Lucía Laurent - XL - Arquitectura y Pasos

Lucía Lauren (LILI) is een Cubaanse artieste, voornamelijk autodidactisch op het gebied van plastische kunst, afgestudeerd in Communicatie Sociology aan de Universidad de La Habana.

Haar relatie met het beeld begon lang voordat ze zich professioneel met schilderkunst ging bezighouden. De fotografie vormde haar eerste creatieve territorium: hierdoor ontwikkelde ze een bijzondere gevoeligheid voor compositie, visueel evenwicht, gebaar en de vertegenwoordiging van het menselijk figuur. Later dook ze vele jaren onder in de wereld van tatoeage, een bepalende periode om het belang te doorzien van lijn, silhouet, de vereenvoudiging van vormen en grafische helderheid in haar huidige schilderkunst.

Uiteindelijk vond ze in de beeldende kunsten een veel ruimere uitdrukking. De schilderkunst stelde haar in staat om die eerdere ervaringen te bundelen en om te zetten in een intieme en herkenbare universum, grotendeels opgebouwd met acryl op doek.

Het werk van Lucía Lauren draait vooral om de vrouw, de natuur, de bloemen en de dieren, met een terugkerende aanwezigheid van de kat als stille metgezel van haar protagonisten. Het zijn scènes die zelden proberen buitengewone gebeurtenissen te vertellen. Integendeel, de artieste lijkt geïnteresseerd in de kleine momenten van kalmte: een vrouw die haar kat vasthoudt, een figuur omgeven door bloemen, een glas wijn, een geïmagineerde tuin of simpelweg een moment van contemplatie.

Haar schilderkunst gaat uit van een duidelijke visuele synthese. Lucía verwijdert een groot deel van de secundaire informatie om alleen dat te behouden wat zij als essentieel beschouwt. Kalm gezichten, grote vlakken kleur, gedefinieerde contouren en platte vormen bouwen beelden die meteen leesbaar zijn, maar toch doordrenkt met gevoeligheid.

In haar taal vinden we echo’s van hedendaagse illustratie en naïve schilderkunst, samen met decoratieve verwijzingen die dichtbij art déco en art nouveau liggen. Deze elementen worden echter herinterpetteerd vanuit een eigen gevoeligheid, warmer, alledaags en vrouwelijk.

Een van de meest interessante aspecten van haar werk is het gebruik van kleur. Roze poeder, Terracotta, oker, mosterd en roomtinten wisselen af met diepe zwarttinten, blauwgroene groenen, intense roodtinten en schone witten. In sommige composities is het palet Delicaat en bijna huiselijk; in andere projecten krijgt de cromatische contrast een duidelijk grafische intensiteit.

De vrouw vormt het centrum van vrijwel heel haar picturale universum. Ze verschijnt niet als een heldhaftig of afstandelijk personage, maar vanuit een rustige, elegante en introspectieve vrouwelijkheid. Het zijn figuren met serene blikken, kalme houdingen en ingetogen gebaren. Er is glamour, maar het is een intieme en stille glamour.

Katten spelen een bijzonder interessante rol. Meer dan simpele decoratieve elementen fungeren ze als symbolen van gezelschap, onafhankelijkheid, tederheid en emotionele beschutting. In werken waarin vrouw en dier elkaar omarmen, verschmelten de rondingen van het menselijk lichaam en de vormen van de kat bijna, waardoor de compositie een voorstelling van genegenheid wordt.

Bloemen en begroeiing vervullen een soortgelijke functie. Ze omringen de hoofdpersonen, verschijnen in hun jurken of integreren zich in de achtergrond tot soms de grens tussen figuur en natuur verdwijnt. Zo vormen vrouw, natuur en de dierenwereld uiteindelijk één en dezelfde gevoeligheid.

In werken zoals de figuur die de kat omarmt boven een rode achtergrond, reduceert Lucía het palet radicaal om het beeld op te bouwen door het contrast tussen zwart, wit en rood. De strepen van de jurk stoppen niet langer als lappendeken maar worden het belangrijkste compositorische middel: ze omringen beide personages en concentreren de hele scène op de omhelzing. Het resultaat straalt bescherming, intimiteit en stilte uit.

In andere stukken, zoals de vrouw zittend naast de kat en het glas wijn, ontwikkelt de artieste een compositie die dichter bij hedendaags ontwerp ligt. Het terracotta van de jurk resoneert met zachte rozen, beige en blauwgroen, waardoor een verfijnde afbeelding ontstaat die niet kil aanvoelt. De hoofdfiguur onderneemt geen specifieke actie; ze bestaat gewoon binnen haar ruimte. Juist dat ontbreken van drama draagt grotendeels bij aan de charme van het werk.

Zo ontwikkelt Lucía Lauren een schilderkunst die ogenschijnlijk eenvoudig is maar zorgvuldig is opgebouwd. Haar taal is niet afhankelijk van ostentatief technisch virtuositeit, maar van het vermogen om een scène te reduceren tot de kern van haar emotie.

Haar universum is vrouwelijk, botanisch, huiselijk en affectief. Het bevat de dagelijkse schoonheid, de relatie met dieren, zorg, contemplatie en de natuur als toevluchtsoord. Haar schilderijen hebben een bijzonder aantrekkelijke kwaliteit: ze kunnen op het eerste gezicht decoratief lijken, maar achter die schoonheid schuilt een constante zoektocht naar harmonie, gevoeligheid en sereniteit.

In een hedendaags landschap waar veel beelden de aandacht proberen te trekken door middel van overdaad, kiest Lucía Lauren juist voor de tegenovergestelde weg: vereenvoudiging. En precies in die eenvoud ligt een groot deel van de persoonlijkheid van haar werk.

Werk van kunstenaar Lucía Laurent uitgevoerd in acryl op doek, hoogwaardige professionele kwaliteit.
Dimensie 90 x 120 cm van schilderij.
Originele uitgave.
Het verzenden zal plaatsvinden via United Parcel Service (UPS) naar Spanje en Europa, en via FedEx naar de rest van de wereld.
Het werk zal opgerold worden verzonden en beschermd zijn met meerdere lagen verpakkingsmateriaal, luchtkussenfolie en geplaatst worden in een stevige buis.
Nadat het werk is betaald, zijn er drie dagen nodig voor het verpakkings- en leveringsproces aan de verzendmaatschappij.
Het stuk zal binnen tien dagen bij de bestemming aankomen.
"Deze partij bevat weergaven gemaakt met AI. Raadpleeg de originele foto's om de werkelijke staat van het werk te controleren."


Deze acrylschilderij op doek valt op door een verfijnde grafische taal geïnspireerd door Art Déco en neofigurativisme. De scène toont op profiel een vrouw met warme huidskleur en een elegante brede hoed, gekleed in een vloeiend kledingstuk in kleurblokken, die een oplettende blik uitwisselt met een zwart-wijn-witte kat die aan haar voeten zit. De compositie is streng georganiseerd door architectonische elementen — zoals bogen, trappen en een gestileerde botanische achtergrond — omlijnd door nauwkeurige donkere contourlijnen. Hun palet is levendig maar uiterst uitgebalanceerd en combineert intense tinten carmine rood, oker geel en bosgroen met de vastigheid van zwart en wit, wat een sfeer van raffinement, geometrische balans en verfijnde sereniteit oplevert.