Lucía Laurent - XL - Ritmo y Movimiento

Lucía Lauren (LILI) is een Cubaanse artieste met een vooral autodidactische achtergrond in de plastische kunsten, afgestudeerd in Communicatie Sociale aan de Universiteit van Havana.

Haar relatie met het beeld begon lang voordat ze zich professioneel aan schilderen wijdde. De fotografie vormde haar eerste creatieve territorium: daardoor ontwikkelde ze een bijzondere gevoeligheid voor compositie, visuele balans, gebaar en de weergave van het menselijk figuur. Later dook ze jarenlang onder in de wereld van tatoeage, een beslissende fase om het belang te begrijpen dat de lijn, de silhoutte, de vereenvoudiging van vormen en de helderheid van grafische verschijningen hebben in haar huidige schilderkunst.

Uiteindelijk vond ze in de plastische kunsten een veel ruimere uitingsruimte. De schilderkunst stelde haar in staat al die eerdere ervaringen samen te brengen en om te zetten in een intieme en herkenbare universum, voornamelijk opgebouwd met acryl op doek.

Het werk van Lucía Lauren draait vooral om vrouwelijkheid, natuur, bloemen en dieren, met een terugkerende aanwezigheid van de kat als stille metgezel van haar protagonisten. Het zijn scènes die zelden zoekt naar buitengewone gebeurtenissen te vertellen. Integendeel, de kunstenares lijkt zich te interesseren voor de kleine momenten van rust: een vrouw die haar kat vasthoudt, een figuur omgeven door bloemen, een wijnglas, een geïmagineerde tuin of gewoon een moment van contemplatie.

Haar schilderkunst gaat uit van een markante visuele synthese. Lucía verwijdert een groot deel van de secundaire informatie om enkel datgene te bewaren wat zij als essentieel beschouwt. Ruichtige gezichten, grote vlakken kleur, duidelijke contouren en vlakke vormen creëren direct leesbare beelden, maar geladen met gevoeligheid.

In haar taal vinden we echo’s van hedendaagse illustratie en naïeve schilderkunst, samen met decoratieve verwijzingen die dicht bij het art déco en art nouveau staan. Deze elementen worden echter herinterpreteerd vanuit een eigen gevoelsleven, warmer, alledaagser en vrouwelijker.

Een van de meest interessante aspecten van haar werk is het gebruik van kleur. Poederroze, terracotta, oker, mosterd en roomtinten gaan hand in hand met diepe zwarttinten, blauwgroene tinten, intense roodtonen en zeer heldere witten. In sommige composities is het palet delicaat en bijna huiselijk; in andere wordt de cromatische contrastkracht duidelijk grafisch.

De vrouw bezet het centrale punt in vrijwel haar hele schilderuniversum. Ze verschijnt niet als een heldhaftig of afstandelijk personage, maar als een kalme, elegante en introspectieve vrouwelijkheid. Het zijn figuren met serene blikken, rustige houdingen en ingetogen gebaren. Er is glamour, maar het is een intieme en stille glamour.

Katten spelen een bijzonder interessante rol. Meer dan louter decoratieve elementen fungeren ze als symbolen van gezelschap, onafhankelijkheid, tederheid en emotionele onderkomen. In werken waar vrouw en dier elkaar omhelzen, smelten de curven van het menselijk lichaam en de vormen van de kat praktisch samen, waardoor de compositie een representatie van genegenheid wordt.

Bloemen en groen bevatten een vergelijkbare functie. Ze omringen de protagonisten, verschijnen op hun jurken of integreren zich in de achtergronden tot soms de grens tussen figuur en natuur verdwijnt. Op die manier eindigen vrouw, natuur en de dierenwereld in één en dezelfde gevoeligheid.

In werken zoals de figuur die de kat omhelst tegen een rode achtergrond, reduceert Lucía het palet radicaal om het beeld te construeren door middel van het contrast tussen zwart, wit en rood. De strepen van de jurk worden niet langer enkel een patroon, maar een hoofdcomponent van de composie: ze omringen beide personages en concentreren alle scène op de omhelzende gebaar. Het resultaat straalt bescherming, intimiteit en stilte uit.

In andere stukken, zoals de vrouw zittend naast de kat en het wijnglas, ontwikkelt de kunstenaar een compositie die dichter bij hedendaags ontwerp ligt. Het terracotta van de jurk spreekt aan op zachte rozen, beige en blauwgroen, waardoor een gevorderde, maar niet koude afbeelding ontstaat. De protagonista onderneemt geen specifieke actie; ze bestaat gewoon in haar ruimte. Juist die afwezigheid van drama vormt een groot deel van de bekoring van het werk.

Zo ontwikkelt Lucía Lauren een ogenschijnlijk eenvoudige maar zorgvuldig opgebouwde schilderkunst. Haar taal hangt niet af van ostentatief technisch virtuositeit, maar van het vermogen om een scène te reduceren tot haar essentiële emotie.

Haar universum is vrouwelijk, botanisch, huiselijk en affectief. Het bevat alledaagse schoonheid, de relatie met dieren, zorgzaamheid, contemplatie en de natuur als toevlucht. Haar schilderijen hebben een bijzonder aantrekkelijke eigenschap: ze kunnen op het eerste gezicht decoratief lijken, maar achter die schoonheid schuilt een constante zoektocht naar harmonie, gevoeligheid en sereniteit.

In een hedendaags landschap waar veel beelden proberen de aandacht te trekken door overmaat, kiest Lucía Lauren voor de tegenovergestelde weg: ze vereenvoudigt. En precies in die eenvoud ligt een groot deel van de persoonlijkheid van haar werk.

Werk van de kunstenaar Lucía Laurent uitgevoerd in acryl op canvas van professionele hoge kwaliteit.
Afmeting 90 x 120 cm schilderij.
Originele editie.
De verzending verloopt via United Parcel Service (UPS) naar Spanje en Europa, en via FedEx naar de rest van de wereld.
Het werk wordt opgerold verzonden en beschermd met meerdere lagen verpakking, nikkelfolie/bubbeltjesfolie en geplaatst in een stevige doos.
Zodra het werk betaald is, zijn er drie dagen nodig voor het inpakken en levering aan het verzendbedrijf.
Het schilderij zal na tien dagen bij de bestemming aankomen, afhankelijk van het land van bestemming.
"Deze lading bevat afbeeldingen gemaakt met AI. Raadpleeg de oorspronkelijke foto's om de werkelijke staat van het werk te controleren."



Dit werk in acryl op doek presenteert een vloeiende en elegante figuratieve compositie met duidelijke invloeden van Art Déco en modernisme, waarin meerdere dansers hun lichamen in een dynamische, collectieve dans verweven. Door een gestileerde afbakening met duidelijke zwarte contouren en vlakke kleurblokken die intensiteiten als rood, geel en indigo combineren met zachte rosé tinten en huidskleuren bereikt het werk een perfecte balans tussen geometrische abstractie en anatomie. De ronde positionering van de figuren, samen met de delicate gebaren en de sereniteit van hun gezichten, dragen bij aan een omhullende sensatie van ritme, gratie, menselijke verbinding en harmonische lichaamstaal.