Ramon Pujol (1947) - Tarde de cosecha

Pictura Galeria presenteert dit magnifieke kunstwerk van Ramon Pujol, waarin twee boeren werken tijdens de oogst op een uitgestrekt veld omgeven door bomen, landelijke gebouwen en grote bergen onder een veranderende hemel. Het schilderij valt op door zijn uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

· Afmetingen van het werk: 60x73x2 cm.
· Olie op doek, handgesigneerd door de kunstenaar in de linkerhoek van het werk.
· Het stuk verkeert in goede staat van behoud, er is een vlek zichtbaar op de foto's.

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Notitie: de bijgevoegde foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.

Het werk zal professioneel worden verpakt door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om optimale bescherming te garanderen. De prijs van de verzending dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending vindt plaats via Correos of GLS met traceerbare verzending. Verzending internationaal mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij presenteert een uitgebreide landelijke scène gewijd aan het werk van de oogst, ontwikkeld op een uitgestrekt veld omringd door bomen, landelijke panden en grote bergen. De kijker wordt meegenomen in een landschap waar aarde, vegetatie en hemel samenkomen om een concreet moment uit het agrarische leven te tonen. Talrijke stapels graan liggen verspreid over het hele oppervlak, terwijl twee figuren tussen hen door werken, waardoor ze het menselijke middelpunt vormen van een compositie die overheerst wordt door de natuur en door dagelijkse inspanning.

In de voorgrond verschijnen verschillende grote stapels graan, zo geplaatst dat ze onregelmatig lijken. Sommige liggen heel dicht bij de spectator en zijn gedeeltelijk door de randen van het schilderij afgesneden, wat het gevoel van diepte vergroot en doet vermoeden dat het veld verder gaat voorbij het beeld. Hun compacte vormen, donker aan de basis en lichter aan de bovenkant, stralen gewicht en volume uit. De haarlijnen die uitsteken uit de stapels versterken hun droge uiterlijk en tonen het resultaat van een werkdag van oogsten.

De verdeling van deze stapels creëert een visueel parcours dat leidt van de voorgrond naar het midden en de achtergrond. De stapels dichterbij zijn groot en gedefinieerd, terwijl die verder weg geleidelijk kleiner worden. Deze opeenvolging vestigt een duidelijke perspective en doet het veld wijd en diep lijken. Tegelijkertijd heeft elke groep een iets andere vorm, waardoor monotonie wordt vermeden en de scène natuurlijker oogt.

De aarde toont een combinatie van goudtinten, oker, bruin, roze en groen. De drogere gebieden behouden de warme kleur van de graanrestanten, terwijl enkele groene vegetatiefragmenten tussen de reeds geoogste delen blijven bestaan. Deze chromatische afwisseling maakt de transformatie van het terrein door landbouwwerk zichtbaar. Het veld lijkt niet langer bedekt door een eenvormige aanplant, maar gemarkeerd door de sneden, paden en plaatsen waar de stapels zijn gegroepeerd.

In het centrale rechts-gedeelte vallen twee boeren op die samen werken naast een lange rij graan. Een staat rechtop, draagt een lichte overhemd, donkere broek en een hoed die hem tegen de zon beschermt. De andere is voorovergebogen, geconcentreerd op het verzamelen, ordenen of zekeren van een van de stapels. Zijn gebogen houding drukt direct de fysieke inspanning uit die de taak vereist, terwijl de staande figuur lijkt te kijken naar het werk dat gedaan is of zich voorbereidt om verder te gaan.

De kleine schaal van de arbeiders tegenover de uitgestrektheid van het veld benadrukt de hardheid van hun arbeid en de immensiteit van de omgeving die ze moeten doorkruisen. Ondanks dat ze discrete figuren zijn, trekken ze meteen de aandacht omdat ze beweging, verhaal en menselijkheid introduceren. Hun aanwezigheid maakt het doel van alle stapels verspreid over het terrein duidelijk en verandert het landschap in een getuigenis van een collectieve activiteit. Ze zijn geen eenvoudige decoratieve elementen, maar de stille protagonisten van een lange en veeleisende werkdag.

De kleding van de boeren is eenvoudig en praktisch, geschikt voor buitenwerk. De hoeden beschermen hun hoofden, terwijl de lichte kledij opvalt tegen de aardse kleuren van het veld. Een van hen draagt een blauw stuk dat een kleine vleugje frisheid in het midden van de compositie introduceert. Dit cromatische accent helpt de figuren van de omgeving te scheiden en de aandacht op de handeling die ze verrichten te concentreren.

Achter de arbeiders zijn er nog vele andere stapels die door het veld georganiseerd zijn. Sommige vormen vormen compacte groepen en andere komen los voor, wachtend om geplukt of getransporteerd te worden. De herhaling van deze vormen geeft het idee van een overvloedige oogst en een taak die nog niet voltooid is. Elke stapel lijkt een fase van het werk die al voltooid is aan te geven, waardoor het landschap ook een visueel verslag wordt van de opgedane inspanning.

In het middelste vlak bevindt zich een landelijke constructie met donkere muren en een rode bedekking, deels beschermd door een grote boom. Het gebouw lijkt op een schuur, opslagruimte of een boerderijtje direct verbonden met de landbouwbouw. Zijn aanwezigheid biedt een stabiele en alledaagse referentie, waardoor men zich realiseert dat dit landschap niet enkel een natuurlijke ruimte is, maar ook een bewoonde en werkende plek door generaties heen.

Links zijn er andere kleine gebouwen te onderscheiden, sommigen in de schaduw van de bergen en de bomen. Deze gebouwen zijn discreet geïntegreerd in de omgeving en versterken de indruk dat men zich in een geïsoleerde plattelandsgemeenschap bevindt. Hun eenvoudige vormen en lage daken creëren een harmonieuze relatie met het terrein, alsof ze uit het landschap zijn voortgekomen en lange tijd deel daarvan zijn geweest.

De bomen verspreid over het middelste gebied geven verticaliteit en doorbreken de horizontale suggestie van het veld. In het midden rijst een grote, weelderige boom op, met een donkere en dichte kroon die visueel de achterliggende bouw bedekt. Links ervan verschijnt een andere, lichtere en helderdere boom, waarvan de geelachtige bladeren de licht intensiever ontvangen. Het contrast tussen beide creëert variatie en suggereert de nabijheid van het einde van de zomer of het begin van de herfst.

In de achtergrond verheft het terrein zich en maakt plaats voor een rij bergen. Hun contouren overlappen zich op verschillende niveaus, van de donkerste nabijgelegen hellingen tot de blauwgrijze hoogten die in de verte lijken te verdwijnen. Deze overgang vergroot de ruimte en plaatst de scène in een diepe vallei, omgeven door een imposante natuur. De bergen fungeren als een beschermende barrière rond het veld en accentueren het gevoel van isolatie.

Tussen de bergen aan de linkerkant is een helder oppervlak te onderscheiden dat kan correspondeeren met een meer, een brede rivier of een gebied verlicht door zonlicht. Zijn aanwezigheid introduceert een helder element dat contrasteert met de donkere hellingen en opent een venster naar de verte. Die schittering leidt de blik naar de bodem van de vallei en geeft een vleugje mysterie, omdat de aard van die heldere ruimte niet volledig wordt gedefinieerd.

De hemel neemt een belangrijk deel van de compositie in beslag en is bedekt met grote massa's grijze, blauwig en rozig gekleurde wolken. Sommige delen laten een warme helderheid door, waardoor de omgeving wordt getint, terwijl andere delen dichter en dreigender zijn. De atmosfeer suggereert een moment van overgang, misschien de laatste uren van de middag of de aanstaande verandering van weer. De boeren lijken het aanwezige licht te benutten om hun werk af te maken voordat het donker wordt of het regent.

Een smalle roze band loopt door de hemel en geeft warmte aan het geheel. Dit schijnsel is verbonden met de gouden en roodachtige tinten van het terrein, waardoor visueel het bovenste en onderste deel van de scène met elkaar verbonden worden. Het licht valt niet gelijkmatig, maar selecteert specifieke zones: sommige bomen, bepaalde stapels en delen van het veld verschijnen meer verlicht, terwijl andere plekken in diepe schaduwen blijven. Deze spel van licht en schaduw verhoogt de sfeer en geeft het landschap een plechtig karakter.

Het werk straalt een gevoel van stilte uit, maar niet van bewegingsloosheid. Hoewel er geen machines, dieren of grote groepen te zien zijn, is het constante ritme van menselijk arbeid waarneembaar. De reeds gevormde stapels, de bezigheden figuren en de uitgestrektheid van het veld spreken van een activiteit die vele uren duurt. De scène nodigt uit tot het voorstellen van het geluid van droog graan, de stappen op aarde, de wind tussen de bomen en de af en toe geroepen stemmen van de arbeiders.

Er bestaat ook een duidelijke relatie tussen mens en natuur. De boeren zijn afhankelijk van de aarde, de seizoenen en het klimaat, maar tegelijkertijd veranderen ze het landschap door hun inspanning. De stapels graan vertegenwoordigen het vrucht van die band: het resultaat van maanden van groei en van een oogstdag. De aanwezigheid van de bergen en de hemel herinnert er echter aan dat de natuur nog altijd veel groter en machtiger is dan de mensen die haar bewerken.

Daarnaast bezit het beeld een duidelijke evocatieve aard. Het kan herinneringen oproepen aan een rurale wereld gebaseerd op handarbeid, op samenwerking en op kennis die van generatie op generatie wordt doorgegeven. Eenvoudige gebouwen, open velden en figuren die gebogen over de oogst hangen spreken van een levenswijze die nauw verbonden is met de natuurlijke cycli. De scène idealiseert arbeid niet volledig; ze maakt de hardheid ervan wel zichtbaar, maar erkent ook diens waardigheid en belang.

In totaliteit vertegenwoordigt dit prachtige schilderij een oogstdag in een uitgestrekt bergdal, waar twee boeren tussen talloze stapels graan werken onder een hemel bedekt met wolken. De uitgestrektheid van het veld, de aanwezigheid van landelijke gebouwen, grote bomen en verre bergen creëren een diepe en omhullende scène. Het werk straalt inzet, overvloed, sereniteit en respect voor het landelijke leven uit, en maakt van een alledaagse activiteit een emotionele viering van de aarde, van arbeid en van de seizoenen die verstrijken.