Gaston Tissandier - Histoire de mes ascensions - 1887

TISSANDIER (Gaston). Geschiedenis van mijn ascensies. Verhaal van vierentwintig luchtreizen (1868-1886). Parijs, Maurice Dreyfous, 1887. Fort in-8, portret voorplaat, xxiv, 308 p., demi-chagrin groen donker, rug met nerf versierd met caissons dorés à fleurons et écoinçons, platte delen van granietachtig blauw en bruin papier, marmerpapier-hoesjes (reliure de l'époque). Zevende editie, volledig herzien en met meerdere hoofdstukken uitgebreid.

Scheikundige, aëronaut en populariseerder, Gaston Tissandier (1843-1899) richtte het tijdschrift La Nature op (1873) en was een van de grote figuren van de aerostatie Wetenschappelijke in de 19e eeuw. Het boek verscheen aanvankelijk in 1878 onder de titel « vierentwintig luchtreizen », waarna het bij elke editie werd verrijkt. Deze editie brengt het verhaal op veertig ascensions, van 1868 tot 1886.

Het portret van de auteur is naar een foto van Nadar (1820-1910) gegraveerd. Het werk schetst de uitvinding van de ballonnen, door de gebroeders Joseph (1740-1810) en Étienne (1745-1799) Montgolfier in Annonay tot aan de fysicus Jacques Charles (1746-1823), en verwijst naar de mechanische vogel van Alphonse Pénaud (1850-1880). Daarna volgen de grote ascensies: de eerste reizen vanuit Calais, de ontsnapping van Parijs uit de belegering met een met ballon opgestegen vlucht in september 1870, daarna de ramp van de Zénith (15 april 1875), waarbij Théodore Sivel (1834-1875) en Joseph Crocé-Spinelli (1845-1875) om het leven kwamen, en het gedenkteken te Ciron. Het verhaal eindigt met de eerste dirigerbare luchtschip aangedreven door een elektrische motor, uitgetest op 8 oktober 1883 en met de prille techniek van de luchtfotografie. Talrijke figuren in de tekst door zijn broer Albert Tissandier (1839-1906), architect en tekenaar, die dit werk tot een opmerkelijke iconografische bron maken.

Algemene toestand gemiddeld wegens constanten en brede roestvlekken; de binding is licht aangetast, overige gebreken zijn gering.