Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)





Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 142216 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Alessandro Padovan’s unieke 2026 sculptuur 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass), in rode hout en ijzer, 31 x 31 x 11 cm, met handtekening en plexiglaskaart, in uitstekende staat en verkocht door Galleria.
Beschrijving van de verkoper
Het werk ontspringt uit een ideaal dialog met het onderzoek van Bernard Aubertin, een kunstenaar van het Nouveau Réalisme die rood, herhaling en materie tot centrale elementen van zijn poëtiek heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie kan oproepen.
In dit werk wordt de traditie echter herinterpreteerd via een kenmerkend element van mijn onderzoek: de wijnstok (vite).
In plaats van de nagels die Aubertin gebruikte, gebruik ik honderden schroeven, volgens een nauwkeurig geometrisch patroon op het rode oppervlak geplaatst. De schroef, element dat normaal geassocieerd wordt met assemblage, constructie en mechanica, wordt hier omgevormd tot een autonoom artistiek element. Zijn herhaling genereert een driedimensionaal oppervlak waarbij licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk veranderen.
Het rood omhult de compositie als een oppervlakte vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak omhoog komen en een soort visuele vibratie creëren. Bij een frontale kijk lijkt de compositie ordelijk en minimaal; wanneer je het opzij bekijkt, wordt zijn ware drievoudigheid en materiële aard duidelijk.
Het werk wil geen louter citatie van Aubertin zijn, maar een eigentijdse herinterpretatie van zijn taal, door het schroef te vervangen door de schroef en een industrieel object om te vormen tot een artistiek teken.
De schroef wordt zo een symbool van constructie en vernietiging tegelijk: wat normaal gesproken dient om te verbinden en vast te zetten, wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.
Juist in dit contrast tussen orde en spanning, bouw en vernietiging, tweedimensionaliteit en driedimensionaliteit ligt de identiteit van het werk.
Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, beroemd over de hele wereld om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is verfraaid met een plexiglas vitrine.
De doorzichtige vitrine isolateert en beschermt, waardoor het werk een hedendaags erfstuk wordt.
De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de lijn van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en stedelijke kunst, verwijzend naar de visuele taal en culturele impact naar grote namen zoals Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogeert het artistieke onderzoek met het beeld van luxe, iconische mode en wereldwijde design, oproepend symbolen van sans en merken die universeel herkend worden zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari Porsche Lamborghini.
De werken zijn geen replica’s of officiële samenwerkingen met genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, uitgevoerd met een persoonlijke stijl die een kritische reflectie en herinterpretatie van consumerisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.
Deze benadering maakt de werken bijzonder aantrekkelijk voor verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxueuze Pop Art, conceptuele street art en kunst beïnvloed door grote iconische merken, terwijl ze een sterke onafhankelijke artistieke identiteit behouden.
Het werk ontspringt uit een ideaal dialog met het onderzoek van Bernard Aubertin, een kunstenaar van het Nouveau Réalisme die rood, herhaling en materie tot centrale elementen van zijn poëtiek heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie kan oproepen.
In dit werk wordt de traditie echter herinterpreteerd via een kenmerkend element van mijn onderzoek: de wijnstok (vite).
In plaats van de nagels die Aubertin gebruikte, gebruik ik honderden schroeven, volgens een nauwkeurig geometrisch patroon op het rode oppervlak geplaatst. De schroef, element dat normaal geassocieerd wordt met assemblage, constructie en mechanica, wordt hier omgevormd tot een autonoom artistiek element. Zijn herhaling genereert een driedimensionaal oppervlak waarbij licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk veranderen.
Het rood omhult de compositie als een oppervlakte vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak omhoog komen en een soort visuele vibratie creëren. Bij een frontale kijk lijkt de compositie ordelijk en minimaal; wanneer je het opzij bekijkt, wordt zijn ware drievoudigheid en materiële aard duidelijk.
Het werk wil geen louter citatie van Aubertin zijn, maar een eigentijdse herinterpretatie van zijn taal, door het schroef te vervangen door de schroef en een industrieel object om te vormen tot een artistiek teken.
De schroef wordt zo een symbool van constructie en vernietiging tegelijk: wat normaal gesproken dient om te verbinden en vast te zetten, wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.
Juist in dit contrast tussen orde en spanning, bouw en vernietiging, tweedimensionaliteit en driedimensionaliteit ligt de identiteit van het werk.
Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, beroemd over de hele wereld om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is verfraaid met een plexiglas vitrine.
De doorzichtige vitrine isolateert en beschermt, waardoor het werk een hedendaags erfstuk wordt.
De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de lijn van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en stedelijke kunst, verwijzend naar de visuele taal en culturele impact naar grote namen zoals Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogeert het artistieke onderzoek met het beeld van luxe, iconische mode en wereldwijde design, oproepend symbolen van sans en merken die universeel herkend worden zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari Porsche Lamborghini.
De werken zijn geen replica’s of officiële samenwerkingen met genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, uitgevoerd met een persoonlijke stijl die een kritische reflectie en herinterpretatie van consumerisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.
Deze benadering maakt de werken bijzonder aantrekkelijk voor verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxueuze Pop Art, conceptuele street art en kunst beïnvloed door grote iconische merken, terwijl ze een sterke onafhankelijke artistieke identiteit behouden.

