Mauro Falcioni (1978) - Vicolo cuoio 14f10

Wij bieden zonder reserveprijs
GEZAMENLIJKE VERZENDING; Als je meerdere werken in dezelfde Veiling koopt, betaal je slechts één verzending

Mauro Falcioni (1978 - Italië)
Een enkel werk uit 2024
Techniek: Acryl, aquarel, tempera op stevig karton
Werk gesigneerd op de voor- en achterkant;
Certificaat van echtheid van de kunstenaar
Uniek origineel werk
- BEZOEK ook de online veilingen met vrije bieding op het web "delauretisart"

Mauro Falcioni is geboren in Matelica in 1978, al lang gepassioneerd door beeldende kunsten en illustratie, werkt zich qua grafisch ontwerp voor het web verder, zonder zijn ware roeping te verlaten: vrijgetekende tekening. Zijn stilistische registers variëren van fantasy naar meer figuratieve beelden, tot hij in de surrealistische invalies de meest effectieve oplossingen vindt om zijn kijk op de wereld uit te drukken. Onder dit teken groeit zijn stijl in de loop der jaren, waarbij hij de potloodlijnen van papier naar doek verplaatst en zijn werken een herkenbare grammatica meegeeft, met terugkerende figuren en contexten doordrenkt van betekenis. Zijn Poëtica: droom en het geleefde moment krijgen vorm door de sprong naar het geheugen, net zo goed als door de creatieve handeling die, via de gebruikte taal, een verschil aangeeft tussen het werk en het onderwerp. Die kloof wordt uiteindelijk de constitutieve materie van het onderwerp zelf. De kunstenaar beschrijft dit onoverbrugbare en tegelijk essentiële verschil met behulp van psychoanalytische referenties uit de Jungiaanse traditie. De kat gidst, onverbrekelijk verbonden met de mens zoals een vlieger met een kind, verwijzend naar verschillende beelden van hetzelfde zelf, naar het concept van de Schaduw, het donkerste deel van onszelf dat we moeten temmen wanneer we de werkelijkheid benaderen. Elke andere relatie verschijnt als afwezigheid of als een vaag teken dat probeert diezelfde relatie te formaliseren: als de kunstenaar in het zelf afdaalt, dwingt hij ons de eenzaamheid-verdriet te confronteren als existentiële toestand van de mens, zijn eigenaardigheid van “uit de wereld vallen”.