Lucía Laurent - XL - Café, Rosa y Gato

Lucía Lauren (LILI) is een Cubaanse artiest met een voornamelijk autodidactische opleiding in de plastische kunst, afgestudeerd in Communicatie Social aan de Universiteit van Havana.

Haar relatie met beeld begon lang voordat ze zich professioneel met schilderen bezighield. De fotografie vormde haar eerste creatieve grensgebied: daardoor ontwikkelde ze een bijzondere gevoeligheid voor compositie, visueel evenwicht, gebaar en de weergave van de menselijke figuur. Later dook ze meerdere jaren in de wereld van tatoeage, een cruciale periode om het belang te begrijpen dat lijn, silhouet, vereenvoudiging van vormen en grafische helderheid in haar huidige schilderkunst hebben verworven.

Uiteindelijk vond ze in de plastische kunsten een veel ruimere expressieruimte. De schilderkunst stelde haar in staat om die eerdere ervaringen te bundelen en om te zetten in een intieme en herkenbare universum, voornamelijk opgebouwd met acrylverf op doek.

Het werk van Lucía Lauren draait vooral om de vrouw, de natuur, de bloemen en de dieren, met een terugkerende aanwezigheid van de kat als stille metgezel van haar protagonisten. Het zijn scènes die zelden proberen buitengewone gebeurtenissen te vertellen. Integendeel, de kunstenaar lijkt zich te interesseren voor de kleine momenten van kalmte: een vrouw die haar kat vasthoudt, een figuur omgeven door bloemen, een glas wijn, een geïmagineerde tuin of simpelweg een moment van contemplatie.

Haar schilderkunst begint vanuit een markante visuele synthese. Lucía laat een groot deel van de secundaire informatie achterwege om uitsluitend datgene te behouden wat zij als essentieel beschouwt. Kalm gezichten, grote kleurvlakken, gedefinieerde contouren en platte vormen bouwen direct leesbare beelden op, maar ze zijn geladen met gevoeligheid.

In haar taal vinden we echo’s van hedendaagse illustratie en naïeve schilderkunst, samen met decoratieve verwijzingen die dicht bij art déco en art nouveau liggen. Deze elementen worden echter herinterpreteerd vanuit een eigen gevoeligheid, warmer, alledaagser en vrouwelijk.

Een van de meest interessante aspecten van haar werk is het gebruik van kleur. Poederroze, terracotchromen, oker, mosterdgeel en roomtinten wisselen af met diepe zwarttinten, blueraadgroenen, intense roodtinten en heldere witten. In sommige composities is het palet fijn en bijna huiselijk; in andere gevallen krijgt chromatische contrastie een duidelijk grafische intensiteit.

De vrouw neemt het centrale punt in praktisch al haar schilderkunst in beslag. Ze verschijnt niet als een heldhaftig of afstandelijk personage, maar vanuit een rustige, elegante en introspectieve vrouwelijkheid. Het zijn figuren met serene blikken, kalme houdingen en ingetogen gebaren. Er is glamour, maar het is een intieme en stille glamour.

De katten spelen een vooral interessant rol. Meer dan eenvoudige decoratieve elementen fungeren zij als symbolen van gezelschap, onafhankelijkheid, tederheid en emotionele onderdak. In werken waar vrouw en dier elkaar omhelzen, fuseren de vormen van het menselijk lichaam en die van de kat vrijwel, waardoor de compositie een uitdrukking van genegenheid wordt.

Bloemen en begroeiing vervullen een vergelijkbare functie. Ze omringen de protagonistes, verschijnen op hun jurken of integreren in de achtergronden tot soms de grens tussen figuur en natuur verdwijnt. Op deze manier vormen vrouw, natuur en de dierenwereld uiteindelijk één en dezelfde gevoeligheid.

In werken zoals de figuur die de kat omhelst tegen een rode achtergrond reduziert Lucía het palet radicaal om het beeld op te bouwen door het contrast tussen zwart, wit en rood. De strepen van de jurk worden niet langer slechts een patroon, maar het belangrijkste compositorische hulpmiddel: ze omringen beide personages en concentreren alle scène op de omhelzende gebaar. Het resultaat straalt bescherming, intimiteit en stilte uit.

In andere werken, zoals de vrouw zittend naast de kat en het glas wijn, ontwikkelt de kunstenaar een compositie die dichter bij hedendaags ontwerp ligt. Het terracotta van de jurk dialogueert met zachte rozen, beige en groenblauw, waardoor een verfijnd beeld ontstaat dat niet kil aanvoelt. De hoofdfiguur onderneemt geen concrete handeling; ze bestaat gewoon binnen haar ruimte. Juist die afwezigheid van drama vormt een groot deel van de aantrekkingskracht van het werk.

Zo ontwikkelt Lucía Lauren een schilderkunst die ogenschijnlijk eenvoudig lijkt maar zorgvuldig is opgebouwd. Haar taal is niet afhankelijk van ostentatief technisch virtuositeit, maar van het vermogen om een scène te reduceren tot de zoektocht naar haar essentiële emotie.

Haar universum is vrouwelijk, botanisch, huiselijk en affectief. Het bevat alledaagse schoonheid, de relatie met dieren, zorg, contemplatie en de natuur als toevluchtsoord. Haar schilderijen hebben een bijzonder aantrekkelijke kwaliteit: ze kunnen in eerste instantie decoratief lijken, maar achter die schoonheid schuilt een constante zoektocht naar harmonie, gevoeligheid en sereniteit.

In een hedendaags landschap waar veel beelden proberen op te vallen door overdaad, kiest Lucía Lauren juist voor de omgekeerde weg: ze vereenvoudigt. En juist in die eenvoud ligt een groot deel van de persoonlijkheid van haar werk.

Werk van de kunstenaar Lucía Laurent uitgevoerd in acrylverf op hoogwaardig canvas.
Dimensie 90 x 120 cm.
Oorspronkelijke editie.
De verzending verloopt via het bedrijf United Parcel Service (UPS) voor Spanje en Europa, en via FedEx voor de rest van de wereld.
Het werk wordt opgerold verzonden en beschermd door meerdere lagen verpakkingsmateriaal, bubbeltjesfolie en geplaatst in een stevige buis.
Zodra het werk betaald is, zijn drie dagen nodig voor het verpakking- en verzendproces naar het verzendbedrijf.
Het werk zal na tien dagen aankomen, afhankelijk van het land van bestemming.
"Deze partij bevat visualisaties gemaakt met AI. Raadpleeg de originele foto’s om de werkelijke staat van het werk te controleren."


Deze uitnodigende acryl op doek vertegenwoordiging maakt zich los van de stijl van hedendaagse figuratieve illustratie en neo-pop, uitblijkend door zijn intieme sfeer en gedurfd kleurgebruik. De compositie plaatst een vrouw met lang haar en een serene blik in het midden, ogen gesloten, terwijl ze een dampende kop koffie vasthoudt en een rustige zwarte kat omhelst. Ze draagt een trui vol visuele dynamiek, samengesteld uit patronen met stippen, strepen en gekleurde kraagjes in tinten turquoise, geel, magenta en zwart. De achtergrond, gedomineerd door een intense roze tint met gestileerde bladeren in fuchsia en wit, omhult de personages in een botanisch en decoratief kader dat, samen met de strakke lijnvoering en de vlakke kleurblokken, een gevoel van comfort, rust en huiselijke warmte uitstraalt.