École d’Olot (XX) - Paysage de la Garrotxa

Olotschool — Eerste helft van de twintigste eeuw
Landschap van Garrotxa

Olie op doek.
Afmetingen inclusief lijst: 83 × 71 cm.

Interessante olieverf op doek behorend tot de landschaps­traditie van Olot, gemaakt in de eerste helft van de twintigste eeuw. Het werk maakt deel uit van de voortzetting van een van de fundamentele stromingen binnen Cataloniës landschapseigenheid, ontwikkeld rond Olot en de landschappen van La Garrotxa.

De zo genoemde Escuela de Olot ontstond in de tweede helft van de negentiende eeuw rond figuren als Joaquim Vayreda, Marià Vayreda en Josep Berga i Boix. Het belang ervan ligt in het overdragen naar het Catalonische gebied van bepaalde benaderingen uit de Franse landschapskunst van Barbizon, waarbij directe observatie van de natuur, licht en atmosferische variaties een essentiële rol kregen. Het Museu de la Garrotxa bewaart momenteel een van de belangrijkste verzamelingen om deze traditie te bestuderen.

Het huidige schilderij behoort tot de continuïteit van deze traditie gedurende de eerste decennia van de twintigste eeuw, veel meer dan tot de oprichtende generatie van de negentiende eeuw. In de twee decennia vóór de Burgeroorlog hadden kunstenaars als Melcior Domenge, Enric Galwey en Iu Pascual een prominente aanwezigheid in de olotense kunstkring; deze consolidatie van het landschapskunstschap leidde zelfs tot de oprichting van de Escola Superior de Paisatge de Olot in 1934.

De compositie toont een landelijk landschap met een duidelijk Catalaanse aard, gestructureerd rondom een keienweg die uit de eerste rij begint en de blik leidt naar een boerderij die zich iets hoger bevindt.

De landelijke architectuur, sober en perfect geïntegreerd in de omgeving, fungeert als referentiepunt van de compositie. Links zorgt een groep bomen met hoge, kale stammen voor een krachtige verticale as die contrasteert met de zachte lijnen van de achtergrondbergen. Een klein vrouwsfiguur, donker gekleed, vergezeld door nog een figuur of element van beperkte afmetingen, geeft de menselijke schaal aan en geeft de scène een terughoudend costumbristische component.

Een van de meest aantrekkelijke aspecten van het schilderij is precies de integratie tussen landschap en plattelandsleven. Het personage beheerst de compositie niet, maar lijkt ondergeschikt aan de natuur, een veelverankerde eigenschap in de Olot-traditie. In de vroege formuleringen van de Escuela de Olot werd het landschap het echte hoofdthema, hoewel de aanwezigheid van kleine menselijke figuren nog steeds inhoud en verhaal toevoegde aan talrijke composities.

De uitvoering combineert naturalistische waarneming met een aanzienlijk vrije penseelvoering. Het pad is opgebouwd uit impastische aanrakingen van wit, oker, aarde en grijstinten, terwijl de begroeiing een rijke schakering van diepe groenen, bruine en roodoranje tinten laat zien. De penseelstreek is met name duidelijk waarneembaar op stenen, doorns en het eerste plan.

Tegen deze materiële rijkdom in verschijnen de bergen op de achtergrond opgelost in bredere massas van blauwen en blauwgroen, wat een overtuigend gevoel van atmosferische afstand oplevert.

Even typerend is de grote nadruk op de hemel, die een aanzienlijk deel van de compositie inneemt. Zijn warme, geelachtige en licht vergulde tint geeft aan het hele tafereel een serene en omhullende sfeer, in deliberate contrast met de koude blauwen van de bergen.

De schilderijen drukt precies enkele waarden uit die traditioneel aan het Olot-landschapsleven worden toegekend: sereniteit, evenwicht, harmonie en een idealiserende maar herkenbare kijk op de landelijke wereld. Het Diccionari d'Artistes Catalans, Valencians i Balears van het Institut d'Estudis Catalans wijst deze concepten van vrede, evenwicht en harmonie aan als essentiële elementen van de landschapsopvatting ontwikkeld door Berga en de Vayreda's.

Het moet opgemerkt worden dat de historiografie momenteel de term “Escuela de Olot” met voorzichtigheid hanteert: de historisch kern van de school ligt in wezen in de negentiende eeuw, terwijl in de twintigste eeuw opvolgende generaties te vinden zijn die voortgezet, herinterpreteerd of zich van die traditie hebben verwijderd. Daarom beschouw ik voor dit schilderij een catalogisatie als “Escuela de Olot / traditie van Olot landschapsschepping, eerste helft van de twintigste eeuw” als rigoureuzer. Het Museu de la Garrotxa onderscheidt momenteel ook tussen de oprichtende school en de verschillende latere generaties.

Het werk heeft een handtekening in de rechteronderhoek, al geeft de huidige leeswijze geen zekerheid over de identiteit van de kunstenaar. Daarom wordt het prudent geclassificeerd binnen de landschapstraditie van Olot.

Totale afmetingen inclusief lijst: 83 × 71 cm.

Het werk wordt ingelijst aangeboden. De staat van conservering kan in de foto’s gedetailleerd worden bekeken, ze maken integraal deel uit van de beschrijving.

De lijst wordt gratis als geschenk meegeleverd, en wordt niet beschouwd als integraal onderdeel van het werk noch heeft het commerciële waarde. Daarom kan eventuele beschadiging aan de lijst tijdens het vervoer niet als reclamatiegrond dienen.

Het werk zal zorgvuldig verpakt worden om tijdens transport maximale bescherming te garanderen.

BELANGRIJK: verzending naar eilanden, buitencontinentale gebieden of bestemmingen die douaneformaliteiten vereisen kunnen extra transport-, beheers- en/of douanekosten met zich meebrengen, die door de koper gedragen worden.