Joanmiquel Font (1964) - Territorio interior

Pictura Galeria presenteert dit magnifieke kunstwerk van Joanmiquel Font, dat een abstracte en imaginaire landschap voorstelt waarin aardse en donkere vormen drijven boven een uitgestrekt gouden vlak, evocerend geheugen, tijd en de kracht van de natuur. De schilderkunst onderscheidt zich door uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die wordt uitgedrukt.

· Doorschijnende afmetingen van het werk: 50x50x1 cm.
· Olie op papier met handtekening van de kunstenaar in de rechterhoek van het werk.
· Het werk verkeert in een goede staat van behoud.

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke opmerking: de opgenomen foto’s maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.

Het werk zal professioneel worden ingepakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om optimale bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending geschiedt via Correos of GLS met traceerfunctie. Internationale verzendingen mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij presenteert een abstracte compositie die wordt gedomineerd door een uitgestrekt gouden oppervlak dat alle vormen omhult en functioneert als een open, warm en helder ruimte. Op dit fonds verschijnen verschillende donkere, roodgele, witte, gele en aardse elementen die leken te drijven in een onbekend gebied. De afwezigheid van een herkenbaar tafereel laat de blik concentreren op de relaties tussen kleuren, vormen en lege ruimtes. Heel het werk straalt een gevoel van uitgestrektheid, stilte en mysterie uit, alsof het een landschap toont gereduceerd tot zijn meest essentiële sporen.

Het gouden tintenbeslaat het grootste deel van de compositie en vormt het belangrijkste verenigende element. Het wordt niet waargenomen als een volledig uniforme kleur, maar als een oppervlak vol lichte variaties, reflecties en intensiteitsveranderingen die diepte toevoegen. Afhankelijk van het gebied lijkt de achtergrond te neigen naar warme geeltonen, zachte okers of de tonen van in zonlicht gevat zand. Deze visuele rijkdom transformeert de ogenschijnlijk lege ruimte in een actieve aanwezigheid die de andere vormen omringen en ondersteunen.

Bovenaan strekt zich een lange lijn van donkere kleur horizontaal door het schilderij uit. Zijn traject is grillig, golvend en organisch, alsof het een scheur, een tak, een schaduw of het verre profiel van een gebied betreft. Daaronder verschijnt een bredere vorm in Bordeauxtinten die naar links uitzet en naar rechts smaller wordt. Beide figuren vormen als het ware een grens binnen de gouden ruimte en brengen spanning aan het bovenste gebied, oproepend tot een scheiding tussen twee verschillende sferen.

De donkere lijn kan worden geïnterpreteerd als een horizon, hoewel zijn aard nadrukkelijk ambigu blijft. Zijn grillige contour herinnert aan het profiel van een keten in de verte, maar zou ook kunnen suggereren de loop van een rivier, een geopende wond, een wortel die onder de aarde voortkomt of een teken getrokken door de tijd. Deze capaciteit om verschillende associaties op te roepen is een van de meest aantrekkelijke aspecten van het werk, want elke kijker kan een eigen lezing construeren uit herinneringen en emoties.

In het centrale gebied bevindt zich de grootste concentratie van vormen en kleuren. Daar ontvouwt zich een brede horizontale band samengesteld uit wit, zwart, bruin, oker en intense geeltonen. De grillige grenzen creëren de indruk van een gebied in verandering, als een massa die uitzet, uit elkaar valt en weer samenkomt. De aanwezigheid van wit brengt helderheid, terwijl de zwarte zones diepte en drama toevoegen. De bruin- en oranjetinten leggen een visuele verbinding met de onderste band en versterken het aardse karakter van het geheel.

Onder deze centrale band valt een circa rechthoekige blok, lichtelijk naar links geplaatst, op. Hier worden koperen bruin, diepe roden en donkere tinten gecombineerd tot een stevige en compacte aanwezigheid. Deze vorm fungeert als een steunpunt binnen de compositie, omdat hij contrasteert met de vrije en veranderlijke horizontaliteit van de rondom liggende vormen. Hij kan herinneren aan een steen, een constructie, een fragment aarde of een oud overblijfsel dat in het gouden landschap lijkt te zweven.

Naast het rode blok opent zich een veel helderdere gele zone die naar rechts lijkt uit te spreiden. Zijn helderheid brengt energie en creëert de indruk dat een innerlijk licht vanuit het midden van het werk opwelt. Boven dit gebied verschijnen kleine zwarte vormen, krommen en onderbroken, die doen denken aan tekens, zaden, paden of kleine silhouetten. Deze donkere details doorbreken de continuïteit van het geel en zorgen voor ritme, waardoor de blik langs de centrale zone langzaam voort beweegt.

De witte, grijze en zwarte vormen die boven het geel liggen creëren een expressieve opeenvolging van contrasten. Sommige zones lijken dicht en compact, terwijl andere in de achtergrond oplossen, waardoor een instabale grens ontstaat tussen figuur en ruimte. Deze variatie doet denken aan natuurlijke processen zoals erosie, sedimentatie of het slijten van een oud oppervlak. Het kan ook een landschap oproepen gezien vanuit grote hoogte, met uitgestrekte landstreken, donkere stroomgaten, lichtzones en kleine verheffingen verspreid over een immens gebied.

Onderaan ontwikkelt zich een brede oranjebruine band gevormd door een opeenvolging van grillige hoogten. Zijn korrelige en compacte verschijning contrasteert met de ruimtelijke openheid van de achtergrond. Deze zone kan geassocieerd worden met een droog terrein, een ruige kustlijn, een bergketen of de gebroken rand van een materie die uit de basis oprijst. Zijn verschillende hoogten creëren een visueel ritme vergelijkbaar met een ruig landschap en geven stabiliteit aan het geheel.

De onderste band vormt geen continue en regelmatige lijn, maar vertoont inkepingen, uitsteeksels, heuvels en kleine valleien. Dankzij deze variaties lijkt de grens tussen het aardse gebied en de gouden ruimte levend en veranderlijk. Op sommige plekken stijgen de vormen sterker op; op andere dalen ze af en laat men de achtergrond tussen hen doorkringen. Deze relatie tussen het compacte en het lege versterkt het gevoel dat we een symbolische visie van de aarde, tijd en transformatie ondergaan.

Een van de meest interessante aspecten van de compositie is de grote afstand die de onderste band scheidt van het centrale kerngebied. Die ruime gouden scheiding genereert stilte en laat elk element ademen. Tegelijkertijd veroorzaakt het subtiele spanning, want de vormen lijken samen te komen ondanks hun isolatie. Het centrale blok lijkt boven het onderliggende terrein te blijven zweven, als een eiland, een herinnering of een losgekomen fragment dat nog steeds een onzichtbare relatie onderhoudt met de aarde eronder.

Het werk bouwt zijn kracht op door de tegenstelling tussen horizontaliteit en verticaliteit, dichtheid en leegte, duisternis en helderheid. De lange lijnen boven en onder omlijsten de compositie, terwijl de centrale kern de meeste visuele activiteit concentreert. De gouden achtergrond wordt zo een soort energieveld dat alle elementen in evenwicht houdt. Niets lijkt toevallig geplaatst: elke vlek, elke lijn en elke onderbreking draagt bij aan het sturen van de blik en het in stand houden van een constante spanning.

De warme kleuren domineren duidelijk het geheel. Het goud, oker, geel, rood en bruin roepen de zon, het zand, de aarde en het vuur op. Daar tegenover bieden de zwarte, grijze en witte tonen contrast en een zekere hardheid. Deze combinatie kan tegelijk warmte en zwaarte, schoonheid en slijtage, sereniteit en kracht overbrengen. Het schilderij lijkt te spreken over een essentiële en oude natuur, ontdaan van anekdotische details en omgezet in een opeenvolging van elementaire signalen.

De compositie bezit ook een poëtische dimensie. De vormen kunnen gelezen worden als restanten van een verdwenen landschap, sporen van een verre herinnering of fragmenten van een imaginaire geografie. De gouden ruimte kan de tijdsverloop symboliseren, een atmosfeer van licht of zelfs een leegte waarin herinneringen drijven. De donkere lijnen krijgen dan het uiterlijk van littekens of wegen, terwijl de roodgekleurde en aardse zones de blijvende aard van materie boven de vergankelijkheid van geheugen oproepen.

De overvloed aan vrije ruimte nodigt uit tot een bezonnen observatie. Op het eerste gezicht kan het werk eenvoudig lijken, maar bij stilstand komen talloze relaties tussen de vormen naar voren: de bovenste lijn dialogeert met de onderste band, het centrale blok balanceert de gele zone en de kleine zwarte tekens brengen beweging in een overwegend horizontale structuur. Deze ordening laat het schilderij veranderen afhankelijk van de afstand waarop het wordt bekeken, waardoor eerst een globale indruk ontstaat en daarna een grote variëteit aan details onthuld wordt.

In totaliteit stelt dit prachtige schilderij een abstract universum voor van vormen die zweven boven een gouden achtergrond, waar licht, aarde, materie en leegte op een diep evocatieve manier met elkaar verweven zijn. De donkere stroken, de bruine blocks, de gele flitsen en het aardse reliëf van de onderste band creëren een evenwichtige compositie die kan herinneren aan een imaginaire landschap, een antieke geografie of een herinnering die door de tijd is getransformeerd. Het werk nodigt uit tot contemplatie, interpretatie en het ontdekken van persoonlijke betekenissen, terwijl het tegelijkertijd kracht, mysterie, warmte en een sterke zin van blijvende aanwezigheid uitstraalt.