Tijs Dragtsma (1992) - Scrooge Crowned in Coin Light

Scrooge Verzegeld in Coin Light vangt een bekend figuur op de top van alles wat hij ooit heeft gewild, en laat zien hoe weinig die top teruggeeft. Hij staat met zijn wandelstok omhoog, zijn jas en hoed zijn getekend in de allerkleinste lichtlijn, terwijl de rest van hem in het donker blijft gevouwen. De berg onder hem is waar de echt gloeiende plek zit, een veld van individuele sporen verspreid over acrylglas, elk spoor klein, elk spoor vangt het licht dat zijn eigen silhouet blijft weigeren.

Dit is de stille ironie in de kern van het beeld. De munten waar hij zijn leven omheen bouwde schijnen nu helderder dan hijzelf. Zijn lichaam wordt in schaduw gehouden, aanwezig maar teruggetrokken, terwijl het rijk om zijn voeten rondom oplicht met fijne, verspreide schittering. Macht, eenmaal je de top hebt bereikt, kan er behoorlijk veel uitzien als isolatie.

Het beeld is niet aangebracht op het oppervlak van het acrylglas, het is in hetzelfde oppervlak gekrast, door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van verf of druk. Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Wat je ziet is het resultaat van verwijdering, een veld van fijne krassen in de vorm van een eend, een wandelstok, een hoed, een berg munten, elk teken geplaatst om licht vast te houden in plaats van pigment.

Vanuit de andere kant van de kamer leest het werk als één schone, monumentale beweging, een eenzame figuur op een piek die hij zelf heeft gemaakt. Kom dichterbij en die zekerheid lost op in textuur, in een veld van fijne krassen die pas weer tot beeld komen wanneer je weer afstand neemt. Het werk vraagt je te bewegen, en beloont je daarvoor.

Het beeld is altijd aanwezig, met of zonder direct licht. Licht schept het niet, het scherpt het aan, door het contrast tussen de donkere plooien van de figuur en het fonkelende veld onder zijn voeten te verdiepen. Vanuit een ander hoek leest hetzelfde werk anders, stiller of scherper, hoewel het beeld zelf nooit verdwijnt.

Scrooge Verzegeld in Coin Light gaat verder met de serie Art with Scratch van Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk. Dit werk is uniek.

"Hij staart op alles wat hij bezit, en werpt toch geen eigen licht."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet getekend is, maar vrijgegeven wordt. Uitgehaald lijn voor lijn in een diepe zwarte ondergrond, ontstaat elk werk door talloze precieze krassen die het licht vangen en vorm geven aan het donker.

Van een afstand lijkt het beeld bijna fotografisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Maar van dichtbij lost het werk op in een dicht veld van individuele sporen. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat ooit solide leek, blijkt een delicate web van lijnen, elk een weloverwogen gebaar, elk essentieel voor het geheel.

Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekrabde lijnen weerkaatsen. Terwijl het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Uit één hoek staat de figuur helder en gedefinieerd. Uit een andere verzacht het en zakt terug naar de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een geconcentreerde spotlight verdiept het contrast en krijgt het beeld een beeldhouwkundige, bijna luminens kwaliteit.

Wat dit medium zo boeiend maakt, is de stille spanning. De krabkanthaat is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. Toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmosferisch en vol beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is de figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en sfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp naar voren te stappen uit het zwart. Op andere momenten zet het zich neer in stilte. Het is in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.

Zoals al het materiaal dat door de tijd is aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras houdt een moment vast, een adem, een gebaar. Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid die zich blijft tonen met elke verandering van licht.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar wordt ik gedreven door een voortdurende drang om nieuwe visuele talen te ontdekken. Ik beschouw kunst niet als een vaste stijl, maar als een zich ontwikkelend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en gevoel samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de kern van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elk oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Anderen ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt, is een gedeelde inzet voor originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open blijft voor interpretatie. Mijn doel is niet alleen een beeld te maken, maar een werk te creëren dat aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich blijft openbaren naarmate de tijd verstrijkt.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat zelfstandig, doelbewust en levend aanvoelt.