Pasquale D'Angelo (1896-1955) - Il porto

Pasquale D'Angelo (Nola, 3 april 1896 – Napels, 1955) was een belangrijke Italiaanse schilder en beeldhouwers uit de eerste helft van de twintigste eeuw en een vooraanstaand vertegenwoordiger van de kunstscène van Campanië.
Biografie en Artistieke Loopbaan
De oorsprong en de verhuizing: Geboren in Nola aan de Via Anfiteatro Laterizio, verhuisde hij op jonge leeftijd naar Napels en vestigde zich op de Arenella-heuvel.
Opleiding: Beeldend kunstenaar, overwegend autodidactisch, ontwikkelde hij een diepe aanleg voor zowel schilderkunst als beeldhouwkunst. Hij koos als ideale leermeesters en inspiratiebronnen grote namen uit de Neapolitanaanse kunsttraditie, met Antonio Mancini als eerste onder hen.
De Napolitaanse omgeving: Hij leefde en werkte in nauwe connectie (en vaak in felle artistieke confrontaties) met de voornaamste Neapolitanische schilders van zijn tijd, waaronder Carlo Striccioli, Vincenzo Verdecchia, Giovanni Tizzano, Alberto Chiancone en Gennaro Torraca.
Belangrijkste tentoonstellingen
Debuut (1920): Hij trok op tentoonstellingsgebied de aandacht door deel te nemen aan de Esposizione di Belle Arti di Napoli met drie werken: Marietta, La preghiera en Studio di testa.
De continuïteit in Napels: Vanaf dat moment exposeerde hij voortdurend in de belangrijkste tentoonstellingen en kunstbeurzen van Napels tot 1941.
De Quadriennale van Rome (1952): Bevestigde hij zijn artistieke rijpheid door deel te nemen aan de VIe editie van de prestigieuze Quadriennale voor Nationale Kunst in Rome.
Ingombro con cornice 42x50cm cca