Lucía Laurent - XL - Ritmo de Formas

Lucía Lauren (LILI) is een Cubaanse kunstenaar met een vooral autodidactisch platte vorm, afgestudeerd in Social Communication aan de Universiteit van Havana.

Haar relatie met beeld begon lang voordat ze zich professioneel aan schilderen wijdde. De fotografie vormde haar eerste creatieve terrein: daardoor ontwikkelde ze een bijzondere gevoeligheid voor compositie, visuele balans, gebaar en de voorstelling van het menselijk lichaam. Later dook ze meerdere jaren onder in de wereld van tatoeage, een bepalende periode om het belang te begrijpen dat in haar huidige schilderkunst wordt toegekend aan lijn, silhouet, vereenvoudiging van vormen en grafische helderheid.

Uiteindelijk vond ze in de plastische kunsten een veel ruimtelijker expressie. Schilderen stelde haar in staat om die eerdere ervaringen te bundelen en te transformeren tot een intiem en herkenbaar universum, grotendeels opgebouwd met acryl op doek.

Het werk van Lucía Lauren draait vooral om de vrouw, de natuur, de bloemen en de dieren, met een terugkerende aanwezigheid van de kat als stille metgezel van haar protagonisten. Het zijn scènes die zelden proberen buitengewone gebeurtenissen te vertellen. Integendeel, de kunstenaar lijkt geïnteresseerd in de kleine momenten van rust: een vrouw die haar kat vasthoudt, een figuur omgeven door bloemen, een glas wijn, een verbeeldde tuin of gewoon een moment van contemplatie.

Haar schilderkunst vertrekt vanuit een markante visuele synthese. Lucía verwijdert veel van de secundaire informatie om alleen dat te behouden wat ze essentieel acht. Rustige gezichten, grote colourvlakken, gedefinieerde contouren en vlakke vormen bouwen direct leesbare beelden op, maar geladen met gevoeligheid.

In haar taal vinden we echo’s van hedendaagse illustratie en naïve schilderkunst, samen met decoratieve referenties die dichtbij art déco en art nouveau staan. Toch verschijnen deze elementen heruitgeïnterpreteerd vanuit een eigen gevoeligheid, warmer, alledaagser en vrouwelijker.

Een van de meest interessante aspecten van haar werk is het gebruik van kleur. Poederroze, teracotta, oker, mosterdgeel en roomtinten wisselen zich af met diepe zwarttinten, blauwgroene tinten, intense roodtonen en propere witten. In sommige composities is het palet delicaat en bijna huiselijk; in andere stukken krijgt chromatische tegenstellingen een duidelijk grafische intensiteit.

De vrouw neemt het centrum in van vrijwel haar hele schilderuniversum. Ze wordt niet afgebeeld als een heldhaftig of afstandelijk personage, maar als een kalm, elegant en introspectief vrouwelijk figuur. Het zijn zinnen van serene blikken, rustige houdingen en ingetogen gebaren. Er is glamour, maar het is een intieme en stille glamour.

Katten spelen een bijzonder interessante rol. Meer dan simpele decoratieve elementen fungeren ze als symbolen van gezelschap, onafhankelijkheid, tederheid en emotionele beschutting. In werken waar vrouw en dier elkaar omhelzen, versmelten de curves van het menselijk lichaam en de vormen van de kat bijna tot één, waardoor de compositie een voorstelling van genegenheid wordt.

Bloemen en begroeiing vervullen een vergelijkbare functie. Ze omringen de protagonist(en), verschijnen op hun jurken of integreren zich in de achtergronden tot soms de grens tussen figuur en natuur verdwijnt. Op die manier vormen vrouw, natuur en de dierenwereld uiteindelijk één en dezelfde gevoeligheid.

In werken zoals de figuur die haar kat omarmt tegen een rode achtergrond reduceert Lucía het palet radicaal om het beeld op te bouwen door contrast tussen zwart, wit en rood. De strepen van de jurk zijn niet langer slechts een motief, maar worden het belangrijkste compositorisch instrument: ze omringen beide personages en concentreren de hele scène op de omhelzing. Het resultaat straalt bescherming, intimiteit en stilte uit.

In andere stukken, zoals de vrouw zittend naast de kat en een glas wijn, ontwikkelt de kunstenaar een compositie die dichter bij hedendaags ontwerp ligt. Het terracotta van de jurk dialogueert met zachte rozen, beige en blauggjaardgroene tinten, wat een verfijnde beeld oplevert dat niet kil aanvoelt. De protagonista voert geen specifieke handeling uit; ze bestaat simpelweg in haar ruimte. Juist die afwezigheid van drama vormt een groot deel van de aantrekkingskracht van het werk.

Zo ontwikkelt Lucía Lauren een ogenschijnlijk eenvoudige maar zorgvuldig geconstrueerde schilderkunst. Haar taal steunt niet op opschepperige technische virtuositeit, maar op het vermogen om een scène terug te brengen tot de kern van haar emotie.

Haar universum is vrouwelijk, botanisch, huiselijk en affectief. Daarin komen dagelijke schoonheid, de relatie met dieren, zorg, contemplatie en de natuur als toevluchtsoord voor. Haar schilderijen bezitten een bijzonder aantrekkelijke kwaliteit: ze kunnen op het eerste gezicht decoratief lijken, maar achter die schoonheid schuilt een voortdurend streven naar harmonie, gevoeligheid en sereniteit.

In een hedendaags landschap waar veel beelden de aandacht proberen te trekken door middel van overdaad, kiest Lucía Lauren voor het tegengestelde pad: vereenvoudiging. En juist in die eenvoud ligt een groot deel van de persoonlijkheid van haar oeuvre.

Werk van de kunstenares Lucía Laurent uitgevoerd in acryl op doek, professioneel van hoge kwaliteit.
Afmeting 90 x 120 cm schilderij.
Originele editie.
De verzending vindt plaats via United Parcel Service (UPS) voor Spanje en Europa, en via FedEx voor de rest van de wereld.
Het werk wordt opgerold verzonden en beschermd door meerdere lagen verpakking, noppenfolie en geplaatst in een stevige buis.
Na betaling van het werk zijn drie dagen nodig voor het verpakken en leveren aan de verzendmaatschappij.
Het stuk zal binnen tien dagen bij de bestemming aankomen, afhankelijk van het land van bestemming.
Dit lot bevat visualisaties gemaakt met AI. Raadpleeg de originele foto's om de echte staat van het werk te controleren.


Dit meeslepende werk in acryl op doek gaat in op de stijl van hedendaagse geometrische figuratie met duidelijke invloeden van art déco en kubistisch synthetisme. De compositie draait om de liggende figuur van een vrouw in warme tinten en met slanke lijnen, wier opgetrokken arm haar expressieve en gestileerde gezicht omlijst. Het schildervlak is georganiseerd met duidelijke zwarte contouren die de ruimte verdelen in evenwichtige chromatische blokken: aardse tinten op de huid, diepe groenen in de kleding en de begroeiing, evenals accenten in felgeel en carminrood tegen een neutrale architectonische achtergrond. De synthese van organische vormen en geometrische elementen — zoals de bovense半 cirkel en de planten in de vaas links — geeft het stuk een verfijnde, harmonische en visueel solide karakter.