Clelia - Where the Tide Exhales

Waar het getij ademt

Een wijds luchtfoto- of luchtzicht vangt de eeuwigdurende dialoog tussen zee en strand, weergegeven in weelderig teal en diepe cerulean tinten die borrelen met expressieve, sterk getextureerde impasto-strken. Snuifende witte schuimvlokken ontrafelen zich in afdalende linten over het schilderij, die samenkomen met zacht ivoren zand dat zich uitstrekt in stille rust. De oceaan pulst met donkere, draaiende onderstromen terwijl delicate geëtste aderen de oppervlak van het zand volgen, wat suggereert dat het water traag terugtrekt.

Grootte: 140 x 70 x 2.5 cm (H x B x D)
Op hout gespannen en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professionele acryl op canvas van hoge kwaliteit
- Inlijsten niet inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar op de achterzijde
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

Achtergrond en interieuraanvulling gemaakt met AI / fotobewerking voor illustratieve doeleinden.
Het schilderij is een origineel kunstwerk met de hand geschilderd door de kunstenaar.

***Belangrijke verzendinformatie***
EU VERZENDING ALLEEN - bestellingen uit niet-EU-landen worden geannuleerd!

Alle kavels worden verzonden via Catawiki Smart Shipping. Bevestig uw adres voordat u betaalt; als u het daarna wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Clelia

Clelia is een hedendaagse Italiaanse kunstenaar wiens dikke, sculpturale oppervlakken zee- en kustlandschappen omtoveren tot pure sensatie. Werkend in gelaagde impasto, reduceert ze kustlijnen, havens en open water tot hun essenties: brede vlakken kleur, een verre horizon, een enkele geste van licht. Abstractie en minimalisme ontmoeten elkaar hier in het geheugen van de zee.

Haar werkwijze is tastbaar en doelbewust. Ze bouwt verf in rimpels en crestines, zet kleurblokken naast elkaar en trekt met het mes over het oppervlak totdat schuim lijkt te breken uit het doek en reflecties glinsteren in gestapelde banden van zeeglasgroen, zacht koraal en diepblauw. Of ze nu neer kijkt op een turquoise getij dat over licht zand spoelt, of naar een rustige baai met verre zeilen, details vallen weg en textuur vertelt het verhaal.

Clelia's doeken openen een gesprek tussen stilstand en beweging, tussen de plek die we zien en de kalmte die we met ons meedragen. Ze verandert de kustlijn in ritme en licht in materie, nodigt kijkers uit om af te remmen, dichterbij te komen en zichzelf te verliezen in de open horizon.