VOLTA - NO RESERVE "A Hundred Small Escapes"





Markeer als favoriet om een melding te krijgen wanneer de veiling begint.

Heeft een masterdiploma Film- en Beeldende Kunsten; ervaren curator, schrijver en onderzoeker.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 142120 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Het blauw ligt wijd uitgespaard, zonder aarzeling, en draagt het gewicht van het doek: bovenaan de bank van compacte wolken, onder de donkere plaat van de zee. Op het groene gras heeft zich een wolk neergelegd — dezelfde witte en lichtblauwe stof van de hemel, maar neergelaten op het gras als een lichaam, met zijn schaduw eronder. Omringend stijgen tientallen roze, gele, blauwe ballonnen op, geschilderd met volle en snellige penseelstreken, elk met zijn eigen knoopje: ze doorkruisen het gazon, de zee, de wolk, en negeren diepte en houden het oppervlak in beweging. Twee siergansjes lopen in het gras zonder op te kijken, en hun kleine aanwezigheid maakt de uitgestrektheid van de rest meetbaar. De solemniteit van het grote landschap blijft onaangetast, maar is omgedraaid: de hemel is op de aarde neergedaald, en al wat licht is, gaat weer omhoog, één voor één.
Getekend en gedateerd 2026 aan de onderkant rechts
Afmetingen van de afbeelding: 90 x 70 cm
Totale afmetingen van het doek: 100 x 80 cm
Het werk wordt verkocht zonder lijst; dit zal gerold worden en per kartonnen buis verzonden worden.
Het certificaat van echtheid wordt uitsluitend op verzoek afgegeven, digitaal.
Volta’s zoektocht beweegt zich in het spoor van een terugkeer — niet nostalgisch, maar actief. De grote traditie van de Europese schilderkunst is het uitgangspunt: de periode die elk werk oproept, telkens opnieuw. Maar de gebaar waarmee deze erfenis wordt doorkruist is onmiskenbaar hedendaags. De kleur illustreert niet, ademt. De penseelstreek beschrijft niet, trilt. Wat uit het verleden rest, is de diepe structuur — een zekere voorstelling van lichaam, ruimte, licht — terwijl het oppervlak volledig aanwezig is, volledig levend. Volta citeert niet, geeft terug: zijn composities lijken uit een gemeenschappelijke culturele herinnering tevoorschijn te komen, herlicht met andere ogen.
Het blauw ligt wijd uitgespaard, zonder aarzeling, en draagt het gewicht van het doek: bovenaan de bank van compacte wolken, onder de donkere plaat van de zee. Op het groene gras heeft zich een wolk neergelegd — dezelfde witte en lichtblauwe stof van de hemel, maar neergelaten op het gras als een lichaam, met zijn schaduw eronder. Omringend stijgen tientallen roze, gele, blauwe ballonnen op, geschilderd met volle en snellige penseelstreken, elk met zijn eigen knoopje: ze doorkruisen het gazon, de zee, de wolk, en negeren diepte en houden het oppervlak in beweging. Twee siergansjes lopen in het gras zonder op te kijken, en hun kleine aanwezigheid maakt de uitgestrektheid van de rest meetbaar. De solemniteit van het grote landschap blijft onaangetast, maar is omgedraaid: de hemel is op de aarde neergedaald, en al wat licht is, gaat weer omhoog, één voor één.
Getekend en gedateerd 2026 aan de onderkant rechts
Afmetingen van de afbeelding: 90 x 70 cm
Totale afmetingen van het doek: 100 x 80 cm
Het werk wordt verkocht zonder lijst; dit zal gerold worden en per kartonnen buis verzonden worden.
Het certificaat van echtheid wordt uitsluitend op verzoek afgegeven, digitaal.
Volta’s zoektocht beweegt zich in het spoor van een terugkeer — niet nostalgisch, maar actief. De grote traditie van de Europese schilderkunst is het uitgangspunt: de periode die elk werk oproept, telkens opnieuw. Maar de gebaar waarmee deze erfenis wordt doorkruist is onmiskenbaar hedendaags. De kleur illustreert niet, ademt. De penseelstreek beschrijft niet, trilt. Wat uit het verleden rest, is de diepe structuur — een zekere voorstelling van lichaam, ruimte, licht — terwijl het oppervlak volledig aanwezig is, volledig levend. Volta citeert niet, geeft terug: zijn composities lijken uit een gemeenschappelijke culturele herinnering tevoorschijn te komen, herlicht met andere ogen.
