Matteo Ciffo (1987) - Frammenti - Nefertiti

- Contemporaire beeldhouwkunst van Matteo Ciffo. Titel Fragments-Nefertiti
- Jaar 2026. Uitgave n. 3/8 - Ondertekend en geauthenticeerd door de kunstenaar, met echtheidscertificaat
- Materiaal: Koudgieting van marmer- en steenpoeders
- Conditie: uitstekende staat



Collectie FRAMMENTI

De vergelijking met de klassieke sculptuur vormt een centraal element van deze collectie. Die vormen, historisch verbonden met het idee van volmaaktheid, eeuwigheid en collectief geheugen, worden opgepakt als vertrekpunt en onderworpen aan een proces van fragmentatie en herdefiniëring.
De vorm wordt niet langer begrepen als een stabiele eenheid, maar als een tijdelijke toestand. Deze wordt onderbroken, ontmanteld en opnieuw samengebracht, waardoor de eigen onstabiele aard naar voren komt. Het volume opent zich, splitst zich op in blokken en fragmenten, en genereert een nieuw structuur waarin tijd niet langer verborgen is, maar een zichtbaar element wordt.
Deze spanning vernietigt het idee van volmaaktheid als absoluta toestand. Wat eeuwig lijkt, onthult zijn kwetsbaarheid. De klassieke vorm overleeft, maar getransformeerd: niet langer symbool van onsterfelijkheid, maar aanwezigheid doordrenkt met tijd, blootgesteld aan verandering en teruggebracht naar een nieuwe dimensie.












MATTEO CIFFO

Geboren in Biella in 1987, van 2007 af richt ik me op onderzoek gericht op materie, haar transformatie en het geheugen dat ze bewaart. Mijn werk ontstaat uit een direct contact met edele en complexe materialen zoals marmer- en steenpoeders, natuurlijke pigmenten, Armeense aarde, oxiden en metalen. Ik beschouw ze niet als simpele expressive instrumenten, maar als levende aanwezigheid, dragers van tijd, geschiedenis en de mogelijkheid van hergeboorte.

Door een proces dat ik beschouw als meer ritueel dan sculpturaal: een herleving van de steen geleid door mijn hand. De praktijk ontstaat uit observatie en de wens om leven terug te geven aan wat gebroken, verlaten of vergeten is. Fragmenten en afgedankte resten, vaak afkomstig van het werk van andere beeldhouwers, worden ruwe materie voor mijn werken.
Het gaat om materialen die al een eigen verhaal dragen. Ik ontleed ze en herbouw ze, waardoor vormen ontstaan die niet langer tot hun vorige toestand behoren, maar tot een nieuwe toestand. Elk werk ontstaat uit een fragiele balans tussen verlies en hergeboorte, tussen geheugen en mogelijkheden, waardoor het moment zichtbaar wordt waarop de materie ophoudt te zijn wat het was en iets anders wordt.

Het pad neemt de vorm aan van een transformatie die de traditionele sculptuur overstijgt, en nadert een bijna alchemische dimensie. Ik gebruik materie die al een bestaan heeft gehad, ik ontleed en herschik ze om nieuwe vormen en identiteiten te genereren. Elke creatie ontspringt uit een spanning tussen vernietiging en regeneratie, tussen verlies en geheugen, waardoor een voortdurende toestand van verandering zichtbaar wordt.
De zoektocht confronteert zich met materialen die een diepe tegenstelling belichamen: schijnbaar eeuwig en onverwoestbaar, maar tegelijk gevoelig en kwetsbaar. Wat onvergankelijk lijkt, onthult een onstabiele aard, in staat om te reageren, te oxideren en door de tijd te transformeren. Deze toestand maakt van materie een actieve partenaire in het werk, betrokken in een voortdurende dialoog met tijd en omgeving.
Perfectie laat plaats aan kwetsbaarheid, en eeuwigheid manifesteert zich als een levendige en menselijke ervaring. Materie is niet ondergeschikt, maar wordt mede-auteur, met op het oppervlak de sporen van de handeling, het proces en de eigen evolutie bewaard.

Autodidact heb ik mijn traject opgebouwd door experimentatie, observatie en luisteren. De benadering streeft niet naar beheersing, maar naar het begeleiden van het materiaal in zijn transformatie. De resulterende vormen weerspiegelen hoe geheugen functioneert: structuren waarin fragmenten, sporen en afwezigheden samenleven en regenereren.
Deze praktijk verkent materie als levend archief. De beelden ontstaan als aanwezigheid, zwevend tussen ruïne en hergeboorte, tussen permanentie en transformatie, en geven de materie opnieuw een diepgaande, menselijke en hedendaagse dimensie.