Miquel Torner de Semir (1938) - El espejo interior

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk behorend aan Miquel Torner de Semir, dat een symbolische compositie voorstelt van drie volwassen vrouwen tussen gebroken vormen en enigmatic objecten, oproepend tot verschillende toestanden van identiteit, herinnering en introspectie. De schilderij onderscheidt zich door uitstekende techniek en de grote schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

· Afmetingen met lijst: 116x97x6 cm.
· Afmetingen zonder lijst: 92x73 cm.
· Olieverf op paneel, met de hand gesigneerd door de kunstenaar aan de onderrechtse hoek.
· Het werk verkeert in goede staat van conservering.
· Het werk wordt verkocht met een prachtige lijst (inbegrepen in de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke noot: de inbegrepen foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.

Het schilderij zal professioneel worden ingepakt door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om de bescherming te garanderen. De prijs voor verzending dekt zowel de kosten van professionele verpakking als het eigen transport.
De verzending geschiedt via Correos, GLS of NACEX met tracking. Verzendingen beschikbaar op internationaal niveau.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij presenteert een complexe figuratieve compositie met drie volwassen vrouwen in de hoofdrol, wier lichamen en gezichten verdeeld zijn tussen gebroken vormen, decoratieve objecten en brede kleurvlakken. De scène lijkt zich niet af te spelen in een herkenbare of alledaagse ruimte, maar binnen een symbolisch universum waarin menselijke figuren met abstracte elementen samengaan. Deze combinatie creëert een raadselachtig beeld dat uitnodigt om elk hoekje zorgvuldig te observeren en een persoonlijke interpretatie te construeren.

Links onderaan verschijnt de figuur van de vrouw die het dichtst bij de toeschouwer staat. Haar naakte lijf wordt frontal gepresenteerd, met het gezicht licht omhoog gericht en een serene uitdrukking, hoewel een zekere onrust voelbaar is. Haar grote, donkere ogen kijken naar buiten de scène, waardoor er direct een verbinding ontstaat met wie naar het werk kijkt. De lichte tinten van haar huid, vergezeld van blauwachtige, roze en paarse reflecties, laten haar aanwezigheid opvallen tegen de donkerdere delen van de omgeving.

Het gezicht van deze eerste vrouw heeft tere en gestileerde kenmerken. De rode lippen, roze wangen en diepe blik stralen een mengeling van kwetsbaarheid, verrassing en introspectie uit. Haar haar rijst omhoog tot een grote massa okerkleur, bedekt met golvende streken in blauwtinten. Deze kapsel krijgt bijna een sculpturale dimensie en laat het hoofd integreren met de abstracte vormen achter haar.

In de linkerbovenhoek verschijnt een tweede vrouw in profiel. Haar hoofd is naar buiten de compositie gericht en haar hals strekt zich elegant uit. Het lichte gezicht contrasteert met de donkere achtergrond die haar omsluit, terwijl het okerkleurige haar zich achteruit uitspreidt in een ronde vorm. De golvende lijnen die het doorkruisen lijken gedachten, innerlijke energie of een onzichtbare beweging te suggereren die de figuur vergezelpt.

De houding van deze tweede vrouw straalt kalmte en afstand uit. Haar ogen lijken zich naar een verre plek te richten, buiten de ruimte die is voorgesteld, alsof ze in een herinnering of stille overdenking verzonken is. De delicatesse van haar profiel contrasteert met de verticaliteit van een brede grijze vorm die aan haar zijde staat, gemarkeerd door een reeks kleine rode cirkels die ritme en structuur aan het geheel geven.

Aan de rechterkant verschijnt een derde vrouwelijke figuur, eveneens in profiel en gericht naar links. Haar gezicht is gedeeltelijk gedefinieerd door donkere zones, geometrische vlekken en kleine kleurnuances. Het hoofd lijkt zacht te rusten op een oppervlak of te rusten in een sfeer van diepe introspectie. Deze houding creëert een visuele relatie met de vrouw van de bovenkant, alsof beide figuren deelnemen aan een stil gesprek.

Het lichaam van de figuur aan de rechterkant neemt een aanzienlijk deel van de compositie in beslag. Haar ronde vormen zijn opgebouwd uit tonen wit, grijs, beige en roos die contrasteren met de zwarte achtergrond. Een klein motief vergelijkbaar met een oog verschijnt boven haar borstkas, wat een symbolisch element toevoegt dat kan worden geassocieerd met waakzaamheid, innerlijke bewustzijn of de perceptie van wat verborgen blijft.

De drie vrouwen interageren niet fysiek met elkaar, maar hun blikken en posities scheppen een emotionele verbinding. De een kijkt naar de toeschouwer, de andere kijkt in de verte en de derde lijkt op zichzelf te reflecteren. Deze variëteit aan houdingen kan worden geïnterpreteerd als de representatie van verschillende stemmingen of verschillende momenten van één identiteit: aanwezigheid, herinnering en introspectie.

De scène wordt doorkruist door een overvloedige variëteit aan geometrische en organische vormen. Er verschijnen rechthoekige oppervlakken, gebogen fragmenten, zwarte lijnen en kleine vlekken van intense kleuren die zich rondom de lichamen anzetten. Deze elementen verdelen de ruimte in meerdere secties en roepen een gevoel van vis collage op, alsof de realiteit ontbonden is in herinneringen, emoties en percepties die onafhankelijk zijn.

Aan de linkerkant valt een groot element van roodachtige, paarse en gouden tinten op, versierd met vormen die lijken op sieraden, bloemen of ornamenten. Nabij het hoofd van de onderste figuur verschijnt ook een lange structuur met zwarte, gouden en blauwere tinten. Deze objecten voegen visuele rijkdom toe en versterken de verbeeldingsvolle sfeer van het schilderij, hoewel hun betekenis bewust open blijft.

Het kleurenspectrum combineert zachte en gedempte tonen met vurige accenten. Witten, grijzen en beiges van de lichamen wisselen af met donkergroenen, zwart, bruin en oker, terwijl kleine vleugjes blauw, rood, turkoois en paars de compositie doorkruisen. Deze balans tussen delicate kleuren en diepe zones creëert een intieme, mysterieuze en licht theatrale sfeer.

De achtergrond functioneert niet als een stabiele ruimte, maar als een opeenvolging van samengevoegde vlakken. Sommige gebieden doen denken aan muren, kolommen of interieurarchitectuur, terwijl andere veranderen in vlekken en fragmenten die moeilijk te identificeren zijn. Deze ambiguïteit laat de figuren lijken te zweven tussen realiteit en droom, in een decor opgebouwd uit sensaties in plaats van concrete plaatsen.

De naaktheid van de figuren wordt sereen en symbolisch gepresenteerd. De lichamen verschijnen niet als eenvoudige fysieke studies, maar als uitingen van kwetsbaarheid, identiteit en innerlijke waarheid. Door kleding en duidelijke tijdsreferenties te verwijderen krijgen de vrouwen een universele aanwezigheid die emoties als eenzaamheid, contemplatie, het verlangen naar begrip of de zoektocht naar zichzelf kan vertegenwoordigen.

Het werk nodigt uit om de drie figuren te interpreteren als onafhankelijke personages óf als verschillende facetten van één en dezelfde vrouw. De voorste figuur zou het bewuste heden kunnen voorstellen; de vrouw die naar links kijkt het geheugen of het verleden; en de liggende figuur het innerlijke domein of de droom. Deze lezing maakt van de compositie een reflectie over identiteit, geheugen en de vele manieren waarop een persoon zichzelf kan waarnemen.

Alles bij elkaar biedt dit schilderij een mysterieuze en diep expressieve representatie van drie vrouwelijke figuren die ondergedompeld zijn in een fragmentaire en symbolische ruimte. De serene gezichten, de heldere lichamen, de uiteenlopende blikken en de overvloed aan abstracte vormen bouwen een scène vol introspectie en gevoeligheid. Het werk nodigt uit om de verschillende dimensies van vrouwelijke identiteit te bekijken en om, tussen kleuren en fragmenten, een open verhaal te ontdekken over geheugen, bewustzijn en de innerlijke wereld.