contrapunt met de helderheid van de hemel. Daarnaast balanceert zijn horizontale aard de diagonalen van de daken. De scène zo wordt georganiseerd tussen een rustige en reflecterende basis, een stap-architectuur en een brede hemel.

In de linkeronderhoek verschijnt een kleine strook groen en geelachtig begroeiing. Zijn intensieve kleuren contrasteren met de schaduw van het water en helpen de voorgrond te kaderen. Deze groene zone verbindt visueel de oever met de bomen op de achtergrond.

Rechts van het huis rijst een boom op met een volle en ronde kroon. Zijn bladeren tonen donkere groen, geel, oker en kleine blauwe reflecties. Het licht lijkt vooral de bovenkant en de randen te raken, waardoor een levendige glans op het blad ontstaat.

De kroon spreidt zich uit en verbergt een deel van het landschap erachter. Zijn organische vorm contrasteert met de geometrische volumes van het huis. De boom fungeert als een beschermend element en brengt frisheid aan de ruimte naast het gebouw.

De donkere zones van het bladerdek suggereren een grote dichtheid aan bladeren, terwijl de gele en lichte groene tinten de plekken aangeven waar de zon inscheint. Deze afwisseling geeft volume en geeft de indruk van een zachte bries die door de takken waait.

Onder de boom strekt zich een eenvoudige houten omheining uit. De palen en horizontale balken verschijnen in bruintinten, grijstinten en wit. De structuur markeert het terrein zonder de continuïteit van het landschap te onderbreken en voegt een detail toe dat typisch is voor het landelijke leven.

De omheining loopt door naar de uiterste rechterkant en vermindert geleidelijk in maat. Dit perspectief leidt de blik naar de verre heuvels. Zijn aanwezigheid laat een voorstelling van weilanden, boomgaarden of landerijen voor dieren voorbij de woning mogelijk.

Achter de omheining verschijnt een massa groenblauwgroene begroeiing die een overgang naar de horizon vormt. De struiken en bomen worden minder gedefinieerd naarmate de afstand toeneemt, wat diepte creëert. De variatie aan groentinten houdt de continuïteit tussen het voor- en het verre landschap.

De heuvels op de achtergrond worden onderscheiden door groene, grijze en blauwere tinten. Hun zachte contouren stijgen lichtjes naar rechts en smelten samen met de atmosfeer. Deze bergen zijn niet imposant, maar begeleiden de sereniteit van de scène op discrete wijze.

De lucht vult een brede strook in de rechterbovenhoek. Zijn heldere blauw brengt frisheid en contrasteert met de aardkleuren van het huis. Meerdere witte en grijsachtige wolken zijn onregelmatig verdeeld, wat de indruk geeft van een heldere en licht veranderlijke dag.

Een grote wolk in het middenboven heeft blauwachtige en witte delen die volume geven. Andere kleinere wolken bewegen naar rechts. Hun positie geeft de lucht een esprit en neemt geen hoofdrol bij de architectuur weg.

Het licht lijkt afkomstig uit het rechtergedeelte en raakt vooral de boom, het bijgebouw en bepaalde randen van de daken. De hoofdfassade blijft gedeeltelijk in schaduw, wat haar ouderdom en beschermende karakter accentueert. Dit licht-contrast ordent duidelijk de verschillende delen van de compositie.

Het kleurenpalet combineert aardse en natuurlijke tinten. Bruine, oker en roodgele definiëren de architectuur; groen en geel bouwen de vegetatie; blauw en wit verlichten de lucht; en grijstinten verbinden de muren met het water. Al deze tonen creëren een evenwichtige en uitnodigende atmosfeer.

Het ontbreken van menselijke figuren vergroot het gevoel van stilte, hoewel het huis vele tekenen van activiteit behoudt. De deuren, de schuur, de omheining en het pad suggereren een dagelijks leven dat buiten het landschap doorgaat. Het is mogelijk de bewoners aan het werk in het veld of rustend binnen te verbeelden.

Het landschap roept een manier van leven op die verbonden is met het land en de natuurlijke ritmes. De architectuur lijkt niet gescheiden van de omgeving, maar diep geïntegreerd. De kleuren van de muren sluiten aan bij die van de aarde, terwijl de tegels in gesprek gaan met het warme licht en de houten deuren.

De constructie straalt een sterk gevoel van blijvende aanwezigheid uit. Zijn robuuste muren, zijn gestage daken en zijn kleine ramen lijken vele seizoenen te hebben doorstaan. Tegenover haar vormen het water, de bladeren en de wolken veranderende elementen die het landschap voortdurend vernieuwen.

Er is ook een nostalgische dimensie in de scène. De rust van het water, de gesloten deuren en de afwezigheid van mensen kunnen herinneringen oproepen aan familiehuizen, zomer op het platteland of oude werkplekken. Het landschap lijkt een stille herinnering te bewaren aan degenen die het bewoonden.

Het werk viert de schoonheid van het dagelijkse leven. Het heeft geen behoefte aan een buitengebeurtenis om interesse te wekken, want het vindt waarde in de verweerde gevel, de schaduw van de schuur, de verlichte kroon van de boom en het reflecterende water. Elk element draagt bij aan het creëren van een landelijke hoek vol authenticiteit.

Samengevat biedt dit prachtige schilderij een rustige en diep ontroerende blik op een oude landelijke woning die aan een kalm wateroppervlak ligt. De verweerde muren, de houten deuren, de roodgekleurde daken, de donkere schuur, de grote verlichte boom en de eenvoudige omheining bouwen een scène vol intimiteit en herinnering. De harmonieuze combinatie van architectuur, begroeiing, hemel en reflecties straalt rust, worteling en de tijdloze schoonheid uit van een leven dat nauw verbonden is met het platteland.