Lucía Laurent - XL - Mona Lisa del café

Lucía Lauren (LILI) is een Cubaanse artieste met een voornamelijk autodidactische opleiding op het gebied van plastische kunsten, afgestudeerd in Communicatie Social aan de Universiteit van Havana.

Haar relatie met het beeld begon lange tijd voordat ze professioneel met schilderen begon. De fotografie vormde haar eerste creatieve territorium: daardoor ontwikkelde ze een bijzondere gevoeligheid voor compositie, visueel evenwicht, gebaar en de representatie van de menselijke figuur. Later dompelde ze zich gedurende meerdere jaren onder in de wereld van tatoeëren, een beslissende fase om het belang te begrijpen dat de lijn, de siluet, de vereenvoudiging van vormen en de grafische helderheid in haar huidige schilderkunst verkrijgen.

Uiteindelijk vond ze in de plastische kunsten een veel ruimer expressiegebied. Schilderkunst stelde haar in staat om die eerdere ervaringen te bundelen en om te zetten in een intieme en herkenbare universum, voornamelijk opgebouwd met acryl op doek.

Het werk van Lucía Lauren draait vooral om de vrouw, de natuur, de bloemen en de dieren, met voortdurend de aanwezigheid van de kat als stille metgezel van haar protagonists. Het zijn scènes die zelden proberen buitengewone gebeurtenissen te vertellen. Integendeel, de kunstenares lijkt te interesseren in kleine momenten van kalmte: een vrouw die haar kat vasthoudt, een figuur omgeven door bloemen, een wijnglas, een geïmagineerde tuin of gewoon een moment van contemplatie.

Haar schilderkunst gaat uit van een duidelijke visuele synthese. Lucía elimineert een groot deel van de secundaire informatie om slechts datgene te bewaren wat zij als essentieel beschouwt. Kalm gezichten, grote kleurvlakken, duidelijke contouren en vlakke vormen bouwen beelden die onmiddellijk leesbaar zijn, maar wel geladen met gevoel.

In haar taal vinden we echo’s van hedendaagse illustratie en naïeve schilderkunst, samen met decoratieve referenties die dicht bij art déco en art nouveau staan. Toch verschijnen deze elementen geïnterpreteerd vanuit een eigen sensibilité, warmer, alledaags en vrouwelijk.

Een van de meest interessante aspecten van haar werk is het gebruik van kleur. Rozesachtig poeder, aardetinten, oker, mosterd en crèmerozes worden verenigd met diepe zwarttinten, bluigrüne groenen, intense roodtinten en zeer heldere witten. In sommige composities is het palet delicaat en bijna huiselijk; in andere gevallen krijgt het cromatische contrast een duidelijk grafische intensiteit.

De vrouw neemt het centrum in bijna al haar schilderuniversum in beslag. Ze verschijnt niet als een heldhaftig of afstandelijk personage, maar vanuit een kalme, elegante en introspectieve vrouwelijkheid. Het zijn figura met rustige blikken, kalme houdingen en ingetogen gebaren. Glamour bestaat wel, maar het is een intieme en stille glamour.

De katten spelen een bijzonder interessante rol. Meer dan simpele decoratieve elementen fungeren ze als symbolen van gezelschap, onafhankelijkheid, tederheid en emotionele onderdak. In werken waar vrouw en dier elkaar omarmen, smelten de vormen van het menselijk lichaam en die van de kat praktisch samen, waardoor de compositie een uitbeelding van genegenheid wordt.

Bloemen en vegetatie vervullen een vergelijkbare functie. Ze omringen de protagonista, verschijnen op haar jurken of integreren zich in de achtergronden tot soms de grens tussen figuur en natuur verdwijnt. Op deze manier vormen vrouw, natuur en de dierenwereld uiteindelijk één en dezelfde gevoeligheid.

In werken zoals de figuur die de kat omhelst op een rode achtergrond reduceert Lucía het palet radicaal om de afbeelding op te bouwen door contrast tussen zwart, wit en rood. De strepen van de jurk worden niet langer slechts een patroon, maar worden het belangrijkste compositorische middel: ze omringen beide karakters en concentreren de hele scène in de omhelzing. Het resultaat straalt bescherming, intimiteit en stilte uit.

In andere stukken, zoals de vrouw zittend naast de kat en het wijnglas, ontwikkelt de kunstenares een compositie die meer neigt naar hedendaags ontwerp. De terracotta van de jurk aye volgesprek met zachte roze tinten, beige en blauwgroen, wat een geavanceerde maar niet koude afbeelding oplevert. De protagonist onderneemt geen specifieke handeling; ze bestaat eenvoudigweg binnen haar ruimte. Juist die afwezigheid van drama vormt een groot deel van de charme van het werk.

Zo ontwikkelt Lucía Lauren een ogenschijnlijk eenvoudige maar zorgvuldig opgebouwde schilderkunst. Haar taal hangt niet af van ostentatief technische virtuositeit, maar van het vermogen om een scène terug te brengen tot de emotie die zij essentieel vindt.

Haar universum is vrouwelijk, botanisch, huiselijk en affectief. Het bevat dagelijkse schoonheid, de relatie met dieren, zorg, contemplatie en de natuur als toevluchtsoord. Haar schilderijen bezitten een bijzonder aantrekkelijke kwaliteit: ze kunnen op het eerste gezicht decoratief lijken, maar achter die schoonheid schuilt een voortdurend streven naar harmonie, gevoeligheid en sereniteit.

In een hedendaags landschap waar veel beelden proberen op te vallen door overdaad, kiest Lucía Lauren juist voor de andere weg: vereenvoudiging. En precies in die eenvoud schuilt een groot deel van de persoonlijkheid van haar werk.

Werk van de kunstenaar Lucía Laurent uitgevoerd in acryl op hoogwaardig professioneel doek-formaat.
Dimensie 90 x 120 cm.
Originale editie.
De verzending zal plaatsvinden via United Parcel Service (UPS) voor Spanje en Europa, en via FedEx voor de rest van de wereld.
Het werk wordt opgerold verzonden en beschermd door meerdere lagen verpakking, noppensnacks en geplaatst in een stevige buis.
Na betaling van het werk zijn er drie dagen nodig voor het inpakken en verzending naar het verzendbedrijf.
Het stuk zal u binnen tien dagen bereiken, afhankelijk van het land van bestemming.
"Deze lot bevat visualisaties gemaakt met AI. Raadpleeg de originele foto's om de echte staat van het werk te controleren."



Deze acrylverf op doek is een portretschilderij in Art Déco-stijl en hedendaagse illustratie die de iconiciteit van de Mona Lisa van Leonardo da Vinci oproept via een gestileerde en moderne herinterpretatie. De vrouwelijke figuur, gekenmerkt door een lange nek, serene lijnen en een verfijnde houding, houdt een dampende kop vast terwijl ze een zwarte kat met een indringende blik in haar schoot omhelst. De compositie wordt gekenmerkt door het gebruik van gouden en gedefinieerde contouren die grote kleurvakken afbakenen in een palet dat wordt gedomineerd door koraal- en zalmtonen, diepe zwarte tinten en donkergroen. Op de achtergrond zorgen radiërende geometrische vormen en gestileerde botanische elementen voor dynamiek en structuur, waardoor een buitengewoon elegante, verfijnde en visueel sterke esthetiek ontstaat.