Miquel Torner de Semir (1938) - Retrato

Pictura Galeria presenteert dit magnifieke kunstwerk behorend tot Miquel Torner de Semir, dat een figuur met een theatrale uitstraling weergeeft, zittend naast een glas en een vrucht, verdiept in gedachten onder een omvattende bloemenpje tuin. De schilderij onderscheidt zich door uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het overbrengt.

· Afmetingen van het werk: 92,5x73x2 cm.
· Olieverf op doek, met handtekening van de kunstenaar in de rechteronderhoek: Miquel Torner de Semir.
· Het stuk verkeert in een goede staat van conservering.

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke opmerking: de opgenomen foto's maken integraal deel uit van de lotbeschrijving.

Het werk zal professioneel verpakt worden door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om de bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het eigen transport.
De verzending zal plaatsvinden via Correos of GLS met tracking. Internationaal verzenden mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een solitair figuur met jeugdige uitstraling, zittend aan een klein tafeltje en verdiept in een staat van diepe reflectie. Het lichaam neemt het grootste deel van de compositie in beslag, terwijl het gezicht, licht schuin naar voren, het emotionele middelpunt van de scène wordt. De persoon steunt het hoofd op een van de handen en richt de blik op een willekeurig punt, alsof hij volledig is afgedwaald van wat er om hem heen gebeurt. Het beeld straalt stilte, melancholie en een innerlijke pauze uit.

Het gezicht verschijnt in licht gedeeltelijk profiel en valt op door helderheid tegen de donkere achtergrond. De huid heeft bleke, blauwere en rosé tinten, met kleine warme accenten in de wangen en rond de lippen. Het oog, groot en expressief, blijft open en waakzaam, hoewel het meer naar binnen dan naar de buitenwereld lijkt te kijken. De kleine, rode lippen versterken de fijnzinnigheid van de gelaatstrekken, terwijl de lange neus en de duidelijke contour van het gezicht een elegante en enigszins theatrale aanwezigheid geven.

Het donkere haar is zorgvuldig samengebonden en volgt de ronde vorm van het hoofd. Verschillende gebogen lijnen lopen over het oppervlak, ordenende het kapsel en scheppend een gevoel van volume. Deze soberderie contrasteert met de rijkdom van de kleding en met de grote bloemen bovenaan. De figuur lijkt te behoren tot een universum tussen realiteit en fantasie, als een personage uit een podiumrepresentatie dat tijdens een pauze zijn rol laat vallen en een innerlijke emotie onthult.

De houding is bijzonder betekenisvol. Een van de armen steekt omhoog om het hoofd te ondersteunen, terwijl de hand tegen de wang en slaap rust. De andere arm lijkt nabij het lichaam te zijn opgetrokken, waardoor het gevoel van isolatie wordt versterkt. Deze positie, traditioneel geassocieerd met wachten, verdriet of meditatie, laat vele gedachten achter in de stille uitdrukking. Het personage zou een gemis kunnen herinneren, op nieuws kunnen wachten of zich simpelweg laten meevoeren door een moment van vermoeidheid en contemplatie.

Het kledingstuk dat de romp bedekt bestaat uit een opeenvolging van grote blauwe en zwarte vakken die een intens visueel gebouw vormen. Deze afwisselende blokken doen denken aan de kleding van een harlekijn en geven de figuur een theatrale eigenschap. De blues variëren van donkere en diepe tonen tot helderdere en paarse nuances, wat een sterk contrast vormt met de bleekheid van het gezicht en de witte delen van de hals en mouwen.

Rond de nek opent zich een grote witte, losse en gevouwen kraag die het gezicht omlijst alsof het een bloem is. Verschillende secties ervan strekken zich uit naar de schouders en creëren een lichte overgang tussen het hoofd en het donkere kostuum. Aan de polsen zien we vergelijkbare, ook witte en volumineuze, omringen de armen en benadrukken de fijnzinnigheid van de handen. Deze elementen voegen elegantie en solemniteit toe, terwijl ze tegelijk het podiumkarakter van de figuur versterken.

De combinatie van het geometrische kostuum met de grote lichte kraag geeft een interessante tegenstelling tussen rigiditeit en zachtheid. De jurkvakjes zijn stevig, repetitief en gestructureerd, terwijl de witte plooiingen zich vrijer openen. Deze dualiteit kan begrepen worden als een weerspiegeling van de eigen emotionele staat van de figuur: een buitenkant die opvallend en ordelijk lijkt, maar een fragiele, stilletjes en kwetsbare innerlijke wereld verbergt.

Aan de rechterkant bevindt zich een ronde, lichte tafel. Daarop rust een delicate glas, weergegeven in grijstinten, wit en blauwachtige tinten. Het glas lijkt een kleine hoeveelheid donkere drank te bevatten en wordt een van de meest gedefinieerde voorwerpen van de scène. Zijn aanwezigheid suggereert dat de figuur een pauze inneemt, misschien na een viering, een etentje of een voorstelling, hoewel de sfeer verre van feestelijk is.

Naast het glas verschijnt een ronde vrucht in intense rode kleur, mogelijk een appel. De warme tint trekt onmiddellijk de aandacht en contrasteert met het lichte oppervlak van de tafel. Dit kleine fruit kan geïnterpreteerd worden als een symbool van verlangen, kennis, verleiding of gewoon als een alledaagse verwijdering die de rust van de figuur vergezelt. Zijn eenvoudige en compacte vorm balanceert visueel de lange silhoutte van het glas.

In de linkeronderhoek is een ander helder voorwerp te onderscheiden, vergelijkbaar met een gekreukte servet of een doek, of een los object op de zitting. Zijn informele plaatsing geeft naturaliteit en suggereert dat de scène in een rustmoment is vastgelegd. De figuur lijkt tijdelijk afstand te hebben genomen van een activiteit en laat de voorwerpen die haar vergezelden achter om zich aan haar gedachten over te geven.

Bovenaan de schilderij lopen grote plantaardige vormen die het tafereel omringen. Twee oranje- en roodgekleurde bloemen steken fel af tegen groene, turkooise en blauwtinten bladeren. Hun open kroonbladen creëren lichtpunten en kleur die contrasteren met de melancholische uitdrukking van het personage. Deze bloemen lijken boven het hoofd te zweven als gedachten, herinneringen of symbolische nabijheden, wat een poëtische dimensie toevoegt aan de compositie.

De linker bloem heeft rode en roze tinten, terwijl de rechter zich opent in heldere oranje kleuren. Beiden worden omgeven door gebogen en lange bladeren die met de achtergrond verweven zijn. De vegetatie vormt geen herkenbare tuin, maar een soort sierlijk kader dat het figuur beschermt en afsluit. Deze fantastische omgeving versterkt de indruk van een innerlijke scène, opgebouwd uit emoties eerder dan uit een specifieke plek.

De achtergrond combineert bruin, grijs, donkergroen, paarse en blauwtinten. Deze kleuren vormen brede en onbepaalde ruimtes die niet duidelijk aangeven waar het personage zich bevindt. Het gebrek aan een kamer of een herkenbaar landschap concentreert alle aandacht op de figuur en haar gemoedstoestand. De omgeving lijkt zich te veranderen afhankelijk van de emotie van de beschouwer en kan aanvoelen als een stille zaal, een podium of een denkbeeldig gebied.

De compositie stelt een contrast vast tussen de feestelijke uitstraling van de outfit en de introspectieve houding van het personage. Het ruitenkostuum, de grote witte kraag, de intense bloemen en de rode fruit kunnen deel uitmaken van een vrolijke scène; toch communiceren houding en blik contemplatie en een zekere droefheid. Deze tegenspraak geeft diepte aan het schilderij en stelt het verschil vast tussen wat extern wordt getoond en wat intern wordt gevoeld.

Het figuur lijkt een moment opgeschort in de tijd te leven. Er is geen duidelijke handeling noch een afgesloten verhaallijn, maar de scène suggereert dat er iets is gebeurd of op het punt staat te gebeuren. Het glas blijft op de tafel, het fruit is heel en de figuur blijft stil, alsof hij de moed zoekt om een beslissing te nemen. De stilte rondom het beeld laat de kijker zijn eigen verhaal voorstellen.

Ondanks de melancholie straalt het werk niet uitsluitend verdriet uit. Er is ook een gevoel van sereniteit, gevoeligheid en contemplatieve schoonheid. De uitdrukking van het personage lijkt niet wanhopig, maar diep menselijk. Zijn rust nodigt uit tot stoppen en het erkennen van die momenten waarop iemand zich terugtrekt uit de buitenwereld om naar zijn eigen gedachten te luisteren, het verleden te herinneren of zijn emoties te begrijpen.

Samengevat vertegenwoordigt dit kostbare schilderij een figure met theatrale en delicate uitstraling, zittend naast een tafel terwijl hij in stilte onder een omgeving vol bloemen en omgevende vormen nadenkt. Het blauwe en zwarte pak, de grote witte kraag, het glas en de rode vrucht vormen een mysterieuze scène waarin elegantie, melancholie en fantasie samenleven. Het werk brengt de intimiteit van een diepe gedachte over en suggereert het contrast tussen een opvallende buitenkant en een kwetsbare, eenzame en emotievolle innerlijke wereld."