Lucía Laurent - XL - Renacer

Lucía Lauren (LILI) is een Cubaanse kunstenaar met een in wezen autodidactische vorming in plastische kunsten, afgestudeerd in Sociale Communicatie aan de Universiteit van Havana.

Haar relatie met het beeld begon lang voordat ze zich professioneel aan de schilderkunst wijdde. De fotografie vormde haar eerste creatieve terrein: hierdoor ontwikkelde ze een bijzondere gevoeligheid voor compositie, visueel evenwicht, gebaar en de voorstelling van de menselijke figuur. Later dook ze meerdere jaren onder in de wereld van tatoeage, een determinante fase om het belang te begrijpen dat lijnen, silhouet, vereenvoudiging van vormen en grafische helderheid tegenwoordig in haar schilderijen hebben.

Uiteindelijk vond ze in de beeldende kunsten een veel ruimere uitdrukkingsruimte. De schilderkunst stelde haar in staat die eerdere ervaringen bijeen te brengen en om te zetten in een intieme en herkenbare kosmos, vooral opgebouwd met acryl op doek.

Het werk van Lucía Lauren draait vooral om de mensvrouw, de natuur, de bloemen en de dieren, met een terugkerende aanwezigheid van de kat als stil gezelschap van haar protagonisten. Het zijn scènes die zelden proberen buitengewone gebeurtenissen te vertellen. Integendeel, de kunstenaar lijkt zich te interesseren voor de kleine stille momenten: een vrouw die haar kat vasthoudt, een figuur omgeven door bloemen, een glas wijn, een verzonnen tuin of gewoon een moment van contemplatie.

Haar schilderkunst begint met een duidelijke visuele synthese. Lucía verwijdert een groot deel van de secundaire informatie om alleen datgene te bewaren wat ze als essentieel beschouwt. Serene gezichten, grote kleurvlakken, gedefinieerde contouren en vlakke vormen bouwen beelden die onmiddellijk leesbaar zijn, maar vol gevoeligheid.

In haar taal vinden we echo’s van hedendaagse illustratie en naïfe schilderkunst, samen met decoratieve verwijzingen die dicht bij art déco en art nouveau staan. Deze elementen worden echter herinterpreteerd vanuit een eigen gevoeligheid, warmer, alledaags en vrouwelijk.

Een van de meest interessante aspecten van haar werk is het gebruik van kleur. Poederroze, terra cotta, oker, mosterd en crèvetonen wisselen af met diepe zwarttinten, blauwgroene groenen, intense roodtonen en heel schone witten. In sommige composities is het palet subtiel en bijna huiselijk; elders krijgt het chromatische contrast een duidelijk grafische intensiteit.

De vrouw neemt het centrum van vrijwel heel haar schilderuniversum in beslag. Ze verschijnt niet als een heldhaftig of afstandelijk personage, maar vanuit een kalm, elegant en introspectief vrouwelijk wezen. Het zijn figuren met serene blikken, rustige houdingen en ingetogen gebaren. Glamour bestaat, maar het is een intieme en stille glamour.

Katten spelen een bijzonder interessante rol. Meer dan simpele decoratieve elementen fungeren ze als symbolen van gezelschap, onafhankelijkheid, tederheid en emotionele beschutting. In werken waarin vrouw en dier elkaar omhelzen, versmelten de rondingen van het menselijk lichaam en de vormen van de kat bijna, waardoor de compositie een representatie van genegenheid wordt.

Bloemen en vegetatie vervullen een soortgelijke functie. Ze omringen de protagonistes, verschijnen op hun jurken of integreren zich in de achtergronden totdat soms de grens tussen figuur en natuur vervaagt. Op deze manier vormen vrouw, natuur en de dierenwereld uiteindelijk één en dezelfde gevoeligheid.

In werken zoals de figuur die de kat omarmt tegen een rode achtergrond reduceert Lucía het palet radicaal om het beeld op te bouwen door het contrast tussen zwart, wit en rood. De streepjes van de jurk worden niet langer alleen een patroontje maar het belangrijkste compositorische middel: ze omsluiten beide personages en richten de hele scène op het gebaar van de omhelzing. Het resultaat straalt bescherming, intimiteit en stilte uit.

In andere stukken, zoals de vrouw die naast de kat en het glas wijn zit, ontwikkelt de kunstenaar een compositie die dichter bij hedendaags ontwerp ligt. Het terra cotta van de jurk gaat in dialoog met zachte rozen, beige en groenblauw, waardoor een verfijnde afbeelding ontstaat die niet kil aanvoelt. De hoofdfiguur onderneemt geen concrete handeling; ze bestaat simpelweg in haar ruimte. Juist die afwezigheid van drama vormt een groot deel van de charme van het werk.

Zo ontwikkelt Lucía Lauren een ogenschijnlijk eenvoudige maar zorgvuldig gebouwde schilderkunst. Haar taal hangt niet af van ostentatief technisch virtuositeit, maar van het vermogen om een scène te reduceren tot haar essentiële emotie.

Haar universum is vrouwelijk, botanisch, huiselijk en affectief. Het bevat dagelijkse schoonheid, de relatie met dieren, zorg, contemplatie en de natuur als toevluchtsoord. Haar schilderijen bezitten een bijzonder aantrekkelijke kwaliteit: ze kunnen op het eerste gezicht decoratief lijken, maar achter die schoonheid schuilt een voortdurend zoeken naar harmonie, gevoeligheid en sereniteit.

In een hedendaags landschap waar veel beelden proberen aandacht te trekken door overdaad, kiest Lucía Lauren juist de tegengestelde weg: vereenvoudigen. En precies in die eenvoud ligt een groot deel van de persoonlijkheid van haar werk.

Werk van de kunstenaar Lucía Laurent uitgevoerd in acryl op doek van hoge kwaliteit.
Afmeting 90 x 120 cm schilderij.
Originale edité.
De verzending zal plaatsvinden via United Parcel Service (UPS) naar Spanje en Europa, en via Fedex naar de rest van de wereld.
Het werk zal opgerold worden verzonden en beschermd zijn door verschillende lagen verpakking, noppenfolie en geplaatst in een stevige buis.
Zodra het werk betaald is, zijn er drie dagen nodig voor het inpakken en het afleveren bij het verzendbedrijf.
Het stuk zal binnen tien dagen bij de bestemming aankomen, afhankelijk van het land van bestemming.
"Deze lot bevat visualisaties uitgevoerd met AI. Raadpleeg de originele foto's om de werkelijke staat van het werk te controleren."


Deze emotionele akryl-op-doekwerk is een figuratieve creatie vol symboliek en poëtische gevoeligheid, ingesloten in een esthetiek van schone contouren en gestileerde vormen. De compositie toont een vrouw met het hoofd gebogen en de ogen gesloten, waarvan tranen witte tranen afdruipen die rechtstreeks op een aardewerken potje vallen die ze teder vasthoudt, terwijl kleine groene scheutjes ontkiemen. Aan haar zijde, op de achtergrond, laat een witte duif zaden in een kleine vaas vallen, waardoor het verhaal van wedergeboorte, emotionele voeding en hoop door pijn wordt versterkt. Het kleurenpalet, gedomineerd door diepe blauwtinten in de kleding en achtergrond, contrasterend met de warme aardetinten van de aarde en de gouden accenten van de lineaire bogen achter de figuur, schept een sfeer van sereen contemplatie, melancholie en geestelijke veerkracht.