Lucía Laurent - XL - Otoño y Elegancia

Lucía Lauren (LILI) is een Cubaanse kunstenaar, voornamelijk autodidact in de plastic arts, afgestudeerd in Communicatie Social aan de Universiteit van Havana.

Haar relatie met beelden begon lang voordat ze zich professioneel met schilderijen bezighield. Fotografie vormde haar eerste creatieve terrein: daardoor ontwikkelde ze een bijzondere gevoeligheid voor compositie, visueel evenwicht, gebaar en de voorstelling van de menselijke figuur. Later maakte ze jarenlang een verkenning in de wereld van tatoeage, een bepalende fase om het belang van lijn, silhouet, vereenvoudiging van vormen en grafische helderheid in haar huidige schilderkunst te begrijpen.

Uiteindelijk vond ze in de plastische kunsten een veel ruimtelijker uitdrukkingsveld. De schilderkunst stelde haar in staat om die eerdere ervaringen bijeen te brengen en om te vormen tot een intieme en herkenbare universum, hoofdzakelijk opgebouwd met acryl op doek.

Het werk van Lucía Lauren draait vooral om de vrouw, de natuur, bloemen en dieren, met een terugkerende aanwezigheid van de kat als stilbezorger van haar protagonisten. Het zijn scènes die zelden tot doel hebben om buitengewone gebeurtenissen te vertellen. Integendeel, de kunstenares lijkt vooral geïnteresseerd in kleine momenten van kalmte: een vrouw die haar kat vasthoudt, een figuur omgeven door bloemen, een glas wijn, een denkbeeldige tuin of gewoon een moment van contemplatie.

Haar schilderij gaat uit van een duidelijke visuele synthese. Lucía laat veel van de secundaire informatie weg om alleen dat te behouden wat zij als essentieel beschouwt. Kalm gezichten, grote oppervlakken kleur, afgelijnde contouren en platte vormen vormen direct leesbare beelden, maar geladen met gevoeligheid.

In haar taal vinden we echo’s van hedendaagse illustratie en naïeve schilderkunst, samen met decoratieve verwijzingen die dichtbij art déco en art nouveau liggen. Deze elementen verschijnen echter herinterpretieerd vanuit een eigen gevoeligheid, warmer, alledaagser en vrouwelijk.

Een van de meest interessante aspecten van haar werk is het gebruik van kleur. Stoffige roze, okerkleuren, oker, mosterd en roomtinten gaan samen met diepe zwarttinten, blauwgroene tinten, intense rood en heldere witte vlakken. In sommige composities is het palet fijn en bijna huiselijk; in andere gevallen krijgt chromatische contrast een duidelijk grafische intensiteit.

De vrouw neemt het centrum in bijna al haar schilderkunstige universum in beslag. Ze verschijnt niet als een heldhaftig of afstandelijk personage, maar vanuit een rustige, elegante en introspectieve vrouwelijkheid. Het zijn figuren met serene blikken, kalme houdingen en ingetogen gebaren. Glamour is aanwezig, maar het is een intieme en stille glamour.

De katten spelen een bijzonder interessante rol. Meer dan eenvoudige decoratieve elementen fungeren ze als symbolen van gezelschap, onafhankelijkheid, tederheid en emotionele onderdak. In werken waarin vrouw en dier elkaar omhelzen, versmelten de krommingen van het menselijk lichaam en de vormen van de kat vrijwel, waardoor de compositie een uitdrukking van affectie wordt.

Bloemen en begroeiing vervullen een vergelijkbare functie. Ze omringen de protagonisten, verschijnen op hun jurken of integreren in de achtergronden tot soms de grens tussen figuur en natuur verdwijnt. Op die manier vormen vrouw, natuur en wereld van dieren uiteindelijk één en dezelfde gevoeligheid.

In werken zoals de figuur die de kat omhelst op een rode achtergrond, vermindert Lucía het palet radicaal om het beeld te construeren door het contrast tussen zwart, wit en rood. De strepen van de jurk worden niet langer louter een patroon, maar het belangrijkste compositieve middel: ze omringen beide personages en concentreren de hele scène op de omhelzingsgebaar. Het resultaat uitdrukking geeft bescherming, intimiteit en stilte.

In andere stukken, zoals de vrouw zittend naast de kat en het glas wijn, ontwikkelt de kunstenaar een compositie die dichter bij hedendaags ontwerp ligt. Het terracotta van de jurk dialogeert met zachte roze tinten, beige en blauwgroen, waardoor een verfijnd beeld ontstaat dat niet kil aanvoelt. De protagoniste verricht geen concrete handeling; ze bestaat gewoon binnen haar ruimte. Juist die afwezigheid van drama vormt een groot deel van de charme van het werk.

Zo ontwikkelt Lucía Lauren een ogenschijnlijk eenvoudige schilderkunst die zorgvuldig is opgebouwd. Haar taal is niet afhankelijk van ostentatief technisch virtuositeit, maar van het vermogen om een scène terug te brengen tot de kernemoje die zij raakt.

Haar universum is vrouwelijk, botanisch, huiselijk en affectief. Het bevat alledaagse schoonheid, de relatie met dieren, zorgzaamheid, contemplatie en de natuur als toevlucht. Haar schilderijen bezitten een bijzondere aantrekkingskracht: ze kunnen op het eerste gezicht decoratief lijken, maar achter die schoonheid schuilt een voortdurend streven naar harmonie, gevoeligheid en sereniteit.

In een hedendaags landschap waar veel beelden proberen op te vallen door overdaad, kiest Lucía Lauren voor de tegenovergestelde weg: ze vereenvoudigt. En juist in die eenvoud schuilt een groot deel van de persoonlijkheid van haar werk.

Werk van kunstenaar Lucía Laurent uitgevoerd in acryl op doek van professionele hoge kwaliteit.
Afmetingen 90 x 120 cm schilderij.
Originele editie.
Verzending zal plaatsvinden via United Parcel Service (UPS) voor Spanje en Europa, en via Fedex voor de rest van de wereld.
Het werk zal opgerold verzonden worden en beschermd zijn met meerdere lagen verpakking, noppenfolie en geplaatst in een stevige buis.
Zodra het kunstwerk is betaald, zijn drie dagen nodig voor het inpakken en leveren aan het verzendbedrijf.
Het werk zal na tien dagen bij de bestemming arriveren, afhankelijk van het land van bestemming.
Deze lot bevat visuals gemaakt met AI. Raadpleeg de originele foto's om de werkelijke staat van het werk te controleren.


Dit werk in acryl op doek begeeft zich in een figuratief en pop-hedendaags taal met accenten van Art Déco, met een gestileerd koperkleurig haar op een vrouw die een rokende sigaret vasthoudt terwijl ze een imposante hond met een witte borst aait. De compositie kenmerkt zich door vlakke vormen en een nette lijn, die oppervlakken van diepe kleur afbakenen waar de elektrische blauw, roze, groen tinten en de warmte van de mosterdgele achtergrond belicht zijn, versierd met rode bladeren in een herfstige sfeer. Het serene gezicht van de hoofdfiguur en de indringende blik van de katachtigen vormen een intrigerend visueel tegenwicht, terwijl de opstijgende rook een organische ritme geeft dat de geometrie van de scène doorbreekt, resulterend in een sophisticated, melancholisch portret met een sterk grafisch effect.