Ernest - Sueño Acuático






Studeerde Kunstgeschiedenis aan Ecole du Louvre en specialiseert zich al meer dan 25 jaar in hedendaagse kunst.
€ 61 | ||
|---|---|---|
€ 56 | ||
€ 51 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 142120 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Ernest’s Sueño Acuático is een olieverfschilderij op doek met afmetingen 60 bij 80 cm, in multikleur, uit de originele editie, vervaardigd na 2020, met handtekening, in uitstekende staat en afkomstig uit Spanje, rechtstreeks verkocht door de kunstenaar.
Beschrijving van de verkoper
Ernest M. is een jonge Cubaanse kunstenaar uit Manzanillo, Granma, in het oosten van Cuba. Momenteel woont en werkt hij in Havana, waar hij een constante schilderkunstige productie en een artistieke loopbaan ontwikkelt die in belangrijke mate gericht is op onderzoek naar de menselijke figuur en de relatie daarvan met de wateromgeving.
In de afgelopen jaren heeft de kunstenaar een serie ontwikkeld die gewijd is aan onderdompeling, water en de menselijke figuur, en deze elementen heeft omgezet in een van de meest herkenbare kenmerken van zijn schildertaal. Vrouwen die onder het oppervlak hangen, gezichten doorkruist door reflecties, vissen, bewegingen van het haar, optische vervormingen, bubbels en lichtveranderingen verschijnen herhaaldelijk in zijn composities, niet als eenvoudige decoratieve middelen, maar als onderdeel van een steeds duidelijker visueel universum.
Een van de meest interessante aspecten van zijn schilderkunst is juist de behandeling van water als schilderlijk en psychologisch element. Ernest slaagt erin de waterspiegel, de reflecties en de vervormingen die door het licht worden veroorzaakt, te representeren met penseelstreken die schommelen tussen figuratie, expressief realisme en momenten die dichter bij hyperrealisme liggen. Toch lijkt zijn bedoeling niet te beperken tot het getrouw reproduceren van een scène: hij gebruikt die vervormingen om het gezicht en het menselijk lichaam te transformeren, en creëert beelden die tussen het echte, het dromerige en het introspectieve liggen.
Zijn palet wordt duidelijk gedomineerd door diepe blauwen, turkoois, groen en maritieme tinten, die vaak contrasteren met roodtinten, oker, oranje en warme tonen die op de huid, de vissen, de bloemen of de reflecties zijn aangebracht. Deze cromatische tegenstelling geeft de werken een sterke visuele aanwezigheid en zorgt ervoor dat de figuur uit de onderwaterachtergrond oprijst, zelfs wanneer ze ogenschijnlijk volledig geïntegreerd is.
Ook karakteristiek is de manier waarop de kunstenaar met de compositie werkt. In veel van zijn schilderijen loopt de drijflijn direct door het gezicht of het lichaam van het personage en verdeelt het beeld in twee realiteiten. In andere werken observeert de kijker de scène volledig onder water. Die keuze zorgt voor een gevoel van stilte, suspensie en isolatie dat herhaaldelijk in zijn productie terugkeert. Het water wordt zo een grens, een toevluchtsoord en een ruimte van transformatie.
Binnen de serie bestaan composiËs van een meer intieme en contemplatieve aard, terwijl andere een vrijere, gestoorde en expressieve schilderkunst tonen. Deze variatie laat de evolutie zien van een kunstenaar die continu experimenteert binnen een herkenbaar thema zonder vast te zitten aan één enkele formule.
Een ander opvallend aspect is de materialiteit van de werken. De fotografische afdrukken laten de algemene structuur van de composities en hun cromatische rijkdom zien, maar de schilderkunst krijgt een aanzienlijk grotere dimensie wanneer ze fysiek wordt bekeken, waar beter de variaties in penseelvoering, de laag-op-laag-kleur, de textuur en de kleine lichtveranderingen waaruit diepte-gevoel ontstaat te zien zijn.
De herhaling van bepaalde elementen —de vrouwelijke figuur, de vissen, het gedeeltelijk ondergedoken aangezicht, het drijvende haar, de reflecties op het oppervlak en het intense blauw van het water— helpt een herkenbare artistieke identiteit te vormen. Bij een jonge schepper is deze samenhang bijzonder significant, omdat ze de wil laat zien om een doorlopende werkenreeks te bouwen en niet slechts geïsoleerde stukken.
Ernest houdt momenteel een actieve artistieke productie en blijft zijn carrière ontwikkelen via tentoonstellingen en projecten zowel in Cuba als in Spanje en andere internationale contexten. Zijn werken hebben geleidelijk kopers en verzamelaars buiten Cuba gevonden en maken tegenwoordig deel uit van privécollecties en galeries in verschillende Europese en Latijns-Amerikaanse landen.
Zijn schilderijen worden ook regelmatig aangeboden op veilingplatforms zoals CataWiki, waar zijn werk een positieve ontvangst kent bij publiek en verzamelaars.
Het verwerven van een werk van Ernest betekent dichter bij het werk van een jonge Cubaanse kunstenaar te komen die zich nog volop ontwikkelt, maar die al waardevolle elementen bezit binnen een ontluikende carrière: een duidelijk identificeerbaar thema, continuïteit in zijn schilderonderzoek, groeiende beheersing van kleur en van de weergave van water en vooral de zoektocht naar een eigen visuele identiteit.
Zijn aquatische serie vertegenwoordigt momenteel een van de meest persoonlijke vertakkingen van zijn productie en vormt een uitstekend voorbeeld van hoe een ogenschijnlijk alledaags motief door schilderkunst kan transformeren tot een reflectie op het lichaam, identiteit, stilte, schoonheid en perceptie.
Het water functioneert in Ernest’ werk niet alleen als decor: het is een tweede taal die het menselijke lichaam in fragmenten opdelen, transformeren en reconstrueren.
Ernest M. is een jonge Cubaanse kunstenaar uit Manzanillo, Granma, in het oosten van Cuba. Momenteel woont en werkt hij in Havana, waar hij een constante schilderkunstige productie en een artistieke loopbaan ontwikkelt die in belangrijke mate gericht is op onderzoek naar de menselijke figuur en de relatie daarvan met de wateromgeving.
In de afgelopen jaren heeft de kunstenaar een serie ontwikkeld die gewijd is aan onderdompeling, water en de menselijke figuur, en deze elementen heeft omgezet in een van de meest herkenbare kenmerken van zijn schildertaal. Vrouwen die onder het oppervlak hangen, gezichten doorkruist door reflecties, vissen, bewegingen van het haar, optische vervormingen, bubbels en lichtveranderingen verschijnen herhaaldelijk in zijn composities, niet als eenvoudige decoratieve middelen, maar als onderdeel van een steeds duidelijker visueel universum.
Een van de meest interessante aspecten van zijn schilderkunst is juist de behandeling van water als schilderlijk en psychologisch element. Ernest slaagt erin de waterspiegel, de reflecties en de vervormingen die door het licht worden veroorzaakt, te representeren met penseelstreken die schommelen tussen figuratie, expressief realisme en momenten die dichter bij hyperrealisme liggen. Toch lijkt zijn bedoeling niet te beperken tot het getrouw reproduceren van een scène: hij gebruikt die vervormingen om het gezicht en het menselijk lichaam te transformeren, en creëert beelden die tussen het echte, het dromerige en het introspectieve liggen.
Zijn palet wordt duidelijk gedomineerd door diepe blauwen, turkoois, groen en maritieme tinten, die vaak contrasteren met roodtinten, oker, oranje en warme tonen die op de huid, de vissen, de bloemen of de reflecties zijn aangebracht. Deze cromatische tegenstelling geeft de werken een sterke visuele aanwezigheid en zorgt ervoor dat de figuur uit de onderwaterachtergrond oprijst, zelfs wanneer ze ogenschijnlijk volledig geïntegreerd is.
Ook karakteristiek is de manier waarop de kunstenaar met de compositie werkt. In veel van zijn schilderijen loopt de drijflijn direct door het gezicht of het lichaam van het personage en verdeelt het beeld in twee realiteiten. In andere werken observeert de kijker de scène volledig onder water. Die keuze zorgt voor een gevoel van stilte, suspensie en isolatie dat herhaaldelijk in zijn productie terugkeert. Het water wordt zo een grens, een toevluchtsoord en een ruimte van transformatie.
Binnen de serie bestaan composiËs van een meer intieme en contemplatieve aard, terwijl andere een vrijere, gestoorde en expressieve schilderkunst tonen. Deze variatie laat de evolutie zien van een kunstenaar die continu experimenteert binnen een herkenbaar thema zonder vast te zitten aan één enkele formule.
Een ander opvallend aspect is de materialiteit van de werken. De fotografische afdrukken laten de algemene structuur van de composities en hun cromatische rijkdom zien, maar de schilderkunst krijgt een aanzienlijk grotere dimensie wanneer ze fysiek wordt bekeken, waar beter de variaties in penseelvoering, de laag-op-laag-kleur, de textuur en de kleine lichtveranderingen waaruit diepte-gevoel ontstaat te zien zijn.
De herhaling van bepaalde elementen —de vrouwelijke figuur, de vissen, het gedeeltelijk ondergedoken aangezicht, het drijvende haar, de reflecties op het oppervlak en het intense blauw van het water— helpt een herkenbare artistieke identiteit te vormen. Bij een jonge schepper is deze samenhang bijzonder significant, omdat ze de wil laat zien om een doorlopende werkenreeks te bouwen en niet slechts geïsoleerde stukken.
Ernest houdt momenteel een actieve artistieke productie en blijft zijn carrière ontwikkelen via tentoonstellingen en projecten zowel in Cuba als in Spanje en andere internationale contexten. Zijn werken hebben geleidelijk kopers en verzamelaars buiten Cuba gevonden en maken tegenwoordig deel uit van privécollecties en galeries in verschillende Europese en Latijns-Amerikaanse landen.
Zijn schilderijen worden ook regelmatig aangeboden op veilingplatforms zoals CataWiki, waar zijn werk een positieve ontvangst kent bij publiek en verzamelaars.
Het verwerven van een werk van Ernest betekent dichter bij het werk van een jonge Cubaanse kunstenaar te komen die zich nog volop ontwikkelt, maar die al waardevolle elementen bezit binnen een ontluikende carrière: een duidelijk identificeerbaar thema, continuïteit in zijn schilderonderzoek, groeiende beheersing van kleur en van de weergave van water en vooral de zoektocht naar een eigen visuele identiteit.
Zijn aquatische serie vertegenwoordigt momenteel een van de meest persoonlijke vertakkingen van zijn productie en vormt een uitstekend voorbeeld van hoe een ogenschijnlijk alledaags motief door schilderkunst kan transformeren tot een reflectie op het lichaam, identiteit, stilte, schoonheid en perceptie.
Het water functioneert in Ernest’ werk niet alleen als decor: het is een tweede taal die het menselijke lichaam in fragmenten opdelen, transformeren en reconstrueren.
