Lucía Laurent - XL - Ritmo Neocubista

Lucía Lauren (LILI) is een Cubaanse kunstenaar met een voornamelijk autodidactische opleiding in de beeldende kunst, afgestudeerd in Communicatie Sociale aan de Universiteit van Havana.

Haar relatie met het beeld begon lang voordat ze zich professioneel aan schilderen wijdde. De fotografie vormde haar eerste creatieve terrein: daardoor ontwikkelde ze een bijzondere gevoeligheid voor compositie, visueel evenwicht, gebaar en de weergave van het menselijk figuur. Vervolgens dook ze jarenlang onder in de wereld van tatoeage, een bepalende fase om het belang te begrijpen dat lijnen, silhouetten, vereenvoudiging van vormen en grafische helderheid tegenwoordig in haar schilderijen hebben.

Uiteindelijk vond ze in de beeldende kunsten een veel ruimere uitdrukkingsruimte. Schilderen stelde haar in staat om die eerdere ervaringen te bundelen en om te vormen tot een intiem en herkenbaar universum, opgebouwd hoofdzakelijk door acryl op doek.

Het werk van Lucía Lauren draait vooral om de vrouw, de natuur, de bloemen en de dieren, met een terugkerende aanwezigheid van de kat als stille metgezel van haar protagonisten. Het zijn scenes die zelden proberen buitengewone gebeurtenissen te vertellen. Integendeel, de kunstenaar lijkt te interesseren in de kleine momenten van rust: een vrouw die haar kat vasthoudt, een figuur omgeven door bloemen, een glas wijn, een verbeelde tuin of simpelweg een moment van contemplatie.

Haar schilderkunst gaat uit van een duidelijke visuele synthese. Lucía laat een groot deel van de secundaire informatie weg om alleen datgene te bewaren wat zij als essentieel beschouwt. Kalm gezichten, grote kleurvlakken, gedefinieerde contouren en platte vormen creëren direct leesbare beelden, maar geladen met gevoel.

In haar taal vinden we echo’s van hedendaagse illustratie en naïeve schilderkunst, samen met decoratieve verwijzingen die dicht bij art déco en art nouveau liggen. Deze elementen verschijnen echter her-interpreteerd vanuit een eigen gevoeligheid, warmer, alledaags en vrouwelijk.

Een van de meest interessante aspecten van haar werk is het gebruik van kleur. Roze poederachtige tinten, aardkleuren, okers, mosterdkleur en roomkleurige tonen wisselen af met diepe zwarten, groen-blauwtinten, heldere roden en schone witte tinten. In sommige composities is het palet delicaat en bijna huiselijk; in andere werkt het cromatische contrast duidelijk grafisch.

De vrouw neemt het centrum in vrijwel heel haar picturale universum in beslag. Ze verschijnt niet als een heldhaftig of afstandelijk personage, maar als een kalme, elegante en introspectieve femininiteit. Het zijn figuren met serene blikken, rustige houdingen en terughoudende gebaren. Er is glamour, maar het is een intieme en stille glamour.

Katten spelen een bijzonder interessante rol. Ze fungeren niet als louter decoratieve elementen, maar als symbolen van gezelschap, onafhankelijkheid, tederheid en emotionele beschutting. In werken waar vrouw en dier elkaar omhelzen, verschmelten de curven van het menselijk lichaam en de vormen van de kat vrijwel, waardoor de compositie een voorstelling van genegenheid wordt.

Bloemen en begroeiing vervullen een vergelijkbare functie. Ze omringen de hoofdpersonen, verschijnen in hun jurken of integreren zich in de achtergronden tot soms de grens tussen figuur en natuur verdwijnt. Op die manier vormen vrouw, natuur en de dierenwereld uiteindelijk één en dezelfde gevoeligheid.

In werken zoals de figuur die de kat omhelst tegen een rode achtergrond reduced Lucía radicaal het palet om de afbeelding te bouwen door contrast tussen zwart, wit en rood. De strepen van de jurk worden niet langer slechts een patroon maar het belangrijkste compositieve middel: ze omringen beide personages en concentreren alle scène op de omhelzingsgebaar. Het resultaat straalt bescherming, intimiteit en stilte uit.

In andere stukken, zoals de vrouw die naast de kat en het glas wijn zit, ontwikkelt de kunstenaar een samenstelling die dichter bij hedendaags design ligt. Het terracotta van de jurk dialogueert met zachte rozen, beige en groenachtig blauw, wat een verfijnde afbeelding oplevert die niet kil is. De hoofdfiguur voert geen concrete handeling uit; ze bestaat gewoon in haar ruimte. precisely die afwezigheid van drama is een groot deel van de charme van het werk.

Zo ontwikkelt Lucía Lauren een ogenschijnlijk eenvoudige maar zorgvuldig opgebouwde schilderkunst. Haar taal is niet afhankelijk van opzichtig technisch virtuositeit, maar van het vermogen om een scène te reduceren tot haar essentiële emotie.

Haar universum is vrouwelijk, botanisch, huiselijk en affectief. Het bevat alledaagse schoonheid, de relatie met dieren, zorgzaamheid, contemplatie en de natuur als toevluchtsoord. Haar schilderijen hebben een bijzonder aantrekkelijke eigenschap: ze kunnen op het eerste gezicht decoratief lijken, maar achter die schoonheid schuilt een voortdurend streven naar harmonie, gevoeligheid en sereniteit.

In een hedendaags landschap waar veel beelden de aandacht proberen te trekken door overdaad, kiest Lucía Lauren voor de tegenovergestelde weg: vereenvoudiging. En juist in die eenvoud ligt een groot deel van de persoonlijkheid van haar werk.

Werk van de kunstenaar Lucía Laurent uitgevoerd in acryl op doek van hoge kwaliteit.
Afmeting 90 x 120 cm schilderij.
Originele editie.
De verzending zal plaatsvinden via United Parcel Service (UPS) naar Spanje en Europa, en via FedEx naar de rest van de wereld. Het werk wordt opgerold verzonden en zal beschermd zijn door meerdere lagen verpakkingsmateriaal, bubbeltjesfolie en geplaatst in een stevige buis. Eenmaal betaald, duurt het drie dagen om het in te pakken en aan de verzendmaatschappij af te leveren. Het werk zal binnen tien dagen bij de bestemming aankomen.
"Deze partij bevat visuals gemaakt met AI. Raadpleeg de originele foto's om de werkelijke staat van het werk te controleren."



Dit werk in acryl op doek maakt deel uit van de neocubistische stroming en de hedendaagse pop-art, en vormt een dynamisch visueel tapijt gekenmerkt door de verstrengeling van vrouwelijke gezichten in profiel en frontaal gezicht, penetrerende kattenachtige blikken en een subtiel bloemachtig bladerwerk. De compositie laat de traditionele diepte achterwege om het tweedimensionale te omarmen door middel van grove en donkere contouren die blokken pure en sterk verzadigde kleur afbakenen, en een palet van levendige chromatiek die kobaltblauw, magenta pink, terracotta, oranje en junglegroen combineert. Het visuele ritme wordt opgebouwd uit de geometrische fragmentering van vormen en de herhaling van bogen en blikken, waardoor een harmonische balans ontstaat tussen de menselijk figuur, fauna en natuur onder een matte, platte afwerking met een sterk grafisch karakter.