Joan Vila Arimany (1944) - Mercado de flores

Pictura Galeria presenteert dit magnifieke kunstwerk behorend tot Vila Arimany, dat een rustige historische plein voorstelt, verankerd door een eeuwenoude boom en omgeven door bloemen, bankjes en oude gebouwen. De schilderkunst valt op door zijn uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die wordt uitgedrukt.

· Afmetingen lijst: 73x113x5 cm.
· Afmetingen het werk: 73x92 cm.
· Olie op doek, met de hand gesigneerd door de kunstenaar in de rechterbovenhoek, Vila Arimany.
· Het werk verkeert in een goede staat van conservering.
· Het werk wordt verkocht met een mooie lijst (inbegrepen in de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke notitie: de meegestuurde foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.

Het werk zal professioneel worden ingepakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om de bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending vindt plaats via Correos of GLS met traceerfunctie. Internationale verzending mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een rustig stedelijk plein, gedomineerd door de enorme stam van een eeuwenoude boom, die in het voorste plan de voorstelling domineert en de hele compositie ordent. Rondom ligt een ruimte vol details: bloemen in veel kleuren, houten bankjes, oude gevels, bloembakken, een monumentale ingang en een eenzame menselijke figuur. De scène straalt sereniteit en alledaagse schoonheid uit, alsof het is vastgelegd tijdens een stille ochtend waarop het plein nog niet volgelopen is met mensen.

De stam neemt een groot deel van de rechterkant in beslag en wordt meteen het krachtigste element van het beeld. De stam is breed, robuust en onregelmatig, met een wortelbasis die zich uitspreidt voor het opschuiven in de aarde. De zichtbare wortels lijken over de grond te kruipen als grote levende vormen, en wekken de indruk dat de boom al heel lang op die plek groeit.

De schors toont een buitengewone verscheidenheid aan tinten. Grijstinten, blauw, wit, bruin en kleine groene accenten combineren tot een oppervlak dat door de tijd is aangetast. Sommige delen lijken gladder, andere zijn bedekt met vlekken, scheuren en ruwheden. Deze visuele rijkdom maakt van de stam een soort natuurlijk monument.

Rond de basis verschijnt een cirkelvormige aarde met een lage rand. Deze ronde vorm scheidt de boom van de bestrating en benadrukt zijn aanwezigheid nog meer. De alcurkboog (de rand om de boom) contrasteert met de rechte lijnen van de tegels, de gebouwen en de bloemenrekken, en zorgt voor evenwicht in de compositie.

Het stuk stijgt op en verdwijnt aan de bovenkant van het beeld, wat je laat vermoeden dat een enorme kroon zich uitstrekt over het hele plein. De takken en bladeren die in de linkerboven- en middensectie zichtbaar zijn, vormen een natuurlijke bedekking die schaduw biedt. Hoewel een groot deel van de kroon buiten het beeld valt, is zijn aanwezigheid voelbaar door het frisse licht dat de ruimte omhult.

Aan de linkerkant ontvouwt zich een overvloedige expositie van bloemen en planten. De bloembakken zijn in rijen geplaatst en gegroepeerd op dozen en rechthoekige structuren. Deze opstelling creëert een kwintet van kleuren dat begint aan de onderkant en zich uitstrekt naar de achtergrond, terwijl het de visuele reis door het plein begeleidt.

Tussen de bloemen zijn tinten rood, roze, oranje, geel, wit, violet en groen te onderscheiden. Sommige planten hebben kleine, delicate bloemen, terwijl andere massieve en ronde vormen vormen. De kleurvariatie brengt vreugde in een scène die overheerst door grijstinten en blauwen, waardoor deze hoek het belangrijkste kleurpunt wordt.

De rekken nemen een diagonale positie in, die de blik naar het midden leidt. De lijnen van dozen, potten en de grenzen van de bestrating richten zich naar de ingang op de achtergrond. Deze indeling geeft diepte en laat de kijker het gevoel hebben dat hij tussen de bloemen kan lopen en verder kan gaan naar het gebouw.

Naast de bloemenexpositie verschijnt er een kleine tuin of centrale groep hogere planten. Zijn donkere bladeren, bloemen en onregelmatige vormen creëren een natuurlijke scheiding tussen de verschillende paden van het plein. Sommige planten groeien vrij, terwijl andere zorgvuldig zijn gerangschikt, spontaneïteit en menselijke zorg combineert.

Aan de rechterkant bevindt zich een rij houten bankjes. Hun lege zitplaatsen zijn gericht naar de open ruimte en lijken uit te nodigen tot pauzeren, uitrusten en het omringen observeren. Het ontbreken van zittende mensen versterkt het gevoel van kalmte en laat toe om het plein te voorstellen voordat de bewoners en bezoekers arriveren.

De bankjes creëren een ritmische opeenvolging die naar de achtergrond leidt. Hun vormen worden geleidelijk kleiner, wat de diepte versterkt. Ze brengen ook een indirect menselijke aanwezigheid, want ze herinneren eraan dat het plein een ontmoetings- en rustplek is, hoewel het moment dat wordt weergegeven bijna leeg is.

In de verte rijst een oud gebouw op met een monumentale ingang die prominent aanwezig is. De deur is omlijst door een grote lichtgekleurde stenen boog die contrasteert met de roodgele bakstenen muur. Deze architectuur geeft solemniteit en doet denken aan een kerk, kapel of gebouw van historisch belang voor de gemeenschap.

De deur heeft een symmetrische structuur met verticale verdelingen en een bovenste halve cirkel. De blauwuwe en grijze tinten van zijn kozijn contrasteren met de warmte van de bakstenen. De binnenkant blijft donker en gesloten, waardoor nieuwsgierigheid ontstaat over de ruimte die zich achter de ingang verschuilt.

In de buurt van de deur kan een klein kruis worden waargenomen op de muur. Dit detail onderstreept de mogelijke religieuze identiteit van het gebouw en geeft de scène een spirituele dimensie. Het plein lijkt zich uit te spreiden voor de tempel, als een plek van samenleven waar dagelijks leven, natuur en geschiedenis samenkomen.

De bomen op de achtergrond integreren met de architectuur en verzachten de kille gevels. Hun slanke stammen stijgen op tegenover de boog, terwijl de kruinen zich uitspreiden over de bovenkant. Deze overlapping toont aan hoe natuur en stad in harmonie samenkomen in dezelfde ruimte.

Aan de rechterkant verschijnt een ander gebouw met een wat commerciëlere aard. Zijn gevel heeft ramen, een kleine reclamesign en een traditionele buitenlamp. De aanwezigheid van deze lamp geeft charme en suggereert dat de locatie een oude identiteit bewaart, ver verwijderd van een volledig moderne architectuur.

Onder de gevel strekt zich een overdekte structuur uit die kan behoren tot een winkel, een terras of een marktgebied. Voor het loopt grote bloembakken vol groen. Deze rechthoekige bakken vormen een groene barrière die het gebouw scheidt van de verplaatsingsruimte.

In het gebied nabij deze constructie is een menselijke figuur te onderscheiden. De persoon verschijnt klein en deels verborgen, wandelend of staand onder de overkapping. Zijn grootte laat de grandeur van de boom en de architectuur voelen. Tegelijkertijd verhindert zijn aanwezigheid dat het plein verlaten lijkt.

De solistische figuur introduceert een klein verhaaltje binnen de scène. Het zou een handelaar kunnen zijn die de zaak voorbereidt, een buur die de plaza passeert of iemand die naar het historische gebouw toe loopt. Het ontbreken van andere personages maakt zijn aanwezigheid een discrete en mysterieuze details.

De bestrating beslaat een breed gebied en wordt doorsneden door lijnen die verschillende rechthoekige zones vormen. Deze indelingen ordenen de ruimte en leiden de blik naar de achtergrond. De grijze en blauwachtige tonen van de vloer weerspiegelen de schaduw van de bomen en geven een aangename frisheid.

De verlichting is zacht en lijkt te corresponderen met een vroege ochtend of een licht bewolkte hemel. Er zijn geen scherpe contrasten, maar een rustige helderheid die de gevels, het oppervlak en de vegetatie omhult. Dit licht laat de details zien zonder de sereniteit van de atmosfeer te verstoren.

Het kleurenpalet wordt gedomineerd door blauwen, grijstinten, gedempt groen en aardetinten. Op deze sobere basis springen warme bloemen en de rode bakstenen van de ingang eruit. De balans tussen koude kleuren en kleine warme accenten maakt dat het plein uitnodigend aanvoelt, terwijl het toch een rustige en contemplatieve sfeer behoudt.

Het werk geeft de indruk van een plek met geheugen. De eeuwenoude boom, het stenen en bakstenen gebouw, de bankjes en de gevels lijken getuige te zijn geweest van vele generaties. De bloemen en de menselijke figuur vormen daarentegen het huidige leven dat zich blijft ontwikkelen rondom deze blijvende elementen.

Samengevat vertegenwoordigt het werk een historische en rustige plaza, gedomineerd door een majestueuze eeuwenoude boom, omgeven door bloemen, bankjes, handel en een oude monumentale ingang. De combinatie van natuur, architectuur en dagelijks leven creëert een scène vol harmonie en geheugen. Het schilderij geeft de sereniteit weer van een zorgvuldig behuisde stedelijke hoek, waar de tijd traag lijkt te verlopen onder de beschermende schaduw van de grote boom.