Joan Vila Arimany (1944) - Paisaje

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk afkomstig van Vila Arimany, dat een serene landelijke paisage weergeeft met een antiek huis dat op de rots staat, omringd door begroeiing en op afstand geflankeerd door een toren tussen hoge cipressen. De schilderkunst valt op door zijn uitstekende techniek en de grote schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

· Dimensies met lijst: 90x108x6 cm.
· Dimensies zonder lijst: 73x92 cm.
· Olie op doek handtekening door de kunstenaar onderaan rechts, Vila Arimany.
· Het werk verkeert in goede staat van behoud.
· Het werk wordt verkocht met een prachtige lijst (inbegrepen bij de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke noot: de inbegrepen foto’s maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot. Digitale weergave in mockup-indeling; er kunnen verschillen bestaan ten opzichte van het echte artikel wat kleur, schaal en details betreft.

Het schilderij zal professioneel worden ingepakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met hoogwaardige materialen om de bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten voor professionele inpak als het transport zelf.
De verzending zal gebeuren via Correos, GLS of NACEX met tracking. Internationale verzending beschikbaar.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een uitgestrekt en stil landschap, georganiseerd rondom een oud boerderijtje dat oprijst uit een rotsachtig terrein. De scène is omgeven door een rustige en mild melancholische atmosfeer, gekenmerkt door blauwachtige en grijzige tinten van de omgeving. De combinatie van traditionele architectuur, overvloedige begroeiing en steenformaties creëert een beeld dat diep verbonden is met het leven op het platteland en met de tijd die verstrijkt.

Het huis bevindt zich in de linkerbovenhoek en valt op door zijn lichte, eenvoudige en robuuste muren. Zijn rechthoekige structuur en het schuine dak met roodoranje tinten stralen soliditeit en duurzaamheid uit. De woning lijkt natuurlijk te rusten op het terrein, alsof ze deel uitmaakt van de eigen berg en er al generaties lang heeft gestaan.

Aangrenzend aan het huis bevindt zich een open structuur die ondersteund wordt door dunne palen. Deze overkapping kan herinneren aan een terras, een porch of een werkgedeelte dat met de landbouwwerkzaamheden verbonden is. Zijn sobere uiterlijk versterkt het functionele karakter van het gebouw en laat de dagelijkse activiteit rond de woning voorstellen: het opslaan van gereedschap, beschutting tegen de zon of het bewonderen van het landschap.

De voorgevel toont zich bijna volledig gesloten en stil. De afwezigheid van menselijke figuren of zichtbare huishoudelijke elementen schept een gevoel van eenzaamheid, maar niet van verlatenheid. Het huis behoudt een waardige en serene aanwezigheid, als getuige van het landschap dat het omringt. Zijn architecturale eenvoud geeft authenticiteit en laat op subtiele wijze opgaan in de natuur.

Recht tegenover de woning groeit een middelgrote boom, met een slanke stam en een lichte kroon. Zijn takken reiken over de muur en creëren een delicate overgang tussen architectuur en natuurlijke omgeving. In plaats van het huis te verbergen lijkt de boom het te vergezellen, door zijn vormen zachter te maken en een levende aanwezigheid in dit hoge deel van het landschap te brengen.

Het midden van de compositie wordt ingenomen door een grote, heldere rotsplateau. De onregelmatige oppervlakken tonen scheuren, hoogteverschillen en kleurveranderingen die de hardheid van het terrein onthullen. De tinten wit, grijs en blauw mengen zich met kleine donkere zones, waardoor een rotsachtige formatie vol nuance ontstaat die als visuele basis fungeert voor het huis en de verschillende vlakken van de scène met elkaar verbindt.

Vanaf het rotsplateau daalt het terrein af naar de voorgrond via zachte hellingen en nauwelijks gedefinieerde paden. Het oppervlak combineert vervaagde groenen, bruin, oker en grijs, wat een weinig bebouwd land suggereert aangepast aan de bergomstandigheden. Kleine stenen onderbreken de route en versterken het gevoel van een authentiek, ongerept landschap.

Aan de rechterkant vormt een donker begroeiingsgebied een dichte massa die contrasteert met de helderheid van het huis en de rotsen. Bomen en struiken overlappen elkaar tot een diepe, bijna ondoordringbare ruimte. Tussen de donkergroene tinten verschijnen kleine vage geelachtig, paarse en grijsachtige glinsteringen die variatie brengen en de verschillende plantensoorten onderscheiden.

Een smal pad lijkt tussen de begroeiing aan de rechterkant te kruisen en verdwijnt in de verte. Deze opening leidt de blik naar de achtergrond en voegt mysterie toe aan de scène. Het pad kan worden gezien als een oud toegangspad tot het huis of als een route die de woning verbindt met het gebouw achter de bomen. Zijn aanwezigheid nodigt de kijker uit om mentaal door het landschap te reizen.

In de bovenrechtse zone rijst een toren met religieus of historisch aanzien op, bekroond met een spits dak in groenachtige toon. Zijn verticale silhouet valt op tussen de bomen en wordt een van de meest herkenbare elementen van de compositie. Hoewel hij in de verte staat, geeft de toren monumentaliteit en suggereert de nabijheid van een kleine bewoonde gemeenschap, een kerk of een traditioneel architectonisch complex.

Rondom de toren rijzen meerdere hoge, smalle cipressen op. Hun donkere silhouetten creëren een elegante verticale maat en richten de blik naar de hemel. Deze bomen geven de scène solemniteit en versterken de mediterrane aard van het landschap. De combinatie van toren en cipressen vormt een visueel evenwichtige groep die in dialoog staat met het huis aan de andere kant.

Achter de woning rijst een grote bergvorm op in blauwig- en grijshoudende tinten. Zijn rotswanden lijken verzacht door de verte en door het atmosferische licht. De berg fungeert als een beschermende aanwezigheid die het landschap insluit en diepte toevoegt. Zijn koele kleurtoon harmoniseert met de lucht en de schaduwen die over het terrein liggen.

De lucht strekt zich uit in grijze, witte en blauwachtige tinten, met zachte wolken die het licht gedeeltelijk lijken te bedekken. Deze diffuusheid vermijdt te sterke contrasten en omhult de scène met een rustige helderheid. Het gevoel kan overeenkomen met een frisse ochtend, een winterdag of het moment vlak voor een lichte regen boven het veld.

De afwezigheid van personages laat toe dat de architectuur en de natuur voor zichzelf spreken. Het huis, de toren, de paden en de begroeiing suggereren een menselijke aanwezigheid die niet direct hoeft te verschijnen. Elke constructie lijkt herinneringen te bewaren aan degenen die dit plek bewonen of bewandelden, waardoor het landschap een ruimte vol geheugen wordt.

De compositie creëert een interessant contrast tussen het Nabije en het Verre. In het voorplan strekt het rotsachtige terrein zich uit; op de middelste plan bevindt zich het huis; en op de achtergrond rijst de toren tussen de cipressen. Deze volgorde voert de blik door het landschap en schept een visuele vertelling die het landelijke leven, de natuur en het architectonische erfgoed samenbrengt.

Samengevat biedt dit schilderij een sereen en evocerend beeld van een landelijk landschap, gekenmerkt door het oude boerderijtje, de rotsformaties, de donkere begroeiing en de toren die tussen de cipressen tevoorschijn komt. De zachte atmosfeer en de gedempte kleuren brengen rust, frisheid en een diepe gevoelens van continuïteit over. Het werk nodigt uit om het verhaal van deze plek te verbeelden en de harmonie tussen traditionele architectuur en de haar omringende natuur te contempleren.