Gavard charles - Galeries historiques de Versailles - 1838

16 gravures van Maréchaux de France van Série IX Sectie II

Claude Louis Hector de Villars is een Franse soldaat en diplomaat, geboren op 8 mei 1653 in Moulins (koninkrijk Frankrijk)[1] en overleden op 17 juni 1734 in Turijn (koninkrijk Sardinië). Maarschalk van Frankrijk (1702), hertog (1705) en erflaat van Frankrijk (1709), president van de Oorlograad (1715-1718), werd in 1733 verheven tot de uitzonderlijke waardigheid van generaal maarschal van de kampen en legers van de koning.

Jean du Caylar d'Anduze de Saint-Bonnet, heer van Toiras[1], geboren op 1 maart 1585 in Saint-Jean-de-Gardonnenque (nu Saint-Jean-du-Gard, departement Gard) en gedood op 14 juni 1636 tijdens de aanval op Fontaneto d'Agogna nabij Milaan in Italië, op de leeftijd van 51 jaar, is een Franse militair en edelman uit de XVIe en XVIIe eeuw. Favoriet van Lodewijk XIII, eindigde hij zijn carrière als maarschalk van Frankrijk.

Ulrich Freederik Woldemar, graaf van Lowendal (1700-1755) was een generaal die in de legers van vele Europese landen diende voordat hij zich bij Frankrijk voegde, waar hij tot maarschalk werd benoemd.

De tweede, derde en vierde hertogen waren allen maarschalken van Frankrijk. De derde, vijfde en zesde hertogen waren ridders in de Orde van het Gulden Vlies.

Nicolas de Catinat de La Fauconnerie, heer van Saint-Gratien, geboren op 1 december 1637 in Parijs (parochie Saint-Benoît-le-Bétourné) en overleden op 22 februari 1712 in Saint-Gratien, is een Franse militair uit de XVIIe eeuw. Hij nam deel aan de voornaamste conflicten waarbij Frankrijk betrokken was onder het bewind van Lodewijk XIV, oorlog van Hollande, oorlog van de Liga van Augsburg en oorlog van de Spaanse Successie, hetgeen hem de waardigheid van maarschalk van Frankrijk opleverde (1693).

Henri II de Montmorency, geboren op 30 april 1595 in het kasteel van Chantilly en gestorven in Toulouse op 30 oktober 1632, is een edelman uit de tijd van Lodewijk XIII. Admiraal van Frankrijk, ondervorst van Nouvelle-France en gouverneur van de Languedoc, hij nam deel aan de oorlogen tegen de protestanten en versloeg de vloot van Benjamin de Rohan, heer van Soubise, voor La Rochelle in 1625. Maarschalk van Frankrijk in 1630, hij werkte samen met Gaston d'Orléans, broer van de koning, tegen kardinaal Richelieu. Schuldig veroordeeld tot de dood voor lèse-majesté, werd hij te Toulouse op 30 oktober 1632 geëxecuteerd.

César Phébus d'Albret (geboren in 1614, gestorven in Bordeaux op 3 september 1676), graaf van Miossens, heer van Pons, prins van Mortagne, zelfstandig vorst van Bedeilles, is een Franse militair, maarschalk van Frankrijk en ridder in de koninklijke orden.

Verwant met Henri IV (waarvan zijn moeder Jeanne d'Albret was), neef van de graaf van Montespan (via zijn moeder Anne de Pardaillan, hieronder), zijn aanhechting aan Anne van Oostenrijk en Mazarin tijdens de Fronde maakte hem eerder dan zijn talenten tot maarschalk van Frankrijk (1 juni 1653), waarna hij de naam Miossens verliet om Albret te gaan heten.

Charles II de La Porte, geboren in 1602 in Parijs en overleden op 8 februari 1664 in dezelfde stad, is een Franse edelman en militair uit de XVIIe eeuw. Hij werd in 1639 tot maarschalk van Frankrijk gemaakt.

Maurice de Saxe, geboren op 28 oktober 1696 in Goslar (vrije stad van het Rijk) en gestorven op 30 november 1750 in het kasteel van Chambord, is een Franse militair van Saksische afkomst, getiteld graaf van la Raute (1696-1710) en daarna graaf van Saksen (1710-1750). Hij was maarschalk-generaal van de kampen en legers van Lodewijk XV. Hij is vooral bekend om zijn overwinning bij Fontenoy in 1745.

Abraham (de) Fabert d’Esternay, geboren in Metz op 11 oktober 1599 en gestorven in Sedan op 17 mei 1662, is een Franse oorlogsmens. Luitenant-generaal in 1650, ontving hij in 1658 de baton van maarschal van Frankrijk. Hij was ook gouverneur van het voormalige hertogdom Sedan in 1642-1662, onderscheidde zich tijdens de Tachtigjarige Oorlog en belegerde Stenay in 1654.

Pierre Riel, markies de Beurnonville, geboren op 10 mei 1752 in Champignol-lez-Mondeville en overleden op 23 april 1821 in Parijs, is een Franse generaal van de Revolutie en het Keizerrijk en een maarschalk van Frankrijk (opgeheven tot maarschalk tijdens de Restauratie).

Anne-Pierre de Montesquiou en daarna de Montesquiou-Fézensac, bekend als de “marquis de Montesquiou”[1],[2],[3],[4], geboren op 17 oktober 1739 in Parijs en overleden op 30 december 1798 in Parijs, is een Franse politicus die luitenant-generaal van de koninklijke legers was, agronoom, lid van de Académie française (1784), daarna afgevaardigde bij de Staten-Generaal, generaal in de legers van de Revolutie en afgevaardigde bij de Constitutionele Commissie, die hij voorzit voordat hij over de Financiële Commissie besloot.

Gilbert du Motier, marquis de La Fayette, geboren op 6 september 1757 in het kasteel van Chavaniac nabij Saint-Georges-d’Aurac (Auvergne, thans het departement Haute-Loire), en overleden op 20 mei 1834 in Parijs (voormalig 1e arrondissement), is een Franse officier en politicus, beroemd om zijn inzet in de rangen van het Amerikaanse opstandige leger (1777-1783), vervolgens in de liberale en hervormingsgezinde vleugel van de Franse aristocratie (1784-1792), tenslotte in de liberale oppositie tegen het regime van de monarchie van Juillet die hij toch had helpen vestigen tijdens de Trois Glorieuses (juli 1830).

Jean-Baptiste-Donatien de Vimeur, comte de Rochambeau, geboren op 1 juli 1725 in Vendôme en overleden op 10 mei 1807 in het kasteel van Rochambeau te Thoré-la-Rochette (Loir-et-Cher), is een Franse generaal. Hij onderscheidde zich aan het hoofd van het Franse expeditieleger tijdens de Amerikaanse Onafhankelijksoorlog (1775-1783). Hij beëindigde zijn militaire loopbaan met de waardigheid van maarschalk van Frankrijk.

Jacques Ier Fitz-James, hertog van Berwijk, geboren op 21 augustus 1670 in Moulins, in het Bourbonnais, en gedood op 12 juni 1734 tijdens het beleg van Philippsburg, was een Franse militair uit de zeventiende en achttiende eeuw. Dochter van koning Jacob II Stuart, hij werd in 1706 tot maarschalk van Frankrijk gemaakt. Het opsommen van Berwick’s campagnes is als het opnoemen van de oorlogen uit het bewind van Lodewijk XIV en Leopold I: oorlog van de Liga van Augsburg, oorlog van de Spaanse Successie, oorlog van de Poolse Successie.

--------

--------

La ‎Galeries historiques de Versailles is een monumentaal werk dat meer dan 1750 platen bevat. De gehele Galeries historiques de Versailles werd onder abonnement uitgegeven in 460 leveringen (462 volgens Vicaire), waarvan de eerste op 1 mei 1837 werd aangekondigd. Drie edities waren destijds beschikbaar: een luxe-uitgave, groot folio-formaat met gravures op China, met tekstverfraaid door voorslagen, lampen aan de zijkant en houtgestoken ornamenten; een editie in kleiner folio-formaat, met dezelfde gravures en teksten maar zonder de ornamenten; een editie in-4-formaat met een selectie gravures uit de andere edities.

--------

16 gravures door Maréchaux de France uit Série IX Sectie II

Claude Louis Hector de Villars was een Franse soldaat en diplomaat, geboren op 8 mei 1653 in Moulins (koninkrijk Frankrijk)[1] en overleden op 17 juni 1734 in Turijn (koninkrijk Sardinië). Maarschalk van Frankrijk (1702), hertog (1705) en erfadel (1709), voorzitter van de Oorlograad (1715-1718), werd in 1733 verheven tot de uitzonderlijke waardigheid van generaal-maarschalk van de kampementen en legers van de koning.

Jean du Caylar d'Anduze de Saint-Bonnet, heer van Toiras[1], geboren op 1 maart 1585 in Saint-Jean-de-Gardonnenque (nu Saint-Jean-du-Gard, departement Gard) en gedood op 14 juni 1636 tijdens de aanval op Fontaneto d'Agogna nabij Milaan in Italië, op de leeftijd van 51 jaar, is een Franse militair en edelman uit de XVIe en XVIIe eeuw. Favoriet van Lodewijk XIII, beëindigde hij zijn carrière als maarschalk van Frankrijk.

Ulrich Frederik Woldemar, Graaf van Lowendal (1700-1755) was een generaal die diende in de legers van vele Europese landen voordat hij toetrad tot de dienst van Frankrijk waar hij tot maarschalk werd benoemd.

De tweede, derde en vierde hertogen waren alle drie maarschalken van Frankrijk. De derde, vijfde en zesde hertogen waren ridders van de Orde van de Sorte Goude Vlies.

Nicolas de Catinat de La Fauconnerie, heer van Saint-Gratien, geboren op 1 december 1637 in Parijs (parochie Saint-Benoît-le-Bétourné) en overleden op 22 februari 1712 in Saint-Gratien, was een Franse militair uit de XVIIe eeuw. Hij nam deel aan de belangrijkste conflicten waarin Frankrijk betrokken was onder het bewind van Lodewijk XIV, de oorlog tegen Hollande, de Oorlog van de Liga van Augsburg en de Spaanse Successieoorlog, wat hem de waardigheid van maarschalk van Frankrijk opleverde (1693).

Henri II de Montmorency, geboren op 30 april 1595 in het Château de Chantilly en gestorven in Toulouse op 30 oktober 1632, was een edelman uit de tijd van Lodewijk XIII. Admiraal van Frankrijk, vice-regent van Nouvelle-France en gouverneur van Languedoc, hij nam deel aan de oorlogen tegen de protestanten en versloeg de vloot van Benjamin de Rohan, heer van Soubise, voor La Rochelle in 1625. Maarschalk van Frankrijk in 1630, hij boude met Gaston d'Orléans, broer van de koning, tegen kardinaal Richelieu. Veroordeeld tot de dood wegens majesteitsmisdrijf, werd hij op 30 oktober 1632 in Toulouse geëxecuteerd.

César Phébus d'Albret (geboren in 1614, gestorven in Bordeaux op 3 september 1676), graaf van Miossens, heer van Pons, prins van Mortagne, soeverein van Bedeilles, was een Franse militair, maarschalk van Frankrijk en ridder in de koninklijke orden.

Verwante met Henri IV (wier moeder Jeanne d'Albret was), neef van de markies de Montespan (via zijn moeder Anne de Pardaillan, hieronder), zijn verbondenheid met Anne van Oostenrijk en Mazarin tijdens de Fronde maakte hem eerder dan zijn talenten tot maarschalk van Frankrijk (1 juni 1653), waarna hij de naam Miossens verliet om Albret te gaan heten.

Charles II de La Porte, geboren in 1602 in Parijs en overleden op 8 februari 1664 in dezelfde stad, is een Franse edelman en militair uit de XVIIe eeuw. Hij werd in 1639 tot maarschalk van Frankrijk gemaakt.

Maurice de Saxe, geboren op 28 oktober 1696 in Goslar (vrije stad van het Rijk) en overleden op 30 november 1750 in het kasteel van Chambord, was een Franse militair van Saksische origine, getiteld Graaf van Raute (1696-1710) en daarna Graaf van Saksen (1710-1750). Hij was maarschalk-generaal van de kampen en legers van Lodewijk XV. Hij is vooral bekend om zijn overwinning bij Fontenoy in 1745.

Abraham (de) Fabert d’Esternay, geboren in Metz op 11 oktober 1599 en gestorven in Sedan op 17 mei 1662, was een Franse oorlogsmens. Luitenant-generaal in 1650, ontving hij in 1658 de baton van maarschalk van Frankrijk. Hij was tevens gouverneur van het voormalige prinsdom Sedan in 1642-1662, viel op tijdens de Tachtigjarige Oorlog en belegerde Stenay in 1654.

Pierre Riel, markies de Beurnonville, geboren op 10 mei 1752 in Champignol-lez-Mondeville en overleden op 23 april 1821 in Parijs, is een Franse generaal van de Revolutie en het Keizerrijk en een maarschalk van Frankrijk (opgeheven tot maarschalk tijdens de Restauratie).

Anne-Pierre de Montesquiou, daarna Montesquiou-Fézensac, bekend als de "marquis de Montesquiou"[1],[2],[3],[4], geboren op 17 oktober 1739 in Parijs en overleden op 30 december 1798 in Parijs, was een Franse politicus die luitenant-generaal was van de koninklijke legers, agronoom, lid van de Académie française (1784), daarna afgevaardigde bij de Staten-Generaal, generaal in de legers van de Revolutie en afgevaardigde bij de Conventie die hij voorzitr en voor wie hij de Financiën Commissie leidde.

Gilbert du Motier, marquis de La Fayette, geboren op 6 september 1757 in het kasteel van Chavaniac nabij Saint-Georges-d’Aurac (Auvergne, thans het departement Haute-Loire), en overleden op 20 mei 1834 in Parijs (voormalig 1e arrondissement), is een Franse officier en politicus, beroemd om zijn inzet in de rangen van het Amerikaanse opstandige leger (1777-1783), daarna in de liberale en hervormingsgezinde vleugel van de Franse aristocratie (1784-1792), tenslotte in de liberale oppositie tegen het regime van de monarchie van juli die hij toch had bijgedragen aan vestigen tijdens de Trois Glorieuses (juli 1830).

Jean-Baptiste-Donatien de Vimeur, comte de Rochambeau, geboren op 1 juli 1725 in Vendôme en overleden op 10 mei 1807 in het kasteel van Rochambeau te Thoré-la-Rochette (Loir-et-Cher), is een Franse generaal. Hij onderscheidde zich aan het hoofd van het Franse expeditieleger tijdens de Amerikaanse Revolutieoorlog (1775-1783). Hij beëindigde zijn militaire loopbaan met de waardigheid van maarschalk van Frankrijk.

Jacques Ier Fitz-James, hertog van Berwick, geboren op 21 augustus 1670 in Moulins, in het Bourbonnais, en gedood op 12 juni 1734 tijdens het beleg van Philippsburg, was een Franse militair uit de zeventiende en achttiende eeuw. Natuurlijke zoon van koning Jacob II Stuart, werd hij in 1706 tot maarschalk van Frankrijk gemaakt. Het vertellen van de campagnes van Berwick betekent de oorlogen uit het bewind van Lodewijk XIV en Leopold I opnoemen: oorlog van de Liga van Augsburg, oorlog van de Spaanse Successie, oorlog van de Poolse Successie.

--------

13 gravures door Maréchaux de France uit Série IX

Blaise de Monluc (de Lasseran de Massencome), heer van Monluc, geboren tussen 1500 en 1502 in Saint-Puy (Gascogne) en overleden op 26 juli 1577 in Estillac (Montluc) (Gascogne) of Condom[1], was maarschalk van Frankrijk en een 16e-eeuwse memoirist.

Charles de Gontaut, hertog van Biron, geboren in 1562 in Saint-Blancard, en ter dood veroordeeld op 31 juli 1602 in de Bastille, was een Franse soldaat. Maarschalk van Frankrijk, hij is bekend om de vriendschap die Hendrik IV voor hem koesterde, die hij echter verried.

Jean Poton, heer van Xaintrailles, geboren rond 1390/1400 en gestorven op 7 oktober in Bordeaux, was een edelman uit Gascony, meester van de koning’s stalde, baljuw van Berry, seneschal van Limousin en kamerheer van Jeanne d’Arc. Hij nam deel aan de Honderdjarige Oorlog en met name aan de Slag bij Verneuil (1424).

Gaspard de Saulx-Tavannes, bekend als de Maarschalk van Tavannes, was een Franse soldaat, Maarschalk van Frankrijk, geboren in Dijon in maart 1509 en overleden op 19 juni 1573 in zijn kasteel van Sully.

Victor-François, 2e hertog van Broglie, eerste prins van Broglie, van het Heilige Roomse Rijk (uitgesproken als "de Breuil"), geboren op 19 oktober 1718 in Parijs, in het hôtel de Broglie, rue Saint-Dominique, en overleden op 30 maart 1804 in Münster, Duitsland, was een Franse edelman en militair onder het Ancien Régime, generaal-maarschalk van de koning’s kampementen en legers. Hij nam daarna deel aan de gevechten in het tegenrevolutionaire leger van de prins van Condé.

Sebastien Le Prestre de Vauban, marquis de Vauban, genaamd Vauban, geboren op 1 mei 1633 in Saint-Léger-de-Foucheret en overleden op 30 maart 1707 in Parijs, was een Franse ingenieur, militair architect, stedenbouwkundige, waterschapper en essayist. Hij werd door Lodewijk XIV tot maarschalk van Frankrijk benoemd.

Jean-Baptiste Budes de Guébriant, graaf van Guébriant (soms geschreven als Goësbriant), geboren op 2 februari 1602 in Saint-Carreuc uit een oude Bretoense familie en die op 24 november 1643 overleed aan de wond die hij op 17 november 1643 opliep door een valkerie schots, die zijn rechterelleboog brak tijdens het beleg van Rottenwyl, was een Franse soldaat actief tijdens de Tachtigjarige Oorlog.

Armand Jean du Plessis de Richelieu, bekend als de kardinaal Richelieu, geboren op 9 september 1585 in Parijs en overleden op 4 december 1642 in diezelfde stad, was een Franse geestelijke en staatsman. Cardinal (1622), hertog van Richelieu (1631), hertog van Fronsac (1634) en erfadel, hij was de belangrijkste minister van koning Lodewijk XIII.

Charles Auguste Goyon de Matignon, graaf van Gacé, geboren op 28 mei 1647 in Torigni-sur-Vire en overleden op 6 december 1729 in Parijs, was een Maarschalk van Frankrijk.

Henri de La Tour d'Auvergne, genaamd Turenne, geboren op 11 september 1611 in het kasteel van Sedan (Ardennes) en overleden op 27 juli 1675 nabij Sasbach (Bisschoppelijk Vorstendom Straatsburg, Heilige Roomse Rijk), is een edelman en beroemde Franse militair die in de geschiedenis blijft voortleven onder de naam van zijn eretitel Vice-come Turenne.

Charles de Rohan-Soubise, geboren op 16 juli 1715 in de stad Versailles en overleden op 1 juli 1787 in Parijs, was een edelman, militair van het Ancien Régime. Zoon van Jules de Rohan-Soubise en Anne-Julie-Adélaïde de Melun, nam hij de titel van vierde prins van Soubise over bij zijn dood in 1724. Hij was ook hertog van Rohan-Rohan en graaf van Saint-Pol[1]. Een jeugdvriend van koning Lodewijk XV, werd hij in 1759 minister van Staat en zo zetelde hij in het Conseil d'en-haut. Hij werd in 1768 tot maarschalk van Frankrijk benoemd en nam deel aan de Zevenjarige Oorlog. Erelid van Frankrijk, was hij gouverneur van Vlaanderen en Henegouwen.

François de Blanchefort de Créquy de Bonne, marquis de Marines, bekend als de "Maréchal de Créquy", maarschalk van Frankrijk, bezat het kasteel van Marines (geboren in 1625 - overleden 3 februari 1687 in Parijs), was een oorlogsman in het bewind van Lodewijk XIV. Hij onderscheidde zich in de vele militaire campagnes die de zeventiende eeuw kenmerken, van de Tachtigjarige Oorlog. Tijdens zijn leven werd hij gevierd als de opvolger van Turenne en een van de belangrijkste militaire leiders van zijn tijd.

Hij was de jongere broer van Charles III de Créquy, met wie hij niet verward moet worden aangezien ze beiden in februari 1687 binnen enkele dagen tijd stierven.

Louis-François de Boufflers, hertog van Boufflers, geboren op 10 januari 1644 in Crillon (Oise) en overleden op 22 augustus 1711 in Fontainebleau, was een Franse soldaat. Hij werd in 1693 tot maarschalk van Frankrijk verheven, vervolgens in 1695 tot hertog gemaakt en kreeg in 1709 een erfadel.


De Historische Galerijen van Versailles is een monumentale werk die meer dan 1750 platen bijeenbrengt. De gehele Galeries historiques de Versailles werd onder abonnering uitgegeven in 460 leveringen (462 volgens Vicaire), waarvan de eerste op 1 mei 1837 werd aangekondigd. Drie edities waren destijds beschikbaar: een luxe-editie, groot folio-formaat met gravures op Chinees papier, met tekst versierd met vignetten, lantaarkeels en houtsnijwerk-ornamenten; een editie in klein folio-formaat, met dezelfde gravures en teksten maar zonder de ornamenten; een editie in-4-formaat met een selectie gravures uit de andere edities.