Rino Fioretti (1919-1998) - Via San Leonardo a Firenze

Rino Fioretti (Firenze 1919 - 1998) - Via San Leonardo in Firenze.
Interessante olieverfschilderij op karton van de Florentijnse schilder Rino Fioretti (1919), die een suggestief beeld geeft van Via San Leonardo, een van de oude heuvelstraten van Florence.
Het werk presenteert een compositie van grote evenwicht, waarin de kronkelende straat, afgebakend door hoge gepleisterde muren, de blik begeleidt naar een weelderige vegetatie. De warme tinten van de bomen, de diepe groenen en de helderheid van de muuroppervlakken geven de stille en intieme sfeer weer van dit karakteristieke Florentijnse hoekje.
Rino Fioretti was leerling van Ottone Rosai, een fundamentele figuur in de Toscaanse schilderkunst van de twintigste eeuw, van wie hij een bijzondere gevoeligheid aannam voor de weergave van landschap en stedelijke architectuur.
Net als in Rosai’s les worden in Fioretti’s schilderkunst ook de straten, muren en gebouwen de protagonisten van de compositie, door een vereenvoudiging van vormen en een bijzondere aandacht voor de verhoudingen tussen volumes, licht en kleur. In dit schilderij is die stilistische nabijheid bijzonder evident: de afwezigheid van menselijke figuren, de essentiële geometrie van de architecturen en de hangende sfeer geven de voorstelling een intieme en contemplatieve aard, terug te voeren op de beste Toscaanse landschapskunst van de twintigste eeuw.
Toch behoudt de schilderkunst ook een eigen cromatische gevoeligheid, evident in de zachtheid van het penseelwerk en de delicate toonovergangen van de vegetatie.

Afmetingen van het schilderij zelf: 70 x 50 cm.

Het schilderij wordt verkocht met de originele, antieke lijst (102 x 80 cm), die als een geschenk van de verkoper moet worden beschouwd.

Het werk is met de hand ondertekend linksonder (zie foto).

Zeer goede staat van behoud.

Binnenlandse en internationale verzending met traceerbare koerier.

Rino Fioretti is een Florentijnse schilder, geboren in 1919. Zijn schilderkunst onderscheidt zich door een rationele landschappelijkheid die teruggrijpt op de Toscaanse schilderkunst die zijn meester Ottone Rosai vertegenwoordigt.
De artistieke taal van Rino Fioretti valt binnen die Toscaanse landschappelijke stroming die via Ottone Rosai loopt en die formeel wordt herkend in de fase van de “terugkeer naar de orde”. Na de experimentatie met de historische avant-garde reageerde men met een terugkeer naar de traditionele waarden van de schilderkunst. Ook bij Rino Fioretti, net als bij Ottone Rosai, betekent de “terugkeer naar de orde” vooral een verheffing van volumes en massen. Daardoor wordt het landschap essentieel, vrij van particularismen, in een compositie gericht op het creëren van een spel van evenwichten van vormen. Want het referentiepunt van deze interpretatie van het landschap is ook de Florentijnse veertiende eeuw en dat begrijpen we aan de hand van de harmonie van kleuren, de subtiele cromatiek die alle oppervlak van het werk kenmerkt. De verheffing van plastische en cromatische waarden verbeeldt het landschap in een bevroren atmosfeer, waar vormen een rationele geometrische connotatie hebben. Het is een esthetiek met verwonderlijke accenten, maar toch in de sfeer van de fenomenale realiteit, en daarom kan het worden vergeleken met de schilderstroming die wordt gedefinieerd als Magisch Realisme.
Het merendeel van Fioretti’s schilderkunst is gewijd aan het thema Toscaanse landschap. Protagonist van zijn werken is het platteland met zijn steden en dorpen van kleine huisjes.
In Fioretti’s schilderijen is er een grote cromatische harmonie, het landschap wordt voorgesteld in een bevroren sfeer, waar bomen en rijen bijna in serie lijken te worden gereproduceerd, in een voorstelling van volumes in geometrische balans."}