Josep Maria Padrosa (1945) - Otoño

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk behorend tot Padrosa, dat een rustige herfstlandschap langs een rivier of meer voorstelt, omringd door roodachtige bomen en gouden bladeren die zachtjes weerspiegelen in het water. De schilderkunst valt op door uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die worden overgebracht.

· Afmetingen met lijst: 75x91x7 cm.
· Afmetingen zonder lijst: 65x81 cm.
· Olieverf op doek, met handtekening van de kunstenaar onderaan rechts.
· Het werk verkeert in een goede conserveringsstaat.
· Het werk wordt verkocht met prachtige lijst (inbegrepen bij de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke noot: de opgenomen foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot. Digitale weergave in mockup is indicatief; er kunnen verschillen bestaan ten opzichte van het echte artikel in kleur, schaal en details.

Het schilderij zal professioneel worden ingepakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), gebruikmakend van materialen van hoge kwaliteit om optimale bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het eigen transport.
De verzending zal plaatsvinden via Correos, GLS of NACEX met tracking. Internationale verzendingen mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij presenteert een serene herfstlandschap met een rivier of kleine vijver, omgeven door bomen. De scène straalt een intense rust, stilte en bezinning uit, alsof de natuur even stil staat. De overvloed aan tinten oker, roodachtig, goud en groen schept een warme atmosfeer rondom de compositie, terwijl het water de omgeving zacht reflecteert en diepte aan het landschap toevoegt.

Aan de rechterkant rijzen meerdere hoge, robuuste stammen op. De dichtstbijzijnde boom heeft een brede, donkere stam die lichtjes schuin omhoog helt en tussen de bovenste takken verdwijnt. Naast hem brengen lichtere stammen geleidelijk geelachtige en groenachtige tonen die lijken te corresponderen met het licht dat door de vegetatie sijpelt.

De takken strekken zich vanaf de rechterkant naar het midden en de linker bovenhoek uit, waardoor een soort natuurlijke boog boven het water ontstaat. Hun lange, delicate lijnen ordenen visueel de compositie en leiden de blik naar de verte. De bladeren, weergegeven in een uitgebreide variëteit van rood, oranje, koper en bruin, kondigen duidelijk de komst van de herfst aan.

Sommige takken dalen af tot dicht bij het wateroppervlak, wat een gevoel van nabijheid en beweging geeft. De kleine roodachtige blaadjes lijken op te zweven voor het landschap en vormen een lichte voorgrond die contrasteert met de soliditeit van de grote stammen. Deze disposities geeft de indruk dat de toeschouwer de scène bekijkt vanuit onder de kroon van een boom.

De oever aan de rechterkant is bedekt met een dichte tapijt van gevallen bladeren. De gouden, okergele en bruinachtige tonen veranderen de ondergrond in een warme en heldere oppervlakte die geleidelijk naar het water afdaalt. Tussen de bladeren steken wortels, stenen en kleine stukken begroeiing uit, die het terrein verrijken en zijn natuurlijke uitstraling versterken.

Verschillende rotsen in tinten purper, grijs en roodachtig markeren de ontmoeting tussen kust en water. Hun geordende plaatsing creëert een zachte overgang naar de rivier en leidt de blik naar het midden van de scène. Deze stenen introduceren stevige vormen in contrast met de vloeibaarheid van het water en de lichtheid van de bladeren.

Het water bezet een groot deel van de onderste linkerhelft en lijkt kalm, bijna stilstaan. Het oppervlak weerspiegelt de stammen, de kroons en de helderheid van de lucht, hoewel de vormen zachtjes vervaagd zijn. De verweerde groentinten, grijs, beige en bruin mengen zich in het reflectie, wat diepte en een subtiele continuïteit tussen het echte landschap en zijn beeld op het water oplevert.

Aan de tegenoverliggende oever strekt zich een smalle strook land uit die door zonlicht wordt verlicht, vergezeld door slanke bomen en lage begroeiing. Dit gebied markeert de grens van het water en leidt de blik naar de achtergrond. De gele en gouden tinten van de oever contrasteren met de grijsgroene van de verre bomen, wat wijst op een zacht en getemperd licht.

Verder daarachter is een kleine heuvel te onderscheiden en talrijke bosmassa’s die geleidelijk in de verte vervagen. Hun kleuren zijn rustiger en blauwer, wat een gevoel van atmosferische diepte oproept. De achtergrond lijkt bedekt te zijn met een lichte nevel die de contouren verzacht en het kalme, contemplatieve karakter van het landschap versterkt.

De lucht is nauwelijks waarneembaar tussen de takken en kronen, maar zijn helderheid verlicht de hele omgeving. Het licht lijkt te corresponderen met een bewolkte dag of een vroeg uur wanneer de zon nog geen duidelijke schaduwen werpt. Deze uniforme verlichting laat de rijkdom van de herfstkleuren zien zonder de sereniteit van de scène aan te tasten.

Het ontbreken van menselijke figuren maakt de plek een natuurlijke toevlucht buiten het lawaai en de dagelijkse bedrijvigheid. Alles lijkt in rust te blijven: de takken, het water en de gevallen bladeren. Toch herinneren de kleurveranderingen eraan dat het landschap in volle transformatie verkeert en de herfst langzaam over het bos voortschrijdt.

Over het geheel biedt het werk een harmonieuze en poëtische visie van een herfstlandschap langs het water, waar grote bomen, roodachtige takken, gouden bladeren en reflecties een scène van sereniteit vormen. De compositie nodigt uit tot stilstand en contemplatie van de schoonheid van een stille natuur, getroffen door de tijd en de seizoenen die veranderen. Het resultaat is een intieme, meeslepende en diep ontroerende landschapservaring.