VOLTA - NO RESERVE "Falling Light"





€ 50 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 141835 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
VOLTA presenteert een originele acrylschilderij uit 2026 met de titel NO RESERVE "Falling Light", handgesigneerd, 90 x 70 cm afbeelding (100 x 80 cm doek, niet ingelijst) met een landschap in groen, blauw, violet, turkoois en geel, rechtstreeks door de kunstenaar verkocht met een digitaal certificaat van echtheid op aanvraag.
Beschrijving van de verkoper
Het groen van de heuvel valt uiteen in honderden afzonderlijke tikjes — smaragd, limoengroen, azuurblauw, enkele paarse puntjes — en de penselstreek beschrijft niet langer het loof maar het licht dat het doorkruist. Beneden opent het water zich in een plaat turkoois terwijl witte vonken erdoorheen scheren, terwijl de schaduw van de avond oprijst vanaf de onderkant in banen van blauw en violet. De balustrade en de stenen vazen dragen nog steeds de herinnering aan een ordelijke tuin, aan een blik dat is opgebouwd om het meer van bovenaf te aanschouwen; maar hier geeft de orde toe, de stam van de cipres snijdt het zicht af als een donkere coulisse en het groen rijst op de treden tot ze bedekt zijn. De vaas, beschilderd in een lilakleur die geen enkel marmer bezit, wordt het punt waar de schilderkunst haar vrijheid uitspreekt. Blijft dezelfde rust als altijd, maar geprikkeld, bewogen, samengehouden enkel door kleur.
Ondertekend en gedateerd 2026 rechts onderaan
Afmetingen van de afbeelding: 90 x 70 cm
Totale afmeting van het doek: 100 x 80 cm
Het werk wordt verkocht zonder lijst, dit zal opgerold en verzonden worden in een kartonnen buis.
Het certificaat van echtheid wordt uitsluitend op verzoek afgegeven, digitaal formaat.
De zoektocht van Volta beweegt zich in de voetsporen van een terugkeer — niet nostalgisch, maar actief. De grote traditie van de Europese schilderkunst is het vertrekpunt: de periode die elke werk oproept, telkens weer. Maar het gebaar waarmee deze erfenis wordt doorworsteld, is onmiskenbaar hedendaags. Kleur illustreert niet, ademt. De penseelstreek beschrijft niet, trilt. Wat er van het verleden resteert, is de diepere structuur — een bepaalde notie van het lichaam, van de ruimte, van het licht — terwijl het oppervlak overal aanwezig, overal levend is. Volta citeert niet, geeft terug: zijn composities lijken tevoorschijn te komen uit een gedeelde culturele herinnering, teruggebracht in het licht met andere ogen.
Het groen van de heuvel valt uiteen in honderden afzonderlijke tikjes — smaragd, limoengroen, azuurblauw, enkele paarse puntjes — en de penselstreek beschrijft niet langer het loof maar het licht dat het doorkruist. Beneden opent het water zich in een plaat turkoois terwijl witte vonken erdoorheen scheren, terwijl de schaduw van de avond oprijst vanaf de onderkant in banen van blauw en violet. De balustrade en de stenen vazen dragen nog steeds de herinnering aan een ordelijke tuin, aan een blik dat is opgebouwd om het meer van bovenaf te aanschouwen; maar hier geeft de orde toe, de stam van de cipres snijdt het zicht af als een donkere coulisse en het groen rijst op de treden tot ze bedekt zijn. De vaas, beschilderd in een lilakleur die geen enkel marmer bezit, wordt het punt waar de schilderkunst haar vrijheid uitspreekt. Blijft dezelfde rust als altijd, maar geprikkeld, bewogen, samengehouden enkel door kleur.
Ondertekend en gedateerd 2026 rechts onderaan
Afmetingen van de afbeelding: 90 x 70 cm
Totale afmeting van het doek: 100 x 80 cm
Het werk wordt verkocht zonder lijst, dit zal opgerold en verzonden worden in een kartonnen buis.
Het certificaat van echtheid wordt uitsluitend op verzoek afgegeven, digitaal formaat.
De zoektocht van Volta beweegt zich in de voetsporen van een terugkeer — niet nostalgisch, maar actief. De grote traditie van de Europese schilderkunst is het vertrekpunt: de periode die elke werk oproept, telkens weer. Maar het gebaar waarmee deze erfenis wordt doorworsteld, is onmiskenbaar hedendaags. Kleur illustreert niet, ademt. De penseelstreek beschrijft niet, trilt. Wat er van het verleden resteert, is de diepere structuur — een bepaalde notie van het lichaam, van de ruimte, van het licht — terwijl het oppervlak overal aanwezig, overal levend is. Volta citeert niet, geeft terug: zijn composities lijken tevoorschijn te komen uit een gedeelde culturele herinnering, teruggebracht in het licht met andere ogen.

