Lluís Domingo Abelló (1917-1993) - Mar abierto

Pictura Galeria presenteert dit magnifieke kunstwerk van Domingo Abelló, dat een rotsachtige en eenzame kust afbeeldt, omgeven door bomen en open naar een beweeglijke zee onder een breed bewolkte hemel. Het schilderij valt op door zijn uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

· Lijstafmetingen: 70x80x5 cm.
· Afmetingen van het werk: 46x55 cm.
· Olieverf op paneel, met de hand gesigneerd door de kunstenaar in de linkerhoek van het werk, Domingo Abelló.
· Het werk verkeert in goede staat van onderhoud.
· Het werk wordt verkocht met fraaie lijst (inbegrepen in de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke notitie: de opgenomen foto’s maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot. Digitale voorstelling in mockup ter indicatie; er kunnen verschillen bestaan ten opzichte van het echte artikel in kleur, schaal en details.

Het werk zal professioneel worden verpakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met hoogwaardige materialen om de bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending vindt plaats via Correos of GLS met tracking. Internationaal verzenden is mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een uitgestrekt zee-landschap waarin water, rotsen, begroeiing en lucht samenkomen tot een scène vol frisheid en beweging. De compositie opent zich vanaf een rotsachtige kust in het voorgrond en leidt de blik naar een verre horizon, waar een bergachtige formatie boven de zee oprijst. De afwezigheid van menselijke figuren laat alle aandacht vallen op de kracht van de natuurlijke omgeving en op de relatie tussen land en water.

De zee neemt het grootste deel van de compositie in beslag en strekt zich uit van het middengedeelte tot het voorplan. Het oppervlak bestaat uit een rijke variëteit aan blauwen, groenen, turquoise, wit en grijs. Deze tinten stapelen en verweven zich, waardoor het water lijkt voortdurend in beweging. Kleine golvingen lopen door de hele scène en geven de aanwezigheid van een zachte wind die het oppervlak koestert.

In de gebieden dichterbij de oever krijgt het water lichtere, bijna transparante tinten. Blauwiggroene en witte tonen suggereren schuim dat ontstaat wanneer het tegen de rotsen slaat. De stromingen lijken naar de kust te bewegen, zich tussen de stenen te splitsen en weer terug te keren naar zee. Deze beweging genereert een geluidservaring, alsof het zachte gemompel van de golven te horen is.

Het voorplan wordt gedomineerd door een reeks grote onregelmatige rotsblokken. Sommige liggen gedeeltelijk onder water, terwijl andere uit de oppervlakte oprijzen. Hun kleuren variëren van grijs, groen, bruin, wit en kleine roodgekleurde accenten. Deze chromatische diversiteit geeft ze een natuurlijke uitstraling en laat de vochtigheid, licht en begroeiing variëren.

De rotsen vormen een gebroken barrière die de kijker van de open zee scheidt. Tussen hen komen echter kleine ingangen en kanalen voor waar water doorheen stroomt, wat een visuele verbinding tussen de kust en de uitgestrekte zee legt. Deze nauwe ruimtes voegen diepte toe en leiden de blik van onder naar het midden van de compositie.

In de rechterbenedenhoek ontstaat een kleine zone met donkerder en samengeperst water. Daar concentreren zich diepe blauwen, groenen en witte reflecties die de beweging van een stroming tussen de stenen suggereren. Deze hoek introduceert een juist dynamisch detail en helpt de aanwezigheid van de linkerkant, de kust, in balans te brengen.

De kust klimt aan de linkerkant omhoog via een helling bedekt met rotsen, aarde en begroeiing. De lichte tinten van het terrein contrasteren met de blues van de zee, terwijl groene en gele zones vitaliteit toevoegen. De oever lijkt grillig en wild, zonder duidelijke constructies of paden, wat de indruk versterkt van een ongerepte natuurlijke hoeken.

Op de linker verhoging verschijnen meerdere bomen met kleine koppen en onregelmatige vormen. Hun donkere stammen buigen lichtelijk en hun bladeren combineren groen, geel en oker. De positie van de takken en de ongelijke bladverdeling suggereren dat ze worden blootgesteld aan de zeebries. Deze bomen geven verticaliteit en worden een van de belangrijkste oriëntatiepunten van het landschap.

De kruin van de hoogste boom steekt uit tegen de hemel en lijkt zich naar het water toe te buigen. Zijn silhouet brengt een levende aanwezigheid in de rotsachtige kust en biedt een ruwe schaalindex van de omgeving. Bij het observeren daarvan kan de kijker zich de uitgestrektheid van de zee en de afstand tussen de kust en de bergen in de verte voorstellen.

Naast de bomen groeien struiken en kleinere planten die gedeeltelijk over de rotsen heen groeien. De intense groenen verweven zich met heldere geeltonen en kleine donkere plekken, wat een robuuste begroeiing oplevert die aangepast is aan de nabijheid van de zee. Hun aanwezigheid verzacht de mineralenhardheid van de kust en voegt variëteit toe aan het voorplan.

In het midden van de compositie lijkt de horizonlijn licht verhoogd en scheidt de zee van de lucht. Deze scheiding is niet volledig rigide, want de blauwen en grijzen van beide ruimten komen dichterbij en mengen zich. De horizon geeft een gevoel van afstand en ruimtelijkheid, en nodigt uit om alles te bedenken wat voorbij het zicht ligt.

Aan de rechterkant torent een eiland, schiereiland of bergachtige formatie op die de horizontale continuïteit van de zee onderbreekt. Het onregelmatige profiel bestaat uit donkere verheffingen die geleidelijk naar het water aflopen. De groenen, bruinen, rozerode en zwarte tinten verzamelen zich op de hellingen, wat gebieden van begroeiing, steen en blootgelegde aarde suggereert.

Sommige delen van deze formatie ontvangen meer licht en vertonen levendigere kleuren, terwijl de hogere delen donkerder blijken. Deze combinatie creëert een gevoel van volume en maakt verschillende hoogtes goed herkenbaar. De afstandige kust lijkt beschermd en mysterieus, als een gebied dat nog verkend moet worden.

De kleine roodgekleurde vlekjes op de bergen voegen een warme contrast toe tegen de overheersende blauwen en groenen. Ze kunnen corresponderen met verlichte rotsen, ontgleden land of begroeiing in herfstkleuren. Hoewel ze aan de verte liggen, trekken deze details de aandacht en verrijken de cromatische diepte van het landschap.

De hemel beslaat een breed bovenstuk en is bedekt met heldere en verspreide wolken. De witte, bleke blauwen en grijstinten vormen een lichte, maar variërende atmosfeer. Sommige wolken lijken dik, terwijl andere uit elkaar vallen in kleine vlekken die stukken azuurblauw laten zien. Deze afwisseling suggereert een wispelturige dag langs zee.

De vormen van de hemel lijken te reageren op de beweging van het water. De wolken strekken zich uit in verschillende richtingen en dragen dezelfde sensatie van verplaatsing als de golven. Op die manier slaat het schilderij een dialoog tussen het bovenste en onderste deel: de wind beweegt de wolken, doet de bomen ruisen en trekt over het wateroppervlak.

Het licht verdeelt zich ongelijk over de hele scène. Het schijnt vooral op de wolken, de schuimzones, sommige rotsen en bepaalde delen van het terrein. Andere gebieden, zoals de verre berg en het dieper water, blijven donker. Deze afwisseling geeft volume en creëert een frisse en dynamische sfeer.

De combinatie van elementen geeft een gevoel van vrijheid. De open zee, de brede hemel en de verre horizon laten de blik zonder obstakels uitstrekkend. Tegelijkertijd geeft de aanwezigheid van de rotsen en bomen op het voorplan nabijheid en laat de toeschouwer op de rand van de kust zich voorstellen terwijl hij naar de beweging van het water kijkt.

De scène heeft ook een licht solitair karakter, hoewel niet somber. Het ontbreken van schepen, mensen of gebouwen maakt dit hoekje tot een afgelegen plek waar alleen de krachten van de natuur waarneembaar zijn. Die eenzaamheid straalt rust uit en laat de kijker de sensatie van het geluid van de golven, de wind tussen de bladeren en de zoute geur van de lucht voorstellen.

Het landschap lijkt een concreet moment van atmosferische verandering te vangen. De hemel is niet volledig vrij, maar kondigt evenmin een echte storm aan. De zee beweegt met energie maar wordt niet dreigend, terwijl de begroeiing aan de wind blootstaat. Het wijst op een levendige, frisse en heldere dag aan de kust.

Kortom, het werk toont een rotsachtige kust die uitmondt in de zee, met door de wind gehijste bomen, blauwgroene wateren in beweging en een bergachtige formatie die op de achtergrond oprijst onder een bewolkte hemel. De scène straalt vrijheid, frisheid en kalmte uit, terwijl tegelijkertijd de onafgebroken energie van het mariene landschap zichtbaar is. Het schilderij nodigt uit om jezelf aan de kust voor te stellen, terwijl je naar de golven luistert en de uitgestrektheid van de horizon aanschouwt.