José Pérez Gil Perezgil (1918–1998) - Pollo fabado

sé Pérez Gil «Pérezgil» (Caudete, 1918 – Alicante, 1998)

“Pollo fabado”
Óleo sobre lienzo, 1957

Interessant olieverfschilderij op doek gemaakt door José Pérez Gil, bij kunstenaars bekend als “Pérezgil” (1918–1998), een vooraanstaand Spaans schilder uit de twintigste eeuw en een van de meest relevante figuren uit de Alicantijnse schilderkunst van zijn generatie.

Het werk, getiteld “Pollo fabado”, verschijnt ondertekend en gedateerd 1950 in de linkeronderhoek, een omstandigheid die het mogelijk maakt het nauwkeurig te situeren binnen een relatief vroege en bijzonder interessante fase van de carrière van de kunstenaar.

De compositie wordt geleid door een enkele kraaikip, in een krachtige plastische zaal weergegeven tegen een duidelijk sobre achtergrond. De positie van het dier maakt het mogelijk het lichaam en de veren in verschillende richtingen te ontplooien, wat een dynamische compositie oplevert die in contrast staat met de rust die typisch is voor het genre van de stilleven.

Een van de meest opvallende aspecten van het schilderij is precies de behandeling van de veren. Pérezgil bouwt het lichaam op met een energieke en zichtbare penseelstreek, waarbij bruintinten, rozerode tinten, okerkleuren, zwart, grijstinten en kleine heldere accenten worden over elkaar gelegd. Zo krijgt de schilderkunstische substantie een belangrijke prominente rol en maakt het mogelijk de verschillende zones van het dier te onderscheiden door kleur en de richting van de penseelstreek.

De kop en de kam, gelegen aan de onderzijde, brengen intense rozerode noten die de aandacht van de kijker concentreren, terwijl de witte en blauwereflexties van de veren lichtwerking en cromatische verrijking aan de compositie geven.

De achtergrond, opgelost door middel van een terughoudende range aarde- en grijstinten, vermijdt elk anecdotaal element dat met het hoofdonderwerp kan wedijveren. Met name interessant is de schaduwwerping door het dier, die het gevoel van volume en diepte versterkt en de aandacht weerspiegelende aan Pérezgil voor de studie van het licht toont.

Het werk ligt in lijn met de lange Spaanse traditie van bodegons en stillevens met dieren, maar is geïnterpreteerd met een volledig eigen taal van het midden van de twintigste eeuw. De figuratieve precisie gaat hand in hand met een vrije en expressieve uitvoering, vooral evident in de veren, waar de penseelstreek niet langer beperkt is tot beschrijven maar een autonoom plastisch element wordt.

Over José Pérez Gil «Pérezgil»

José Pérez Gil werd geboren in Caudete (Albacete) in 1918 en overleed in Alicante in 1998. Zijn leven en carrière waren diep verbonden met Alicante, een stad waar hij als jonge man kwam en waar hij uiteindelijk een bijzondere prominente positie binnen het culturele landschap innam.

Hij voltooide zijn hogere opleiding aan de Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando in Madrid, en voltooide daarna zijn opleiding door verschillende verblijf in het buitenland, waaronder Frankrijk, Zwitserland en Italië.

Gedurende zijn lange carrière ontwikkelde hij een figuratieve schilderkunst met een uitgesproken persoonlijkheid. Hoewel hij vooral erkend werd als landschapskunstenaar, een genre waarin hij een aantal van zijn bekendste werken maakte, beoefende hij ook het stilleven, de natuursteen (natuur muerta), het portret, interieurs en tekeningen.

Zijn schildertaal kenmerkt zich door een bijzondere zorg voor licht, kleur, materie en de opbouw van volumes, evoluerend naar een steeds vrijere en expressievere penseelstreek zonder de figuratieve referentie los te laten.

De datum 1950 maakt dit werk een interessant getuigenis van een consolidatiefase in zijn carrière. In die jaren had Pérezgil zijn academische opleiding voltooid en begon hij erkenning te krijgen binnen het Spaanse kunstveld.

Zijn carrière ontving talrijke prijzen en onderscheidingen. Naast zijn activiteit als schilder heeft hij een belangrijke docent- en culturele rol ontwikkeld. Hij werd correspondentiesacademicus van de Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, lid van het Consell Valencià de Cultura en werd onderscheiden als Adoptief Zoon van Alicante.

Zijn productie bevindt zich momenteel vertegenwoordigd in verschillende musea, instellingen en openbare en privécollecties, waardoor Pérezgil wordt geconsolideerd als een van de representatieve figuren van de Spaanse Levantijnse schilderkunst van de twintigste eeuw.

Estado de conservación

Het werk verkeert in goede algemene staat van conservering gezien zijn ouderdom. De specifieke staat kan men gedetailleerd zien op de foto's, die deel uitmaken van de beschrijving.

Het wordt geleverd met een houten kader met rustieke esthetiek, afgestemd op het karakter van de compositie. Het kader kan scheurtjes, slijtage en kleine tekenen van tijd draagt.

“Pollo fabado” vormt een interessant getrouwde werk van Pérezgil, zowel vanwege de realisatie in 1950 als door de uniekheid van het motief en vooral door de kwaliteit van de schildertechniek van het dier. De rijkdom van de veren, de krachtige penseelstreek en de doordachte lichtbehandeling veranderen een traditioneel motief van stilleven in een compositie met opmerkelijke plastische kracht.