Cicéron/Brutus - Lettres de Ciceron à Brutus - 1744

[CICERO / BRUTUS]
Brieven van Cicero aan M. Brutus, en van Brutus aan Cicero, met een kritisch voorwoord, aantekeningen, en diverse geselecteerde stukken, ten dienst als aanvulling op de Geschiedenis en het Karakter van Cicero.

In Parijs, bij Didot, Libraire, Quai des Augustins, à la Bible d'or, 1744.

Een in-12 volume, gebonden in vol bruin kalfsleder met marmering uit die tijd, rug met nerfwerk rijkelijk versierd met gouden vakjes met bloem- en plantmotieven, titelstuk in rood maroquin. Het werk beschikt over een titelpagina gedrukt in rood en zwart, verlevendigd met een kleine gravure, met goedkeuring en privilege van de koning. De bindwijze uit die tijd in marmer kalfsleder vertoont wrijvingen en gebruiksslijtage aan de kapen, scharnieren en hoeken, terwijl het binnenwerk een geweldige frisheid behoudt met goed bewaarde marges en de heldere scherpte van de rode en zwarte inkten op de titelpagina.

Deze Parijse uitgave uit het midden van de achttiende eeuw, voortgekomen uit de pers van de beroemde Didot-familie, biedt de kruisverzameling correspondentie tussen de grote Romeinse redenaar Cicero en zijn discipel en vriend Brutus. Het werk onderscheidt zich door zijn volledige kritische apparatus, met een grondige inleiding, verklarende aantekeningen en een keuze van bijlagen bedoeld om zowel de politieke geschiedenis van het einde van de Romeinse Republiek als de psychologie van Cicero te verhelderen.

De correspondentie tussen Cicero en Brutus heeft lange tijd de verbeelding van geleerden en filologen aangewakkerd; sommige humanisten uit vroegere eeuwen hebben zelfs de echtheid van deze brieven betwijfeld vanwege de ongebonden toon waarmee Brutus soms de politieke aarzelingen van zijn oudere vriend bekritiseert. Door dit tekst te publiceren, vergezeld van een “kritisch voorwoord” bij Didot in 1744, grepen de Verlichtingsgeleerden deze republikeinse debatten aan om na te denken over vrijheidsbegrippen, tirannie en burgerschapsbetrokkenheid, in een tijd waarin de antieke gedachte als spiegel diende voor de politieke aspiraties van de achttiende eeuw.

Prachtig exemplaar.