Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)






Heeft een masterdiploma Film- en Beeldende Kunsten; ervaren curator, schrijver en onderzoeker.
€ 200 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 142317 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Italiaanse sculptuur van Alessandro Padovan, getiteld 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass), unieke editie in rood uitgevoerd in ferro en hout, 31 × 31 × 11 cm, uitgave 2026, met handtekening, in uitstekende staat, uit Italië, verkocht door Galleria, met plexiglazen vitrine.
Beschrijving van de verkoper
Het werk is geboren uit een ideaal dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, een kunstenaar van het Nouveau Réalisme die van rood, herhaling en materie centrale elementen van zijn poëtiek heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie oproept.
In dit werk wordt, echter, de traditie herinterpreteerd door middel van een kenmerkend element van mijn onderzoek: de vite.
Al plaats van de nagels die door Aubertin gebruikt worden, gebruik ik honderden viti, volgens een precieze geometrische structuur op het rode oppervlak. De vite, element dat normaal gesproken geassocieerd wordt met montage, constructie en mechanica, wordt hier omgevormd tot een autonoom artistiek element. Zijn herhaling genereert een driedimensionale oppervlakte waarin licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk veranderen.
Het rode enveloppeert de compositie als een oppervlak vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak oprijzen en een soort visuele vibratie creëren. Vanaf een frontale kijk lijkt de compositie ordelijk en minimalistisch; wanneer men haar zijwaarts bekijkt, komt haar ware driedimensionale en materiële aard naar voren.
Het werk wil geen simpele citatie van Aubertin zijn, maar een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, waarbij het spijker wordt vervangen door de schroef en een industrieel object verandert in een artistiek teken.
De schroef wordt zo een symbool van bouw en vernietiging tegelijk: wat normaal gesproken dient om te verenigen en vast te zetten, wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.
Het is precies in dit contrast tussen orde en spanning, bouw en vernietiging, tweedimensionaliteit en driedimensionaliteit dat de identiteit van het werk ontstaat.
Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd beroemd om zijn Screw Art-techniek.
Het werk wordt verfraaid met een plexiglazen vitrine.
De transparante vitrine isolet en beschermt, waardoor het werk een hedendaagse relikwie wordt.
De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de lijn van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en stedelijke kunst, en roepen qua visuele taal en culturele impact op het werk van grote namen als Andy Warhol, Jean-Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogueert het artistieke onderzoek met een imaginaire van luxe, iconische mode en wereldwijd design, oproepend symbolen santic en merken die universeel erkend zijn zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.
De werken zijn geen replicas of officiële samenwerkingen met genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, gemaakt met een persoonlijke stijl die een kritiek en een herlezing van consumentisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.
Deze benadering maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxe Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd op grote iconische merken, terwijl een sterke autonome artistieke identiteit behouden blijft.
Het werk is geboren uit een ideaal dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, een kunstenaar van het Nouveau Réalisme die van rood, herhaling en materie centrale elementen van zijn poëtiek heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie oproept.
In dit werk wordt, echter, de traditie herinterpreteerd door middel van een kenmerkend element van mijn onderzoek: de vite.
Al plaats van de nagels die door Aubertin gebruikt worden, gebruik ik honderden viti, volgens een precieze geometrische structuur op het rode oppervlak. De vite, element dat normaal gesproken geassocieerd wordt met montage, constructie en mechanica, wordt hier omgevormd tot een autonoom artistiek element. Zijn herhaling genereert een driedimensionale oppervlakte waarin licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk veranderen.
Het rode enveloppeert de compositie als een oppervlak vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak oprijzen en een soort visuele vibratie creëren. Vanaf een frontale kijk lijkt de compositie ordelijk en minimalistisch; wanneer men haar zijwaarts bekijkt, komt haar ware driedimensionale en materiële aard naar voren.
Het werk wil geen simpele citatie van Aubertin zijn, maar een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, waarbij het spijker wordt vervangen door de schroef en een industrieel object verandert in een artistiek teken.
De schroef wordt zo een symbool van bouw en vernietiging tegelijk: wat normaal gesproken dient om te verenigen en vast te zetten, wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.
Het is precies in dit contrast tussen orde en spanning, bouw en vernietiging, tweedimensionaliteit en driedimensionaliteit dat de identiteit van het werk ontstaat.
Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd beroemd om zijn Screw Art-techniek.
Het werk wordt verfraaid met een plexiglazen vitrine.
De transparante vitrine isolet en beschermt, waardoor het werk een hedendaagse relikwie wordt.
De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de lijn van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en stedelijke kunst, en roepen qua visuele taal en culturele impact op het werk van grote namen als Andy Warhol, Jean-Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogueert het artistieke onderzoek met een imaginaire van luxe, iconische mode en wereldwijd design, oproepend symbolen santic en merken die universeel erkend zijn zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.
De werken zijn geen replicas of officiële samenwerkingen met genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, gemaakt met een persoonlijke stijl die een kritiek en een herlezing van consumentisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.
Deze benadering maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxe Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd op grote iconische merken, terwijl een sterke autonome artistieke identiteit behouden blijft.
